Portal eKAI.pl (23 lutego 2026) relacjonuje przemówienie biskupa Mirosława Milewskiego podczas wprowadzenia relikwii św. Faustyny Kowalskiej w parafii w Ciechanowie. Biskup przedstawia „Dzienniczek” św. Faustyny jako źródło „najlepszego programu na przeżycie Wielkiego Postu”, opartego na trzech drogach: modlitwie, poście i jałmużnie. Podkreśla, że święta przeżywała te praktyki jako wewnętrzne zaufanie Bogu i ofiarowanie życia za grzeszników. Artykuł kończy się zachętą do naśladowania tego programu oraz apelem o wsparcie finansowe portalu.
Modernistyczna dewastacja Wielkiego Postu: od ofiary Chrystusa do psychologii „miłosierdzia”
Redukcja metafizyczno-odkupicielskiej misji Kościoła do subiektywnego doświadczenia
Artykuł promuje całkowicie zredukowaną wizję Wielkiego Postu, pozbawioną jego fundamentalnego znaczenia jako czasu współpracy z jedną, jedyną Ofiarą przebłagalną – ofiarą Chrystusa na Krzyżu. Bp Milewski, odwołując się do pseudo-mistycznego „Dzienniczka”, zastępuje obiektywną teologię pokuty subiektywnym „programem” psychologicznego samodoskonalenia. Cytuje: „Rozpoczęłam post święty tak, jak sobie życzył Jezus, zdając się całkowicie na Jego świętą wolę i przyjmując wszystko z miłością, cokolwiek mi poda” (Dz. 1625). To sformułowanie, pozornie pobożne, w istocie demontuje katolicką koncepcję pokuty. Pokuta w katolicyzmie jest cnotą teologalną, której celem jest zadośćuczynienie Bogu za grzechy i odzyskanie łaski, a nie tylko „zdanie się na wolę” w biernym przyjmowaniu subiektywnych „wrażeń”. Jest to typowe dla modernistycznego buntu przeciwko obiektywnej, wymiarowi sprawiedliwości Bożej, redukując relację Bóg-człowiek do emocjonalnej harmonii.
Fałszywe „trzy drogi” i ich oderwanie od ofiary eucharystycznej
Tradycyjnie trzy drogi ewangeliczne (modlitwa, post, jałmużna) są nierozerwalnie związane z ofiarą Chrystusa i sakramentami. Artykuł całkowicie pomija centralną rolę Mszy Świętej jako ofiary, w której pokuta nabiera pełni znaczenia. Modlitwa jest przedstawiana wyłącznie jako „zbroja do walki” (cytat Dz. 146), a nie jako uczestnictwo w wieczystej modlitwie Chrystusa Kapłana. Post jest sprowadzony do „postu serca” jako „wyrzeczenia się własnej woli”, co jest jansenistycznym, a nie katolickim rozumieniem ascezy. Katolicki post to wierne wypełnianie przykazań Bożych z dodatkowymi praktykami, a nie tylko wewnętrzna „wola”. Jałmużna jest zniekształcona do abstrakcyjnych pojęć: „cierpliwość, przebaczenie, modlitwa za żywych i umarłych”. Katolicka jałmużna to przede wszystkim dar materialny dla ubogich, co ma bezpośredni związek z zadośćuczynieniem za grzechy (por. Mt 6,1-4). To pominięcie jest heretyckie – herezja „działania bez łaski”, która wierzy w siłę ludzkich uczynków pozbawionych ofiary Chrystusa.
Św. Faustyna jako heretycka „Apostołka Miłosierdzia”
Tytuł „Apostołka Bożego Miłosierdzia” jest innowacją bez podstaw w tradycji. Kościół nigdy nie nadał jej takiego urzędu. Jej „objawienia” i „Dzienniczek” są pełne błędów potępionych przez Piusa X w encyklice Pascendi Dominici gregis i dekrecie Lamentabili sane exitu. Konkretnie:
- Propozycja 21 Lamentabili: „Objawienie, które stanowi przedmiot wiary katolickiej, nie zakończyło się wraz z Apostołami”. Św. Faustyna twierdziła przeciwnie – że Jezus objawia się jej osobiscie, co jest zaprzeczeniem zakończenia objawienia.
- Redukcja Bożej sprawiedliwości: Jej kult Miłosierdzia całkowicie pomija wymiar Bożej sprawiedliwości i kary za grzechy, co jest sprzeczne z nauczaniem św. Piusa X o konieczności zadośćuczynienia.
- Subiektywizm: Jej duchowość jest egzaltacją subiektywnych doświadczeń, co Pius X potępia jako „pogoń za nowinkami” (Lamentabili, I).
Bp Milewski, promując tę postać, staje się krzewicielem herezji modernistycznej.
Język psychologizmu i humanitaryzmu jako symptom apostazji
Język artykułu jest charakterystyczny dla posoborowej dewastacji: „wdzięcznością i odnowieniem zawierzenia”, „heroicznie odpowiedziała na Boże wezwanie”, „program na przeżycie”. To słownictwo należy do psychologii, nie do teologii. Katolicki Wielki Post to czas współuczestniczenia w ofierze Chrystusa, nie „przeżycia”. Milczenie o:
- Krwi Chrystusa jako jedynym pocieszeniu (Łk 22,20)
- Ofierze eucharystycznej jako centrum życia kościelnego
- Sakramencie spowiedzi jako konieczności dla odpuszczenia grzechów
- Zadośćuczynieniu za grzechy wobec Boga
jest świadectwem całkowitego odejścia od wiary ojców. Bp Milewski mówi o „ofiara życia za grzeszników”, ale bez odniesienia do jedynej Ofiary – Chrystusa. To herezja „wspólnoty ofiary” (communion sacrifice), potępiana przez Piusa X.
Krytyka „duchownych” modernistów i ich kultu jednostki
Bp Milewski, jako duchowny sekty posoborowej, nie ma jurysdykcji. Jego nauczanie jest heretyckie, ponieważ:
- Promuje kult jednostki (św. Faustyna) zamiast kultu Boga.
- Redukuje sakramenty do „doświadczeń”.
- Pomija rolę Maryi jako Współpośredniczki i Odkupicielki (tytuły potwierdzone przez Kościół przed 1958).
Artykuł jest typowym przykładem „duchowości” po sobory, która zniszczyła katolicką ascetykę, zastępując ją psychologią „miłosierdzia” pozbawioną wymiaru sprawiedliwości. Jest to bezpośredni owoc modernizmu potępionego przez Piusa X.
Konkluzja: apostazja w praktyce
Artykuł nie jest tylko błędem – jest systemowym zaprzeczeniem katolickiej wiary. Wielki Post, jako czas przygotowania do święta Paschy, jest w katolicyzmie przede wszystkim czasem współpracy z ofiarą Chrystusa, pokuty za grzechy przez wypełnianie przykazań i dodatkowe praktyki, oraz wzrastania w łasce przez sakramenty. Redukcja go do subiektywnego „programu” na bazie heretyckich „objawień” jest przejawem apostazji. Bp Milewski i portal eKAI.pl, promując takie treści, uczestniczą w rozprzestrzenianiu błędu modernistycznego, który Pius X nazwał „syntezą wszystkich herezji”. Wierny katolik musi całkowicie odrzucić tę duchowość i wrócić do niezmiennej tradycji – do Mszy Trydenckiej, ofiary krzyżowej, i katolickiej teologii pokuty zadośćuczynnej.
Nie ma pośrednictwa „świętych” po sobory. Św. Faustyna Kowalska, jej „objawienia” i „Dzienniczek” są fałszywymi inspiracjami, potępionymi przez Magisterium. Jej kult jest przejawem nowatorskiej dewocji, która oddziela się od Bożej sprawiedliwości. Wszelkie praktyki (Koronka do Miłosierdzia, Bractwo Miłosierdzia) wprowadzone po 1958 roku są innowacjami bez podstaw w tradycji i służą demontażowi katolickiej ascetyki.
Wielki Post to nie „przeżywanie”, to współpraca z ofiarą Chrystusa. Każdy katolik powinien odmówić udziału w modernistycznych „programach” i wrócić do tradycyjnych praktyk: Mszy Trydenckiej, Drogi Krzyżowej, rozważań o Mękach Pańskich, spowiedzi i komunii świętej w stanie łaski. Tylko tak można przeżyć czas pokuty zgodnie z wiarą ojców.
Uwaga końcowa: Wsparcie finansowe portali, które szerzą herezje, jest udziałem w grzechu. Wierny nie powinien wspierać takich inicjatyw, nawet jeśli noszą nazwę „katolickich”. Są one częścią hydry posoborowej, której celem jest zniszczenie tradycyjnej wiary.
Za artykułem:
23 lutego 2026 | 11:43Bp Milewski: w „Dzienniczku” św. Faustyna zostawiła najlepszy program na przeżycie Wielkiego Postu (ekai.pl)
Data artykułu: 23.02.2026
