Pielgrzymka katolicka do Jasnej Góry z prawdziwymi wiernymi i apostackimi organizatorami w tle

Pielgrzymka bez Królestwa: Apostazja w praktyce

Podziel się tym:

Portal eKAI.pl informuje o rozpoczęciu przygotowań do 48. Pieszej Pielgrzymki Diecezji Radomskiej na Jasną Górę, która w ubiegłym roku zgromadziła 7,2 tys. osób, bytując najliczniejszą w Polsce. Artykuł, oparty na komunikatach oficjalnych struktur soborowych, bezkrytycznie relacjonuje działania podjęte przez „biskupa radomskiego” Marka Solarczyka, „księży” i „franciszkanina”, promując wydarzenie jako „duchowe” i „owocne”. Tekst jest symptomaticznym przykładem całkowitego zapomnienia o niezmiennym Magisterium Kościoła katolickiego i całkowitego poddania się paradygmatowi sekty posoborowej, której celem jest nie nawrócenie grzeszników, lecz utrwalenie w błędzie.


Bezkrytyczna legitymizacja herezji przez język

Artykuł bezkompromisowo stosuje terminologię własną struktur soborowych, używając bez cudzysłowów określeń: „diecezja”, „biskup”, „ksiądz”, „franciszkanin”, „parafia”. Jest to bezpośrednie naruszenie zasad wiary. Kościół katolicki, o którym mowa w pliku „Obrona sedewakantyzmu”, to jedynie wspólnota tych, którzy wyznają wiarę katolicką integralnie i są kierowani przez prawdziwych biskupów z ważnymi sakramentami wyświęcenia. Struktury, które od 1958 roku zaborcze przejęły nazwy i miejsca, są jedynie „hydą spustoszenia” (Mt 24,15), paramasońską strukturą, której urzędnicy – nawet noszący sutanny – nie posiadają żadnej władzy duchowej. Ich „pielgrzymki” są więc jedynie spektaklami religijnymi, pozbawionymi łaski sakramentalnej i wartości przed Bogiem. Milczenie artykułu o tym fundamentalnym rozróżnieniu jest świadectwem jego całkowitej zdrady prawdy.

Redukcja „duchowości” do biurokracji i ekologii

Tekst skupia się niemal wyłącznie na aspektach organizacyjnych: zapewnienie „sanitariatów, służb medialnych, ekologicznych, czy porządkowych”, „kolorowe kamizelki odblaskowe”. To jest esencja modernizmu: redukowanie życia duchowego do działalności społecznej, ekologii i logistyki. W encyklice *Quas Primas* Pius XI nauczał, że Królestwo Chrystusa jest przede wszystkim duchowe i że ludzie wchodzą do niego przez pokutę, wiarę i chrzest, a nie przez udział w masowych, biurokratycznych przedsięwzięciach. Cel pielgrzymki, zgodnie z prawdziwą teologią, to pokuta za grzechy, modlitwa za nawrócenie grzeszników, szczególnie za apostazję modernistów, oraz publiczne wyznanie panowania Chrystusa Króla nad narodem. Artykuł nie zawiera ani jednego słowa o pokucie, odrzuceniu grzechu, konieczności łaski, sakramentach czy herezjach, które zalały „diecezję radomską”. To milczenie jest głośniejsze niż jakikolwiek wyraz: jest to świadectwo całkowitego zapomnienia o celach nadprzyrodzonych pielgrzymki.

Milczenie o herezjach i sakramentach

Najbardziej zgubnym aspektem komentowanego tekstu jest jego całkowite pominięcie stanu duszy współczesnych „biskupów” i „księży”. W świetle pliku „Obrona sedewakantyzmu”, jawny heretyk automatycznie traci urząd (can. 188.4 KPK 1917, Bellarmin). Osoby takie jak „bp Marek Solarczyk”, uczestniczące w ekumenizmie, akceptujące herezje Soboru Watykańskiego II, promujące Mszę Novus Ordo (która, jak wykazano, narusza teologię ofiary przebłagalnej), są jawnymi heretykami. Ich rządy są bezwartościowe, a sakramenty przez nich udzielane – wątpliwe lub nieważne. Pielgrzymka pod takim „przewodnictwem” jest więc drogą do zguby, a nie zbawienia. Brak jakiegokolwiek ostrzeżenia przed tym w artykule jest najcięższym oskarżeniem: autorzy i redakcja, podobnie jak „duchowni” o których piszą, są w stanie biernej apostazji, ukrywając od wiernych prawdę o konieczności opuszczenia tych struktur dla zbawienia.

Fałszywy ekumenizm i brak Króla

Pielgrzymka na Jasną Górę, w tradycji przedsoborowej, była aktu publicznego uznania królewskiej godności Chrystusa i prośby o nawrócenie grzeszników. W encyklice *Quas Primas* Pius XI jasno stwierdził, że pokój narodów jest możliwy jedynie, gdy „jednostki i państwa wyrzekać się będą i nie zechcą uznać panowania Zbawiciela naszego”. Artykuł nie zawiera nawet nawiązania do tej fundamentalnej prawdy. Nie ma słowa o konieczności publicznego wyznania wiary katolickiej jako jedynej drogi zbawienia, o potępieniu herezji modernizmu, o odrzuceniu fałszywego ekumenizmu z „schizmatykami prawosławnymi” (o czym mowa w pliku „Fałszywe objawienia fatimskie”). Pielgrzymka jest przedstawiona jako neutralne, „duchowe” wydarzenie, co jest dokładnie odwrotnością jej prawdziwego celu. Jest to współczesna, zsekularyzowana wersja, dostosowana do pluralistycznego, błahego światopoglądu, który zraża do Chrystusa Króla.

Krytyka „tradycyjnego” pozoru

Artykuł nie kwestionuje nawet sformułowań używanych przez samego „biskupa”, który mówi o „duchowych owocach” i „czasie przeżycia”. Jest to typowy język relatywizmu, pozbawiony konkretów wiary. W świetle pliku „Lamentabili sane exitu”, takie nieprecyzyjne, emocjonalne określenia są narzędziem modernizmu, który unika jasnych definicji dogmatów. „Duchowość” bez doktryny to duchowość fałszywa. Prawdziwa pielgrzymka ma prowadzić do głębokiego przeżycia pokuty, żalu za grzechy, miłości do Boga i nienawiści do herezji. Artykuł nie wspomina o tych elementach, co potwierdza, że chodzi o event, a nie o nawrócenie.

Podsumowanie: Piesza droga do błędu

Przedstawiona w artykule „pielgrzymka” jest jedynie kolejnym dowodem na to, jak głęboko struktury posoborowe, nawet w pozornie „tradycyjnych” działaniach, zapadły w apostazję. Działania logistyczne i społeczne zastępują modlitwę i pokutę. Język biurokratyczny i ekologiczny wypiera język wiary, pokuty i królestwa Chrystusa. Milczenie o herezjach uczestniczących w wydarzeniu duchownych jest ich najgłośniejszym orędownictwem. Taka pielgrzymka, zamiast przybliżać do Bożej miłości, oddala od niej, ponieważ odbywa się pod auspicjami i w komunii z jawnymi heretykami. Z perspektywy wiary katolickiej integralnej, obowiązkiem każdego duszpasterza jest ostrzeżenie wiernych przed udziałem w takich przedsięwzięciach i wezwanie do modlitwy w samotności, wierności Tradycji i poszukiwania prawdziwych, katolickich wspólnot, które nie są zanieczyszczone herezjami soborowymi.


Za artykułem:
24 lutego 2026 | 13:10Diecezja radomska: rozpoczęły się przygotowania do wymarszu największej pielgrzymki w Polsce
  (ekai.pl)
Data artykułu: 24.02.2026

Więcej polemik ze źródłem: ekai.pl
Podziel się tą wiadomością z innymi.
Pin Share

Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Ta strona używa Akismet do redukcji spamu. Dowiedz się, w jaki sposób przetwarzane są dane Twoich komentarzy.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.