Portal LifeSiteNews relacjonuje, że brytyjski komik John Cleese, znany z Monty Python, zrezygnował z planów tournée po Kolumbii Brytyjskiej po wyroku prowincjonalnego trybunału praw człowieka, który skazał byłego radnego szkolnego Barry’ego Neufelda na zapłatę 750 000 dolarów związkowi nauczycielskiemu za publikacje kwestionujące ideologię płci. Trybunał uznał 24 publikacje Neufelda za „dyskryminację” i „mowę nienawiści”, stwierdzając, że odrzucenie ideologii transpłciowej stanowi „egzystencjalne zaprzeczenie” tożsamości transpłciowej. Cleese, obrońca wolności słowa, skrytykował tę decyzję jako zagrożenie dla liberalnej demokracji.
Prawicowy totalitaryzm w imieniu ideologii płci
Wyrok British Columbia Human Rights Tribunal z 2026 roku przeciwko Barry’emu Neufeldowi nie jest zwykłym sporem prawnym, lecz przejawem państwowego terroru ideologicznego. Trybunał, uciekając się do pseudo-prawnych konstruktów „discrimination” i „hate speech”, potępił Neufelda za publiczne głoszenie prawdy biologicznej: że płeć jest zdeterminowana przez naturę stworzoną przez Boga, a nie subiektywnym poczuciem. Stwierdzenie trybunału, iż aby „zaakceptować” osobę transpłciową, należy „zaakceptać”, że jej tożsamość płciowa różni się od płci przypisanej przy urodzeniu, jest nie tyle orzeczeniem prawnym, co nakazem przyjęcia fałszywej, heretyckiej ontologii, która zaprzecza istnieniu obiektywnej rzeczywistości stworzonej.
Z punktu widzenia niezmiennego prawa naturalnego i doktryny katolickiej, płeć jest nieodłącznym atrybutem istoty ludzkiej, związanym z reprodukcją i naturą ciała. Święty Tomasz z Akwinu nauczał, że każda rzecz ma swoją naturę (natura rei), a człowiek jest albo mężczyzną, albo kobietą (Summa Theologiae, I, q. 92, a. 2). Ideologia płci, która rozdziela tożsamość płciową od biologicznej płci, jest współczesną formą gnosticystycznego dualizmu, sprzecznego z chrześcijańskim pojmowaniem jedności osoby (duch-ciało). Syllabus Errorum Piusa IX potępia pogląd, iż prawa moralne nie potrzebują boskiego sankcjonowania (błąd 56), a więc i obiektywna rzeczywistość płci jako prawo natury nie podlega negocjacjom z subiektywnymi uczuciami.
Język przełomu: „egzystencjalne zaprzeczenie” jako nowy heretycki termin
Użycie przez trybunał sformułowania „egzystencjalne zaprzeczenie” (existential denial) jest symptomatyczne. To nie jest termin prawny, lecz filozoficzno-egzystencjalistyczny, zaczerpnięty z myśli Heideggera lub Sartre’a, który redukuje prawdę ontologiczną do akty subiektywnego „bycia”. W katolickiej metafizyce, prawda (veritas) jest adekwatność umysłu do rzeczy (adaequatio intellectus et rei). Zaprzeczanie rzeczywistości płci nie jest „zaprzeczeniem egzystencjalnym”, lecz grzechem przeciw prawdzie i naturze. Trybunał, używając tego żargonu, ukazuje swoją przynależność do światopoglądu modernistycznego, potępianego przez św. Piusa X w Lamentabili sane exitu (błęd 20-25), który redukuje objawienie do „świadomości chrześcijańskiej” i neguje obiektywną naturę prawd wiary.
Ton wyroku – biurokratyczny, asekuracyjny, pozbawiony odwołań do transcendentnego prawa – jest charakterystyczny dla nowego prawa sodomii, które, jak ostrzegał Pius IX w Syllabusie (błęd 44-45), podporządkowuje sprawy moralne i religijne władzy świeckiej. Trybunał nie odwołuje się do Boga, prawa naturalnego czy tradycji, lecz do „akceptacji” jako obowiązku społecznego. To jest apoteoza laicyzmu, potępianego przez Piusa XI w Quas Primas jako odstępstwo od Chrystusa Króla, które prowadzi do „zburzenia całego społeczeństwa”.
Milczenie o grzechu, sądzie i łasce: pustka duchowa współczesnego prawa
Analizując ten wyrok, nieodzownym jest zwrócenie uwagi na to, czego nie zawiera. Trybunał nie wspomina o grzechu, sądzie ostatecznym, łasce ani zbawieniu. To milczenie jest najcięższym oskarżeniem. Współczesne prawo, zwłaszcza w sprawach moralnych, działa w pełnej secularnej pustce, odcinając się od źródła wszelkiego prawa – Boga. Pius XI w Quas Primas nauczał, że „bez Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw” fundament władzy, co prowadzi do anarchii i tyranii. Wyrok ten jest właśnie taką tyranią: ustanawia nowy dogmat – dogmat płci – i karze za jego zaprzeczenie, nie mając żadnej ostatecznej uzasadnienia poza wolą urzędników.
Krytyka Cleese’a „illiterates” używających przyrostka „-phobic” jest słuszna, lecz niewystarczająca. Nie chodzi tylko o literacką nieumiejętność, lecz o głęboką niewiarę. Oskarżenie o „transfobię” jest nową formą inkwizycji, gdzie herezją jest trzymanie się biologicznej prawdy. Kościół, przed soborowymi rewolucjami, potępiłby taki wymiar myślowy jako sprzeczny z prawem naturalnym i objawieniem. Obecnie struktury posoborowe milczą lub aktywnie wspierają tę ideologię, co jest dowodem na ich apostazję.
Kanada jako państwo odrzuciło Chrystusa Króla: symptom systemowej bolesności
Kanada, kraj który przez dekady promował „multiculturalizm” i „prawa człowieka” w odosobnieniu od Boga, stała się laboratorium nowego ładu: państwa, które nie tylko oddziela się od Kościoła (błąd 55 Syllabusu), ale aktywnie prześladuje prawdę naturalną. Wyrok ten jest logiczną konsekwencją odrzucenia panowania Chrystusa nad społeczeństwem, o którym pisał Pius XI: „Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw… stało się, iż zburzone zostały fundamenty pod tą władzą”. Kanada, podobnie jak inne państwa zachodnie, postawiła na „postęp” i „wolność” w sensie liberalnym, które, jak wykazał Pius IX, prowadzą do anarchii moralnej (błęd 63, 64).
Cleese, jako liberalny artysta, doświadcza teraz konsekwencji swojej własnej ideologii: wolność słowa, oderwana od prawdy absolutnego, jest wiktem woli silniejszego. Jego obrona „liberalnej demokracji” jest naśladownictwem pychy, która wierzy, że można mieć porządek społeczny bez Boga. Historycznie, jak pokazuje encyklika Quas Primas, jedynym lekarstwem na „truciznę laicyzmu” jest publiczne uznanie Chrystusa za Króla. Bez tego, prawo staje się narzędziem tyranii – tym bardziej gdy opiera się na kłamstwie, jak teoria płci.
Konfrontacja z niezmienną doktryną: odrzucenie herezji płci
Katolicka wiara, w swej niezmiennej pełni, naucza, że:
- Płeć jest częścią natury stworzonej przez Boga i niepodlega zmianie (Rdz 1:27; Mt 19:4-6).
- Każda próba zmiany płci („transitioning”) jest sprzeczna z szacunkiem dla ciała jako świątyni Ducha Świętego (1 Kor 6:19-20) i stanowi formę samookaleczenia, potępianego w Piśmie Świętym (np. w kontekście sodomii).
- „Tożsamość płciowa” jako koncepcja oddzielona od biologicznej płci jest herezją ontologiczną, która neguje fakt stworzenia mężczyzny i kobiety.
- Państwo ma obowiązek chronić dobro wspólne, co obejmuje ochronę prawdy o naturze człowieka przed ideologiami niszczącymi społeczeństwo (Pius XI, Quas Primas).
Wyrok trybunału jest zatem nie tylko niesprawiedliwością prawną, ale i herezją polityczną, która ustanawia kłamstwo jako normę prawną. Należy odrzucić go jako przejaw „pragnienia zniewolenia Kościoła” (Syllabus, błąd 24) i „podporządkowania religii władzy świeckiej” (błąd 44).
Podsumowanie: droga powrotu do prawa Bożego
Sprawa Barry’ego Neufelda i reakcja Johna Cleese’a ukazują głęboki duchowy kryzys Zachodu: odrzucenie prawa Bożego na rzecz prawa ludzkiego, które staje się instrumentem prześladowania prawdy. Kanada, dawniej katolicka, stała się wrogą Krzyża, a jej sądy – inkwizycją nowej religii płci. Jedynym lekarstwem, zgodnie z niezmienną doktryną, jest nawrócenie się do Chrystusa Króla i Jego prawa. Jak napisał Pius XI: „Jeżeli wszyscy wierni zrozumieją, że pod sztandarem Chrystusa-Króla dzielnie i zawsze walczyć powinni, wówczas z apostolskim zapałem usilnie starać się będą, aby dusze zbłąkane i nieoświecone pojednać z Panem”. Bez tego, wolność słowa, którą Cleese tak ceni, będzie iluzją – bo bez Boga, prawa nie ma, a tylko wola silniejszych.
Za artykułem:
British comedian John Cleese will avoid BC after $750k transgender ‘discrimination’ ruling (lifesitenews.com)
Data artykułu: 26.02.2026
