Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje szczyt USA–Chiny w Pekinie (14 maja 2026), podkreślając „strategiczną pauzę” w rywalizacji dwóch supermocarstw. Jakub Jakóbowski z OSW analizuje konflikt taryfowy, technologiczny oraz kwestię Tajwanu, a także marginalizację Ukrainy w rozmowach. Artykuł ukazuje świat skupiony na interesach i sile, bez odniesienia do prawa Bożego ani do Królestwa Chrystusa.
Realpolitik bez Króla królów
Artykuł z „Tygodnika Powszechnego” to typowy przykład analizy geopolitycznej, w której Bóg jest całkowicie nieobecny. Jakub Jakóbowski mówi o „strukturalnym konflikcie” między USA a Chinami, o „strategicznej pauzie”, o „kartach w zanadrzu” – ale ani razu nie pojawia się refleksja, że „nie masz władzy, jeśli ci jej nie dano z góry” (Rz 13,1 Wlg). Cały porządek międzynarodowy, jaki opisuje autor, jest zbudowany na fundamencie pychu ludzkiego i walki o dominację, bez żadnego odniesienia do suwerenności Boga nad narodami.
Pius XI w encyklice Quas Primas (1925) nauczał: „Królestwo Odkupiciela naszego obejmuje wszystkich ludzi – jak o tym mówi nieśmiertelnej pamięci Poprzednik nasz, Leon XIII – panowanie Jego obejmuje także wszystkich niechrześcijan, tak, iż najprawdziwiej cały ród ludzki podlega władzy Jezusa Chrystusa”. Tymczasem w analizie z „Tygodnika” Chiny i USA działają jak dwa pogańskie imperia, a świat stoi bez prawdziwego Pasterza. To nie jest tylko błąd teologiczny – jest to apostazja myślenia, która redukuję rzeczywistość do materii i władzy.
Tajwan jako „krytyczny punkt” – ale bez Sądu Ostatecznego
Jakóbowski precyzuje, że „zmiana status quo w Cieśnince Tajwańskiej byłaby katastrofalne dla relacji chińsko-amerykańskich i mogłaby się skończyć konfliktem zbrojnym”. To prawda polityczna, ale w kontekście katolickim jest to tylko połowa obrazu. Prawdziwa katastrofa nie polega na tym, że Chiny mogą zaatakować Tajwan, ale na tym, że cały porządek światowy jest zbudowany na odrzuceniu Chrystusa Króla. Kiedy narody odrzyszczą Boga, „wstrząśnięte zostaną fundamenty” społeczeństwa – ostrzegał Pius XI w encyklice Ubi arcano.
Artykuł nie zadaje sobie pytania, dlaczego świat jest w takim stanie. Odpowiedź jest prosta: „Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw i gdy już nie od Boga, lecz od ludzi wywodzono początek władzy, stało się iż zburzone zostały fundamenty pod tąż władzą” (Pius XI, Quas Primas). Bez Chrystusa Króla każdy „strategiczny punkt” staje się zarzewiem wojny, a każda „pauza” jest tylko przedłużonym konfliktem.
Ukraina jako przedmiot gry – a nie naród cierpiący
Szczególnie symptomatyczne jest potraktowanie Ukrainy w artykule. Jakóbowski stwierdza: „Dla Amerykanów ta sprawa jest teraz trzecio- czy czwartorzędna” oraz „Waszyngton nie ma wyraźnego politycznego interesu w sprawie Ukrainy”. To jest czysty moralny nihilizm ubrany w szaty realizmu politycznego. Ukraina – naród chrześcijański, który od 2014 roku walczy o przetrwanie – staje się jedynie „niewdzięcznym elementem” w grze dwóch supermocarstw.
Z perspektywy katolickiej, każdy naród ma prawo do suwerenności i obrony. Św. Tomasz z Akwinu nauczał, że wojna obronna jest moralnie dopuszczalna, gdy spełnia określone warunki (iusta sprawa, władza legalna, słuszny zamiar). Ukraina broni swojej ziemi przed agresją – a „Tygodnik Powszechny” traktuje to jako kwestię drugorzędną. To nie jest neutralność – jest to przyzwolenie na niesprawiedliwość.
Co więcej, Jakóbowski podkreśla, że „bez chińskiego wsparcia przemysłowego ta wojna nie mogłaby trwać”. To oznacza, że Chiny są współodpowiedzialne za cierpienie milionów ludzi. A jednak w artykule nie ma ani słowa potępienia dla Pekinu – tylko zimna analiza „korzyści strategicznych”. To jest „miłość zimna” (por. Ap 3,16) – brak współczucia ubrany w szaty eksperta.
Chiny jako imperium antychrystowe
Artykuł przedstawia Chiny jako zwykłego aktora geopolitycznego, ale z perspektywy katolickiej Chiny komunistyczne są czymś więcej – są systemem ateistycznym, który od dziesięcioleci prześladuje Kościół. Komunistyczny reżim w Pekinie prześladuje katolików, kontroluje biskupów, niszczy krzyże, więzi wiernych. A „Tygodnik Powszechny” mówi o nich jak o normalnym partnerze negocjacyjnym.
Pius XI w encyklice Quas Primas ostrzegał: „Zaczęło się bowiem od tego, że przeczono panowaniu Chrystusa Pana nad wszystkimi narodami; odmawiano Kościołu władzy nauczania ludzi, wydawania praw, rządzenia narodami”. Chiny komunistyczne są doskonałym tego przykładem – państwo, które odrzuciło Boga i podporządkowało sobie wszystko, w tym religię. A „Tygodnik” traktuje je jako równorzędnego rozmówcę, bez żadnej refleksji moralnej.
Brak perspektywy eschatologicznej
Cały artykuł jest pozbawiony jakiejkolwiek perspektywy nadprzyrodzonej. Mówi się o „strategicznej pauzie”, o „konflikcie zbrojnym”, o „korzyściach strategicznych” – ale nie ma ani słowa o Sądzie Ostatecznym, o Bożym planie zbawienia, o potrzebie nawrócenia narodów. To jest typowy przykład świeckiego myślenia, które widzi tylko materię i władzę.
Św. Paweł napisał: „Nie walczymy przeciw krwi i ciału, lecz przeciw zwierzchnościom, przeciw władcom, przeciw rządcom tego świata ciemności, przeciw duchom złości na wysokościach” (Ef 6,12 Wlg). A „Tygodnik Powszechny” analizuje świat, jakby duchowa rzeczywistość nie istniała. To jest duchowa ślepota, która uniemożliwia zrozumienie prawdziwych przyczyn konfliktów.
Wniosek: świat bez Chrystusa to świat wojen
Artykuł z „Tygodnika Powszechnego” jest jaskrawym przykładem tego, jak świeckie media patrzą na świat – bez Boga, bez prawa moralnego, bez nadziei na prawdziwy pokój. „Strategiczna pauza” między USA a Chinami nie jest pokojem – jest tylko przerwą w konflikcie, który wybuchnie ponownie, bo „pokój prawdziwy nie może nadejść, dopóki jednostki i państwa wyrzekać się będą i nie zechcą uznać panowania Zbawiciela naszego” (Pius XI, Quas Primas).
Prawdziwy pokój możliwy jest jedynie w Królestwie Chrystusa – tam, gdzie „Chrystus panuje w umyśle człowieka, którego obowiązkiem jest z zupełnym poddaniem się woli Bożej przyjąć objawione prawdy i wierzyć silnie i stale w naukę Chrystusa; niech Chrystus króluje w woli, która powinna słuchać praw i przykazań Bożych; niech panuje w sercu, które, wzgardziwszy pożądliwościami, ma Boga nade wszystko miłować” (Pius XI, Quas Primas).
Dopóki świat nie uzna Chrystusa Króla, dopóty będzie walczył, negocjował i umierał. A media katolickie, zamiast głosić prawdę, będą relacjonować grę supermocarstw bez żadnej refleksji teologicznej. To jest prawdziwa tragedia naszych czasów.
Za artykułem:
USA i Chiny. Co Trump z Xi Jinpingiem ustalili w Pekinie? (tygodnikpowszechny.pl)
Data artykułu: 18.05.2026
