Na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu powołano Interdyscyplinarne Centrum Studiów nad Technologiami w Społeczeństwie. Inicjatywa, współtworzona przez „Wydział Teologiczny”, ma rzekomo zajmować się refleksją nad wpływem sztucznej inteligencji na człowieka, jednak w istocie stanowi kolejny dowód na próbę legitymizacji modernistycznego postępu przez struktury sekty posoborowej, która zamieniła naukę o zbawieniu na socjotechniczną inżynierię społeczną.
Naturalizm przebrany w szaty akademickie
Portal eKAI z dumą donosi o utworzeniu nowej jednostki badawczej, której celem jest interdyscyplinarna analiza technologii w społeczeństwie. Zamiast jednak postawić pytanie o to, czy rozwój sztucznej inteligencji służy Chrystusowi Królowi i zbawieniu dusz, twórcy centrum skupiają się na „bezpiecznym postępie” oraz „integralnym kształtowaniu osobowości”. Jest to podręcznikowy przykład naturalistycznego podejścia, które całkowicie ignoruje nadprzyrodzony cel człowieka. W myśl encykliki Pascendi Dominici gregis św. Piusa X, moderniści wszelkimi metodami – również poprzez „badania naukowe” – starają się sprowadzić religię i moralność do czysto ludzkich, doczesnych kategorii. ICSTS, włączając „Wydział Teologiczny” do prac nad interfejsami człowiek–komputer, nie tyle chrystianizuje technologię, co sakralizuje cyfrową wieżę Babel.
Język „bezpiecznego postępu” jako zasłona dymna
Analiza retoryki użytej przez eKAI ujawnia całkowite bankructwo teologiczne. Mowa jest o „wpływie technologii na człowieka w wymiarze osobistym, duchowym i społecznym”, jednak w tekście nie pojawia się ani razu odniesienie do Bożych przykazań czy konieczności podporządkowania ludzkich osiągnięć panowaniu Chrystusa Pana. Zamiast tego, serwuje się czytelnikowi żargon „etyki”, „certyfikacji” i „bezpiecznego postępu”. To nie jest teologia, to jest modernistyczna administracja. Św. Pius X w Lamentabili sane exitu potępił błąd twierdzenia, że „Kościół jest wrogiem postępu nauk przyrodniczych i teologicznych” (propozycja 57). Odpowiedzią na to fałszywe oskarżenie nie może być jednak bezkrytyczne przyjmowanie każdej nowinki technicznej, lecz surowa ocena tego, czy dany rozwój służy bonum commune (dobru wspólnemu) opartemu na prawie naturalnym i Bożym. Tutaj to kryterium nie istnieje.
Teologia posoborowa jako pomoc techniczna dla inżynierii społecznej
Najbardziej porażający jest fakt, iż do „refleksji nad technologiami” zaprzęgnięto wydział teologiczny sekty posoborowej. W prawdziwym Kościele teologia jest królową nauk, która oświeca inne dziedziny wiedzy światłem Bożego Objawienia. W strukturach okupujących Watykan teologia stała się zaledwie substytutem socjologii, dostarczającym filozoficznego uzasadnienia dla zmian narzucanych przez świat. Współpraca teologów z prawnikami i socjologami nad badaniem „skutków rozwoju technologii cyfrowych” w takim kontekście służy jedynie utwierdzeniu wiernych w przekonaniu, że tzw. kościół nadąża za światem. Jest to realizacja modernistycznego postulatu „ewolucji dogmatu”, o którym pisał św. Pius X w Pascendi, gdzie prawda jest „zmienna i płynna” w zależności od postępu naukowego i społecznego.
Duchowa pustynia w cieniu uniwersytetu
Inicjatywa toruńska, choć przedstawiana jako odpowiedź na potrzeby zmieniającego się świata, w rzeczywistości jedynie pogłębia duchową pustkę. Czy edukacja „dzieci i młodzieży w zmieniającym się świecie”, o której mowa, będzie oparta na Katechizmie Rzymskim, czy może na nowej, „etycznej” agendzie opracowanej przez ekspertów od sztucznej inteligencji? Odpowiedź jest oczywista. To nie jest troska o „integralne kształtowanie osobowości”, lecz o stworzenie sprawnego obywatela cyfrowego systemu, który – jak to ujął Pius XI w Quas Primas – wyzbył się panowania Chrystusa ze swych obyczajów. Pozostawienie spraw technologicznych poza jurysdykcją Prawa Bożego to prosta droga do nowoczesnego pogaństwa, które zamiast bożków z kamienia czci algorytmy. Prawdziwy Kościół, który trwa poza strukturami posoborowymi, wzywa do używania dóbr ziemskich tylko w takim stopniu, w jakim pomagają one w osiągnięciu celu ostatecznego, którym jest Bóg. Każda „interdyscyplinarna” inicjatywa, która o tym milczy, jest tylko gongiem bijącym (1 Kor 13,1), hałasem maskującym brak życia nadprzyrodzonego.
Za artykułem:
toruń W Toruniu powstaje Interdyscyplinarne Centrum Studiów nad Technologiami w Społeczeństwie (ekai.pl)
Data artykułu: 18.04.2026
