Portal Opoka.org.pl (25 lutego 2026) informuje o nadchodzącej decyzji Komisji Europejskiej w sprawie inicjatywy obywatelskiej „My Voice, My Choice” mającej na celu finansowanie tzw. turystyki aborcyjnej z budżetu UE. Artykuł krytykuje próbę redefiniowania aborcji jako „świadczenia zdrowotnego” oraz ingerencję UE w kompetencje państw członkowskich, jednak nie wystarczająco radykalnie konfrontuje się z moralnym złem aborcji jako zbrodni przeciwko Bogu i człowiekowi. Tekst zawiera odniesienie do „papieża Leona XIV”, co w świetle niezmiennego nauczania Kościoła stanowi współudział w apostazji, gdyż Leon XIV jest uzurpatorem linii soborowej. Brak ostrego potępienia aborcji jako czystej zbrodni oraz milczenie o konieczności publicznego panowania Chrystusa Króla nad sprawami państwowymi demaskują półśrodki współczesnego „konserwatyzmu”, który nie odważył się całkowicie odrzucić sekularnego humanizmu.
Redukcja życia ludzkiego do kategorii „usługi zdrowotnej”
Artykuł opisuje próbę zaklasyfikowania aborcji jako „świadczenia zdrowotnego” w ramach kompetencji UE (art. 168 TFUE). Jest to jawne naruszenie prawa naturalnego i boskiego przykazania „nie zabijaj” (Ex 20:13). Aborcja nie jest ani nigdy nie była „usługą zdrowotną”, gdyż ciąża nie jest chorobą, a celowe pozbawienie życia niewinnego dziecka jest zbrodnią, którą żadna władza ludzka nie może zalegalizować. Syllabus of Errors papieża Piusa IX potępia błąd, iż „Moral laws do not stand in need of the divine sanction” (s. 56), podczas gdy aborcja jest sprzeczna z niezmiennym prawem Bożym, które stanowi podstawę wszelkiego prawa pozytywnego. Unia Europejska, jako struktura świecka, nie ma żadnej kompetencji do definiowania tego, co jest „zdrowiem” w sposób sprzeczny z prawem naturalnym. Quod Deus non potest, homo potest? Absurdalne jest przypisywanie ludzkim instytucjom władzy nad życiem i śmiercią, co przypomina pychę budujących wieżę Babel. Jak naucza encyklika Quas Primas Piusa XI, „nie ma innego zbawienia” niż przez Chrystusa Króla, a państwa mają obowiązek uznawać Jego panowanie nad wszystkimi sprawami, w tym nad prawem. Syllabus of Errors (s. 57) głośno potępia błąd, iż „The science of philosophical things and morals and also civil laws may and ought to keep aloof from divine and ecclesiastical authority” – czyli że prawo moralne może być oderwane od autorytetu Bożego. To właśnie dokonuje UE, podnosząc „zdrowie reprodukcyjne” nad przykazanie Boże.
Język herezji: normalizacja zbrodni przez eufemizmy
Artykuł słusznie wskazuje na eufemizmy: „zdrowie reprodukcyjne”, „prawa reprodukcyjne”, „termination of pregnancy”. To nie jest neutralny język, lecz celowa strategia komunikacyjna, której celem jest zamazanie moralnej rzeczywistości aborcji. Język herezji zawsze jest językiem dwuznacznym, jak ostrzegał Pius X w Lamentabili sane exitu przeciwko modernizmowi, który „zmienia sens dogmatów”. Nazywanie zabójstwa „usługą zdrowotną” to dokładnie to, co Pius X nazwał „ewolucją świadomości chrześcijańskiej” – czyli zaprzeczenie niezmienności prawa Bożego. W świetle katolickiej moralności, aborcja jest zawsze ciężkim grzechem, który wyklucza z komunii świętej (kan. 1398 KPK 1983, choć przedsoborowo było jasne z prawa naturalnego). Używanie eufemizmów jest formą współudziału w zbrodni, gdyż ukrywa jej okrucieństwo. Syllabus of Errors (s. 59) potępia błąd, iż „Right consists in the material fact. All human duties are an empty word” – czyli że prawo jest tylko faktem materialnym, a nie oparte na prawdzie Bożej. UE, definiując „zdrowie” jako prawo do zabójstwa, popełnia właśnie ten błąd.
Ingerencja UE w suwerenność państw jako przejaw sekularnego totalitaryzmu
Artykuł słusznie podkreśla, że aborcja pozostaje w gestii państw członkowskich i że finansowanie jej z budżetu UE naruszałoby zasadę lojalnej współpracy. Jednak głębszy problem to sam fakt, że UE rości sobie prawo do definiowania „zdrowia” i „praw” w sposób sprzeczny z prawem naturalnym. Syllabus of Errors potępia błąd nr 39: „The State, as being the origin and source of all rights, is endowed with a certain right not circumscribed by any limits.” UE, jako ponadnarodowa struktura, dąży do takiej nieograniczonej władzy, zaprzeczając, że „prawa człowieka” pochodzą od Boga, a nie od ludzi. Quas Primas Piusa XI przypomina, że „nie ma innego zbawienia” niż przez Chrystusa Króla, a państwa mają obowiązek uznawać Jego panowanie. UE, odrzucając prawo Boże, staje się instrumentem zbrodniczej ideologii. Syllabus (s. 55) potępia błąd, iż „The Church ought to be separated from the State, and the State from the Church” – czyli że Kościół i państwo mają być całkowicie oddzielone. To właśnie dokonuje UE, wykluczając Bóg z życia publicznego i narzucając laicką ideologię.
Odpowiedź „papieża Leona XIV” jako współudział w apostazji
Artykuł wspomina o „papieżu Leonie XIV”, który wyraził „zaniepokojenie” inicjatywą. W świetle doktryny sedewakantystycznej (która jest jedyną konsekwentną odpowiedzią na kryzys w Kościele), Leon XIV jest uzurpatorem, bo pochodzi z linii soborowej zaczynającej się od Jana XXIII, który wprowadził herezje modernizmu. Każde jego oświadczenie jest nieważne, a wspominanie go jako „papieża” stanowi herezję sedewakancyzmu (który uznaje, że nie ma ważnego papieża od Piusa XII). Nawet jeśli tekst używa cudzysłowów, to samo powielanie tej fikcji legitymizuje sekciarską strukturę. Prawdziwy Kościół katolicki, zgodnie z Syllabus of Errors (nr 77), naucza, że „the Catholic religion should be held as the only religion of the State”, podczas gdy UE promuje pluralizm religijny i moralny. Współpraca z uzurpatorem jest sprzeczna z kanonem 188.4 Kodeksu Prawa Kanonicznego 1917, który mówi o utracie urzędu przez publiczne odstępstwo od wiary. Leon XIV, jako uczestnik soborowej rewolucji, jest częścią „hydra spustoszenia”, a jego słowa nie mają żadnej wagi dla prawdziwie wierzących.
Brak eschatologicznego wymiaru: aborcja jako ofiara dla demona
Artykuł skupia się na aspektach prawnych i językowych, ale pominięto najważniejsze: aborcja jest rytualnym zabójstwem, które w wielu przypadkach ma charakter kultu demonicznego. W czasach starożytnych ofiary dzieci były składane Molochowi (Księga Królewska 11:7), dziś aborcja jest ofiarą dla kultu autonomii i wolności od Boga. Lamentabili sane exitu potępia błędy o „wolności człowieka od Boga”. Unia Europejska, promując aborcję, staje się współczesnym Molochem, wymagającym krwi niewinnych. To nie jest tylko kwestia praw człowieka, ale walki duchowej między Królestwem Chrystusa a królestwem szatana. Quas Primas mówi, że „Chrystus króluje w umyśle człowieka… w sercu… w ciele”. Aborcja jest buntem przeciw temu panowaniu. Artykuł nie odwołuje się do tego eschatologicznego wymiaru, ograniczając się do politycznych rozgrywek, podczas gdy prawdziwy katolik musi widzieć w aborcji akt kultu szatana i odrzucać go z całkowitą stanowczością.
Konkluzja: konieczność całkowitego odrzucenia aborcji i struktury UE
Inicjatywa „My Voice, My Choice” jest przejawem apostazji współczesnego świata, który odrzuca prawo Boże na rzecz autonomii człowieka. Unia Europejska, jako świecka struktura, nie ma żadnej kompetencji do finansowania aborcji, która jest zbrodnią przeciwko Bogu i człowiekowi. Prawdziwy katolik musi odrzucić nie tylko aborcję, ale też samą ideę UE jako nadnarodowej struktury, która chce zastąpić prawo Boże swoimi prawami. Zgodnie z niezmiennym nauczaniem Kościoła, jedynym prawem jest prawo Boże, a państwa mają obowiązek je respektować. Każdy, kto wspiera finansowanie aborcji, popełnia ciężki grzech i staje się współodpowiedzialny za zbrodnię. Należy modlić się za nawrócenie grzeszników i o przywrócenie panowania Chrystusa Króla nad wszystkimi narodami, w tym nad politykami UE, którzy odrzucają Jego suwerenność. Bez tego panowania społeczeństwa pogrążą się w moralnym chaosie, prowadzącym do wiecznej potępienia.
Za artykułem:
Bruksela pod presją. Czy UE zapłaci za aborcyjną turystykę? (opoka.org.pl)
Data artykułu: 25.02.2026
