Portal LifeSiteNews informuje o wypowiedziach biskupa José Antonio Satué, mianowanego przez antypapieża Leona XIV (Robert Prevost), który oświadczył, że homoseksualizm nie jest grzechem, popiera błogosławieństwa dla par jednopłciowych oraz domaga się większej roli kobiet w zarządzaniu Kościołem. Te stanowiska są w bezpośredniej sprzeczności z niezmienną doktryną katolicką i świadczą o całkowitej apostazji współczesnych struktur posoborowych.
Poziom faktograficzny: biskup bez jurysdykcji, mianowany przez antypapieża
José Antonio Satué został mianowany biskupem Teruel i Albarracín przez „papieża” Franciszka (uzurpatora) w 2020 roku, a następnie przeniesiony do Malagi przez „papieża” Leona XIV w 2025 roku. Oba mianowania są nieważne z mocy prawa, ponieważ osoby wybierające i wybierane są heretykami i apostatami, a więc nie mogą sprawować urzędów w Kościele. Zgodnie z nauczaniem św. Roberta Bellarmina (De Romano Pontifice), jawny heretyk traci urząd automatycznie (ipso facto). Ponadto, kanon 188.4 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 roku stanowi: „Każdy urząd staje się wakujący na mocy samego faktu… jeśli duchowny:…4. Publicznie odstępuje od wiary katolickiej”. Wszyscy „papieże” po Janie XXIII, a także biskupi przez nich mianowani, są heretykami publicznymi, co potwierdzają ich działania, takie jak promowanie błogosławieństw dla związków jednopłciowych czy ekumenizmu. Zatem biskup Satué nie jest biskupem w sensie kanonicznym, a jego wypowiedzi nie mają żadnej mocy w Kościele katolickim.
Poziom językowy: język modernizmu i apostazji
Biskup używa sformułowań typowych dla współczesnego naturalizmu: „we are not living in an era of change, but in a change of era” – to hasło pochodzące z modernistycznej hermeneutyki, która odrzuca stałość doktryny. Mówi o „undeniably reality” (niepodważalnej rzeczywistości) homoseksualizmu, co sugeruje akceptację grzechu jako normy. Określa błogosławieństwa dla par jednopłciowych jako „step forward” (krok naprzód), co jest odwróceniem wartości: postęp w złu. Jego język jest asekuracyjny, unika wyraźnego potępienia grzechu, a zamiast tego mówi o „pastoral practice” (praktyce pastoralnej), co jest eufemizmem na zmianę doktryny. To typowe dla języka posoborowego, który zniekształca pojęcia moralne i redukuje wiarę do relatywizmu.
Poziom teologiczny: sprzeczność z niezmienną doktryną katolicką
1. Homoseksualizm i błogosławieństwa: Katolicka moralność naucza, że skłonność homoseksualna jest obiektywnie nieuporządkowana (intrinsece disordered), ale sama w sobie nie jest grzechem, jeśli nie jest dobrowolna. Jednakże czyny homoseksualne są zawsze i w każdym przypadku grzechem ciężkim przeciw naturze (Leviticus 18:22; Rz 1:26-27). Tradycja katolicka, od Ojców Kościoła po Sobór Trydencki, potępiała czyny przeciw naturze jako zbrodnie, które „nawet nie mogą wymienić się nazwą” (św. Augustyn). Błogosławieństwo związku jednopłciowego jest niemożliwe, ponieważ Kościół błogosławi tylko to, co jest zgodne z Bożą wolą. Jak nauczał św. Tomasz z Akwinu, błogosławieństwo na grzech byłoby sprzeczne z naturą sakramentu i autorytetem Kościoła. Dokument Fiducia supplicans jest heretycki, ponieważ sugeruje, że Kościół może błogosławić relacje, które są z natury grzeszne. To zaprzecza nauczaniu św. Pawła, że „nie masz wspólnoty między sprawiedliwością a nieprawością” (2 Kor 6:14). Papież Pius IX w Syllabus of Errors potępił pogląd, że „każdy może w każdej religii znaleźć drogę zbawienia” (punkt 16), a tu mamy błogosławieństwo dla konkretnego grzechu.
2. Rola kobiet: Biskup Satué domaga się, aby kobiety zajmowały stanowiska kierownicze w dykasteriach watykańskich i diecezjach. Jednakże Kościół nigdy nie miał kapłanek ani biskupic. Kapłaństwo jest z natury swojej przeznaczone dla mężczyzn, co wynika z tradycji apostolskiej i samego misterium Kościoła jako Ciała Mistycznego Chrystusa, który jest męskim Osobą. Św. Paweł mówi: „Nie pozwalam, aby kobieta uczyła, ani by władała nad mężem” (1 Tm 2:12). Sobór Trydencki (sesja 23, kanon 2) potępia tych, którzy mówią, że kobiety mogą otrzymywać święcenia kapłańskie. Papież Pius XII w encyklice Sacred Ordination (1947) przypomniał, że kapłaństwo jest zarezerwowane dla mężczyzn. Funkcje administracyjne mogą być sprawowane przez kobiety, ale nie mogą one sprawować władzy zarządzającej w sensie sakramentalnym ani nauczania z urzędu (magisterium). Propozycja „normalizacji” kobiet na czele dykasterii jest przejawem sekularnego feminizmu i zaprzecza katolickiej eklezjologii. Jak mówi św. Pius X w Lamentabili sane exitu, Kościół ma stałą strukturę hierarchicalną, której nie można zmieniać pod wpływem „nowoczesnych potrzeb”.
3. Zmiana doktryny: Biskup mówi o „zmianie ery” i potrzebie dostosowania Ewangelii do nowych kategorii kulturowych. To herezja modernizmu, potępiona przez św. Piusa X w encyklice Pascendi Dominici gregis i dekrecie Lamentabili sane exitu (propozycje 59, 60, 65). Doktryna katolicka jest niezmienna, a Kościół ma obowiązek głosić Ewangelię w sposób niezmienny, a nie dostosowywać się do świata. Jak mówi Pius XI w Quas Primas, Królestwo Chrystusa jest duchowe i nie podlega zmianom: „Królestwo to jest przede wszystkim duchowe i odnosi się głównie do rzeczy duchowych”.
Poziom symptomatyczny: owoce soborowej rewolucji i apostazji
Stanowisko biskupa Satué jest typowym przejawem apostazji, która rozprzestrzeniła się po soborze watykańskim II. Współczesne struktury posoborowe, z „papieżami” Janem XXIII, Pawłem VI, Janem Pawłem II, Benedyktem XVI i „Leonem XIV”, są pełne heretyków, którzy systematycznie niszczą wiarę. Fiducia supplicans to kulminacja tej apostazji – oficjalne błogosławieństwo zła. Równocześnie, promowanie kobiet w rządzeniu to dalsze naruszanie hierachii i sakramentalności Kościoła. Wszystko to jest wypełnieniem proroctwa o „zmianie ery”, gdzie Kościół podąża za światem, a nie przemawia do niego. To jest dokładnie to, co św. Pius X nazwał „syntezą wszystkich błędów” – modernizmem.
Biskup Satué, będący heretykiem publicznym i mianowany przez antypapieża, nie ma żadnej jurysdykcji w Kościele katolickim. Jego słowa są jedynie echem apostazji i nie zasługują na żadne poważne rozważenie poza demaskacją. Prawdziwi katolicy muszą odrzucić współczesne struktury i trzymać się niezmiennej Tradycji, jak nauczał św. Pius X i Pius IX w Syllabus of Errors. Kościół katolicki pozostaje w tych, którzy wyznają wiarę integralną i odrzucają herezje nowoczesności.
Za artykułem:
Pope Leo-appointed bishop calls same-sex ‘blessings’ a ‘step forward’ for the Church (lifesitenews.com)
Data artykułu: 24.02.2026
