Portal EWTN News (1 maja 2026) informuje, że watykański organ nadzoru finansowego ASIF odnotował w 2025 roku 78 raportów o podejrzanych transakcjach (SAR) w systemie finansowym Stolicy Apostolskiej. Spośród nich 73 dotyczyły kont w Instytucie Dzieł Religii (IOR), znanego jako Bank Watykański. Raport podkreśla „solidność” systemu nadzoru oraz współpracę z międzynarodowymi instytucjami, takimi jak Moneyval. To relacja o instytucji, która nigdy nie miała istnieć — bo prawdziwy Kościół katolicki nie jest korporacją finansową, lecz Mistycznym Ciałem Chrystusa, a Stolica Piotrowa jest pusta od 1958 roku.
Bank w służbie Antychrysta — finansowa farsa bez duchowego fundamentu
Raport ASIF przedstawia się jako sukces: 78 wykrytych transakcji, współpraca z Moneyval, 16 spraw przekazanych do „promotora sprawiedliwości”. Język jest czysto technokratyczny — mówi się o „raportach SAR”, „przepływach finansowych”, „międzynarodowych standardach” i „walce z praniem pieniędzy”. To język świeckiego państwa, nie Kościoła. Pytanie, które należy postawić z całą mocą, brzmi: dlaczego struktury okupujące Watykan prowadzą bank, zamiast głosić Ewangelię? Prawdziwy Kościół katolicki, którego Stolica jest pusta od śmierci Piusa XII, nie potrzebuje „Banku Watykańskiego” — potrzebuje kapłanów ważnie wyświęconych, Mszy Świętej według wiecznego mszału św. Piusa V i wiernych żyjących w stanie łaski uświęcającej.
Encyklika Quas Primas Piusa XI (1925) stanowczo uczy, że „Chrystus króluje nie tylko w umysłach, ale i w sercach, i w ciałach, które stają się zbroją sprawiedliwości Bogu” (Rz 6,13). Watykański bank to zaprzeczenie tej królewskiej władzy Chrystusa — zamiast zbroi sprawiedliwości, mamy zbrodnię prania brudnych pieniędzy. Zamiast sakramentów — transakcje. Zamiast łaski — euro i dolary.
78 transakcji — 8 miesięcy apostazji w liczbach
Z raportu wynika, że w 2024 roku odnotowano 79 podejrzanych transakcji, a w 2025 — 78. Spadek o jedną transakcję jest przedstawiany jako sukces. Jednakże sam fakt, że w systemie finansowym instytucji, która pozornie reprezentuje Kościół katolicki, dochodzi do dziesiątek podejrzanych transakcji rocznie, jest skandalem. W 2023 roku było ich 123 — o 36% więcej. Czy to oznacza, że apostazja się zmniejszyła? Nie — oznacza jedynie, że mechanizmy kontroli zostały zaostrzone, a nie że duchowość się poprawiła.
Pius IX w encyklice Quanto Conficiamur Moerore (1863) ostrzegał przed „bezbożnymi i podstępnymi pismami, kłamstwami, obelgami i bluźnierstwami”, które „zostały wypuszczone z piekła” w celu „zniszczenia — jeśli to możliwe — Kościoła katolickiego, zwabienia i zgubienia ludu, a zwłaszcza niewinnej młodzieży”. Watykański bank jest współczesnym wcieleniem tego ostrzeżenia — instytucja, która zamiast chronić wiernych, chroni środki finansowe, których pochodzenie budzi uzasadnione podejrzenia.
ASIF — organ bez duchowego mandatu
Supervisory and Financial Information Authority (ASIF) została ustanowiona przez Benedykta XVI w 2010 roku. Benedykta XVI — czyli Joseph Ratzinger, który w 2013 roku podał się do dymisji, co samo w sobie jest aktem sprzecznym z naturą urzędu papieskiego, gdyż papież nie rezygnuje z urzędu, lecz pełni go do śmierci. Jego „dymisja” była jednym z wielkich skandali epoki posoborowej i świadczyła o głębokim kryzysie autorytetu w strukturach okupujących Watykan.
ASIF działa w ramach systemu, który Pius XI w Quas Primas określił jako „zeświecczenie czasów obecnych, tzw. laicyzm, jego błędy i niecne usiłowania”. Walka z praniem pieniędzy jest kwestią świecką, nie duchową. Prawdziwy Kościół katolicki walczy z grzechiem — nie z praniem pieniędzy. Walka z grzechiem wymaga sakramentów: spowiedzi, Eucharystii, modlitwy. Walka z praniem pieniędzy wymaga audytorów i raportów SAR. To fundamentalna różnica między Kościołem Chrystusa a korporacją watykańską.
Instytut Dzieł Religii — instytut dzieł świeckich
73 z 78 podejrzanych transakcji dotyczyło kont w Instytucie Dzieł Religii. Samo nazewnictwo jest ironią — „Dzieła Religii” okazują się być dziełami finansowymi, w których krążą środki o podejrzanych źródłach. IOR, powołany w 1942 roku przez Piusa XII, przeszedł w posoborowej epoce transformację z instytucji pomocowej dla duchowieństwa w globalny podmiot finansowy, podlegający audytom i międzynarodowym standardom.
Pius IX w Quanto Conficiamur Moerore pisał o „bezbożnych i podstępnymis pismach” i „diabelskich podstępach, sztukach i przedsięwzięciach”, któ
Za artykułem:
Vatican detected 78 suspicious activities in its financial system in 2025 (ewtnnews.com)
Data artykułu: 01.05.2026
