Portal LifeSiteNews relacjonuje, że platforma X (dawny Twitter) pozwała Unię Europejską do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w Luksemburgu, kwestionując karę 120 milionów euro nałożoną na mocy Digital Services Act (DSA). X zarzuca Komisji Europejskiej stronniczość prokuratorską i naruszenie prawa do należytego procesu, wskazując, że DSA stanowi nielegalny system cenzury online. Sprawa jest pierwszą w swoim rodzaju i może wpłynąć na regulację wszystkich dużych platform technologicznych.
Koncentracja władzy w Komisji Europejskiej jako przejaw herezji laicyzmu
Artykuł opisuje, jak DSA nadaje Komisji Europejskiej funkcje regulatora, prokuratora i sędziego w jednej osobie, bez skutecznych mechanizmów kontroli i równowagi. Ta koncentracja władzy jest doktrynalnie niedopuszczalna w świetle katolickiej nauki o społeczeństwie. Papież Pius IX w Syllabus of Errors potępił błąd, zgodnie z którym „państwo, jako źródło i początek wszystkich praw, jest obdarzone pewnym prawem nieograniczonym żadnymi granicami” (błąd 39). Komisja Europejska, działając w imieniu „prawa unijnego”, usurpuje sobie władzę definiowania „nielegalnej treści” i narzucania globalnych standardów cenzury, co jest bezpośrednim przejawem tego potępionego błędu. Jej rola jako „władzy, która sama definiuje zasady, prowadzi dochodzenia, egzekwuje je i nakłada kary” jest obrazem świeckiego absolutyzmu, przeciwko któremu wystąpił Pius IX.
Język cenzury jako eufemizm dla totalitaryzmu
Artykuł używa neutralnego, biurokratycznego języka: „moderacja treści”, „nielegalna treść”, „dezinformacja”. Te terminy są celowym zaciemnieniem rzeczywistości. W świetle katolickiej etyki, która rozróżnia między dobrem a złem na podstawie Prawa Bożego, „nielegalna treść” w kontekście DSA oznacza najczęściej wypowiedź sprzeczną z ideologią gender, aborcją czy „wartościami unijnymi”, które są sprzeczne z Dekalogiem. Papież Pius IX potępił błąd, że „prawa moralne nie potrzebują boskiego sankcjonowania” (błąd 56), a także że „wszystkie prawa człowieka mają siłę prawną” (błąd 59). DSA, narzucając cenzurę w imię „praw człowieka” i „bezpieczeństwa”, jest implementacją właśnie tych błędów. Język artykułu, choć krytyczny, nie dochodzi do sedna: to nie „regulacja”, to przymus ideologiczny.
Konfrontacja z niezmiennym Magisterium: wolność słowa a królestwo Chrystusa
Komisja Europejska działa na zasadzie, że państwo (lub nadpaństwowe struktury) ma prawo cenzurować wypowiedzi w imię „społecznego dobra”. To jest dokładnie sprzeczne z nauką Piusa XI w encyklice Quas Primas: „Królestwo Odkupiciela naszego obejmuje wszystkich ludzi… panowanie Jego całą naturę ludzką obejmuje”. Władza świecka ma służyć „dobrem ogółu”, ale jej zakres jest ograniczony przez Prawo Boże. Gdy Komisja Europejska decyduje, co jest „fałszywą informacją” (np. o aborcji, „zmianie płci”), narusza prerogatywę Kościoła w nauczaniu moralnym i usurpuje sobie rolę sędziego nad prawdą. Pius XI ostrzegał: „Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw… stało się, iż zburzone zostały fundamenty pod tą władzą”. DSA jest aktem „usunięcia Chrystusa” z przestrzeni publicznej, co prowadzi do „zburzenia fundamentów” – czyli do anarchii moralnej i tyranii opinii.
Symptomatologia: DSA jako owoec soborowej rewolucji i nowego ładu światowego
Sprawa X nie jest izolowanym incydentem, lecz logiczną konsekwencją soborowej eklezjologii i nowego ładu światowego. Sobór Watykański II w konstytucji Gaudium et Spes otworzył drzwi do „dialogu ze światem”, co w praktyce oznaczyło podporządkowanie Kościoła wartościom świeckim. DSA jest przykładem „świata”, który nie toleruje opposition. Komisja Europejska, jako struktura niekatolicka (często pełna osób wrogich wierze), działa w duchu błędu potępionego przez Piusa IX: „Kościół powinien być oddzielony od państwa, a państwo od Kościoła” (błąd 55). DSA narzuca państwu członkowi UE (a w praktyce globalnie) ideologię sprzeczną z wiarą katolicką, a państwa podporządkowują się, bo tracą „zaufanie” do „wolności słowa” w imię „bezpieczeństwa”. To jest apogeum laicyzmu: państwo (lub nadpaństwowa biurokracja) staje się źródłem moralności, odrzucając Prawo Boże. X, jako platforma, staje się przypadkiem testowym dla całego systemu: jeśli Komisja może definiować prawdę, może zlikwidować każdą opozycję – w tym głos Kościoła.
Brak ochrony dla prawdziwego Kościoła w systemie DSA
Warto zauważyć, że DSA nie chroni wolności słowa w kwestiach wiary i moralności. „Nielegalna treść” w Niemczech obejmuje „obrażanie polityków”, ale nie obejmuje bluźnierstw przeciwko Bogu czy promocji aborcji. To ujawnia prawdziwy cel: nie ochrona jednostki, ale narzucenie ideologii. Katolik, który publicznie głosi, że „aborcja jest morderstwem” lub że „małżeństwo jest tylko między mężczyzną a kobietą”, może zostać uznany za rozprzestrzeniającego „nielegalną treść” („mowa nienawiści” wobec „marginalizowanych grup”). DSA jest więc narzędziem do represji przeciwko prawdziwej wierze. Papież Pius IX w Syllabus potępił błąd, że „każdy może wyznawać dowolną religię” (błąd 15) i że „protestantyzm jest równie dobry jak katolicyzm” (błąd 18). DSA, nie rozróżniając między prawdą a błędem, narzuca równość wszystkich opinii – co jest właśnie relatywizmem potępionym przez Piusa IX.
Wnioski: DSA jako przejaw apostoazji współczesnego państwa
Kara nałożona na X nie jest tylko sprawą prawną, lecz objawieniem głębokiego kryzysu: państwo (lub nadpaństwowa biurokracja) odrzucało Chrystusa jako Króla i usiłuje zastąpić Go własną, pogańską władzą. W świetle Quas Primas Piusa XI, „nie ma w nas władzy, która by wyjęta była z pod panowania Chrystusa”. Komisja Europejska, narzucając cenzurę, działa wbrew temu. Jej rola jako „sędziego nad prawdą” jest bluźnierstwem. X ma prawo kwestionować tę karę, ale prawdziwym rozwiązaniem jest nie tylko wygrana sprawa sądowa, lecz całkowite odrzucenie laickiego totalitaryzmu. Katolicy muszą pamiętać, że „władza świecka ma obowiązek publicznie czcić Chrystusa” (Pius XI) i że „prawo Boże jest wyższe od praw człowieka”. DSA jest współczesnym wcieleniem błędów potępionych w Syllabus of Errors i Lamentabili sane exitu. Jej egzekwowanie przez Komisję Europejską jest aktem apostazji państwa od Chrystusa.
Za artykułem:
Elon Musk’s X challenges EU over €120 million fine under new censorship law (lifesitenews.com)
Data artykułu: 24.02.2026
