Portal Opoka.org.pl informuje o podpisaniu umowy między polskim konsorcjum Orlen Synthos Green Energy a amerykańskim koncernem GE Vernova Hitachi Nuclear Energy w sprawie opracowania polskiego projektu małego modułowego reaktora jądrowego (SMR). Artykuł, datowany na 25 lutego 2026 roku, przedstawia to jako historyczny, milowy krok w transformacji energetycznej Polski i Europy Środkowo-Wschodniej, podkreślając rolę Polski jako „żelaznego sojusznika” USA i przyszłego lidera w energetyce jądrowej. W tle wypowiedzi ministra energii Miłosza Motyki i sekretarza stanu Wojciecha Wrochny leży założenie, że bezpieczeństwo energetyczne i gospodarcze Europy zależy od zerwania z Rosją i sojuszu z Ameryką, przy czym język jest czysto technokratyczny i ekonomiczny, pozbawiony jakiejkolwiek odniesienia do prawa Bożego, moralności czy królowania Chrystusa nad narodami.
Redukcja bezpieczeństwa narodowego do kalkulacji ekonomicznej i politycznej
Portal Opoka.org.pl, choć deklaruje katolicką tożsamość, publikuje materiał, który w całkowitym milczeniu pomija fundamentalną katolicką zasadę, iż „wszelka władza pochodzi od Boga” (Rz 13,1) i że „nie masz w żadnym innym zbawienia” niż w Jezusie Chrystusie (Dz 4,12). Artykuł operuje wyłącznie kategoriami geopolityki, surowców i „transformacji”, traktując energię jądrową jako absolutne dobro, a odcięcie się od rosyjskiego gazu jako samowystarczalny cel. W encyklice Quas Primas Pius XI nauczał: „Kiedy więc ludzie prywatnie i publicznie uznali nad sobą władzę królewską Chrystusa, wówczas spłynęłyby na całe społeczeństwo niesłychane dobrodziejstwa, jak należyta wolność, jak porządek i uspokojenie, jak zgoda i pokój”. W przeciwieństwie do tego, przedstawiony artykuł sugeruje, że wolność i bezpieczeństwo płyną z sojuszu z supermocarstwem i technologią, a nie z uznania publicznego panowania Chrystusa Króla. Jest to klasyczny przykład naturalizmu, potępianego w Syllabus Errorum Piusa IX (błąd nr 39: „Państwo, jako źródło i początek wszystkich praw, jest obdarzone pewnym prawem nieograniczonym”), gdzie państwo lub sojusze polityczne są postrzegane jako samowystarczalne źródło dobra, bez odwołania do prawa Bożego.
Język technokratyczny jako objaw apostazji od nadprzyrodzonego celu życia społecznego
Ton artykułu jest chłodny, biurokratyczny, nasycony żargonem gospodarczym („hub gazowy”, „notyfikacja pomocy publicznej”, „projekt modułowy reaktora”). Nie pojawia się żadne słowo o moralnym wymiarze posługiwania się energią jądrową, o konieczności jej użycia zgodnie z prawem naturalnym i dobrem wspólnym rozumianym w świetle ewangelii. Milczy się całkowicie o sakramentach, łasce, grzechu czy zbawieniu duszy. To jest świecczenie (laicyzm) w czystej postaci, które Pius XI w Quas Primas nazwał „zarazą czasów obecnych” i które „odmawiało Kościołowi władzy nauczania ludzi, wydawania praw, rządzenia narodami”. Artykuł nie pyta, czy ta energia jądrowa będzie służyć gloryfikacji Boga i dobru dusz, czy jedynie materialnemu komfortowi i potędze państwa. Brak tego pytania jest samą istotą błędu modernizmu, potępionego przez św. Piusa X w Pascendi Dominici gregis, który oddziela świat od Chrystusa.
Symbolika „żelaznego sojusznika” – bałwochwalstwo państwa narodowego
Wyrażenie „żelazny sojusznik Stanów Zjednoczonych” ma w sobie zapach kultu państwa narodowego jako ostatecznego arbitra. W Syllabus Errorum Piusa IX potępiono błąd nr 54: „Królowie i książęta są nie tylko wyłączeni spod jurysdykcji Kościoła, ale są nad Kościołem wyżsi w rozstrzyganiu kwestii jurysdykcji”. Artykuł nie kwestionuje suwerenności USA, ale przedstawia ją jako ostateczne źródło bezpieczeństwa, co jest formą zaufania do „mocarstw ziemi” zamiast do Boga. W Quas Primas Pius XI ostrzegał: „Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw… stało się, iż zburzone zostały fundamenty pod tą władzą”. Polska, jako naród katolicki, powinna szukać bezpieczeństwa najpierw w nawróceniu się do Chrystusa Króla, a dopiero potem – w zależności od okoliczności – w sojuszach politycznych, które nigdy nie mogą być absolutne. Artykuł odwraca tę kolejność, czyniąc sojusz polityczny absolutnym.
Pominięcie duchowego wymiaru walki z Rosją
Artykuł mówi o „rosyjskim gazie” i „presji energetycznej” wyłącznie w kategoriach ekonomicznych i politycznych. Milczy całkowicie o wymiarze duchowym walki z Rosją, która od wieków jest nośnikiem schizmy prawosławnej i, w czasach sowieckich, komunistycznego ateizmu – ideologii potępianej w Syllabus (błęd nr 4: „Wszystkie prawdy religii pochodzą z wewnętrznej siły rozumu człowieka”) i przez Piusa XI w Divini Redemptoris. Brak odwołania do potrzeby nawrócenia Rosji do katolicyzmu (co byłoby jedynym trwałym rozwiązaniem) jest objawem relatywizmu. W Fałszywych objawieniach fatimskich wskazano, że przesłanie fatimskie, przez swoje nieprecyzyjne sformułowanie „nawrócenie Rosji”, otwiera drogę do relatywizmu religijnego. Podobnie tutaj: walka z rosyjskim gazem jest walką z zewnętrzną zależnością, ale nie z wewnętrzną apostazją, która jest głównym zagrożeniem. Pius X w Lamentabili sane exitu potępiał błąd nr 21: „Objawienie, które stanowi przedmiot wiary katolickiej, nie zakończyło się wraz z Apostołami”. To znaczy, że nadal trwa obowiązek ewangelizacji wszystkich narodów, w tym Rosji, a nie tylko zmiany dostaw surowców.
Milczenie o prawie Bożym jako podstawie prawa i gospodarki
Artykuł nie zawiera ani jednego odwołania do prawa Bożego, Dekalogu czy nauki społecznej Kościoła. W Quas Primas Pius XI nauczał: „Jeżeli panujący i prawowici przełożeni mieć będą to przekonanie, że wykonują władzę nie tyle z prawa swego, jak z rozkazu i w zastępstwie Boskiego Króla, każdy to zauważy, jak święcie i mądrze będą używać swojej władzy”. W przeciwieństwie do tego, artykuł promuje „transformację energetyczną” jako wartość samą w sobie, bez pytania, czy służy ona Bogu czy człowiekowi jako nowemu idoli. Jest to utylitaryzm, który w Syllabus (błąd nr 58: „Wszystkie szczerość i doskonałość moralności powinny być umieszczone w gromadzeniu i zwiększaniu bogactw”) oraz w Lamentabili (błąd nr 25: „Wiara jako przyzwolenie umysłu opiera się ostatecznie na sumie prawdopodobieństw”) redukuje moralność do kalkulacji użyteczności.
Symbolika „transformacji energetycznej” jako nowego ewangelium
Fraza „transformacja energetyczna” pojawia się w artykule jak mantra. To terminologia pochodząca z ideologii ekologicznej, często łączonej z sekularnym humanizmem i neopogaństwem (kultem Ziemi). W nauczaniu przedsoborowym, np. w encyklice Rerum Novarum Leona XIII, praca i gospodarka mają służyć człowiekowi i jego wiecznemu zbawieniu, a nie abstrakcyjnemu „planetarnemu dobru”. Brak krytyki ekologii jako ideologii panteistycznej (potępianej w Syllabus, błąd nr 1: „Bóg jest identyczny z naturą rzeczy”) jest poważnym zaniedbaniem. Artykuł przyjmuje tę narrację bezrefleksyjnie, co świadczy o infiltracji modernizmu w myśleniu katolickich mediów.
Kontekst historyczny: sojusz z USA a tradycja katolicka
W historii Kościoła sojusze polityczne z mocarstwami zawsze były ostrożnie oceniane. Pius IX i Pius IX odrzucali liberalizm i masonerię, które często leżały u podstaw amerykańskiego modelu. Artykuł nie pyta, czy współpraca z USA, kraju o głęboko sekularyzowanej konstytucji i kultach wolności religijnej (błąd nr 15 Syllabus: „Każdy człowiek jest wolny wyznawać i wyznawać religię, jaką uzna za prawdziwą”), nie stwarza niebezpieczeństwa kompromisu w sprawach wiary. Milczy się też o potępieniu masonerii przez Kościół, podczas gdy USA są krajem, gdzie masoneria odgrywała historyczną rolę. W Fałszywych objawieniach fatimskich wskazano na masońską operację za Fatimą. Analogicznie, współczesne porozumienia energetyczne mogą być częścią szerszej, światowej strategii, która – choć niekoniecznie w złej wierze autorów artykułu – służy planom globalistycznym sprzecznym z Chrystusem Królem.
Brak odwołania do katolickiej lekcji historii
Artykuł nie wspomina, że Polska, jako naród katolicki, miała w historii doświadczenia z zewnętrznymi wpływami (prusacyzacja, rusyfikacja), które zawsze wiązały się z atakiem na wiarę. Obecny sojusz z USA, choć pozornie korzystny gospodarczo, może być kolejnym etapem sekularyzacji, gdzie wartości katolickie są stopniowo wypierane przez „wspólne wartości” liberalno-demokratyczne. W Quas Primas Pius XI ostrzegał: „Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw… stało się, iż zburzone zostały fundamenty pod tą władzą”. Artykuł nie widzi tego zagrożenia, skupiając się na technologii i sojuszach.
Konkluzja: Apostazja przez całkowite pominięcie Chrystusa
Artykuł z portalu Opoka.org.pl jest symptomaticznym przykładem apostazji przez milczenie. Przedstawia ważne wydarzenie polityczno-gospodarcze w kategoriach czysto naturalistycznych, całkowicie pomijając najwyższy cel: „żeby Chrystus Królował w umyśle człowieka, który obowiązkiem jest przyjąć objawione prawdy” (Pius XI, Quas Primas). To jest właśnie „odwrócenie uwagi od apostazji”, o którym mówiono w analizie Fałszywych objawień fatimskich: skupienie na zagrożeniach zewnętrznych (Rosja) pomijając główne niebezpieczeństwo – modernistyczną apostazję w łonie Kościoła. Artykuł ten, choć publikowany na portalu deklarującym wierność, nie jest niczym innym jak instrumentem tego naturalizmu, który jest duszą nowego ładu światowego odrzucającego Chrystusa. Prawdziwa bezpieczeństwo energetyczne i narodowe może płynąć jedynie z uznania Chrystusa za Króla, co wiąże się z odrzuceniem współpracy z masonerią, ekumenizmem i liberalizmem – czego artykuł nie tylko nie robi, ale wręcz promuje poprzez swój całkowicie świecki język i założenia.
Tagi: energetyka jądrowa, naturalizm, Chrystus Król, sojusz z USA, Pius XI, Quas Primas, Syllabus Errorum, apostazja, modernizm, sedewakantyzm
Za artykułem:
Współpraca potwierdzona. Umowa z Amerykanami w sprawie polskiego atomu (opoka.org.pl)
Data artykułu: 25.02.2026
