Portal LifeSiteNews (18 maja 2026) relacjonuje wypowiedzi prezydenta Donalda Trumpa, który po powrocie z wizyty w Chinach poinformował, przywódca Xi Jinping uznał uwolnienie 78-letniego założyciela prodemokratycznego dziennika Apple Daily, Jimmy’ego Lai, za „trudną sprawę”. Trump wyraził brak optymizmu co do uwolnienia więźnia sumienia, podczas gdy rzekomo pozytywniej ocenił perspektywy uwolnienia pastora Jin Mingria z Kościoła Zion. Artykuł ukazuje cierpienie chrześcijanina prześladowanego przez komunistyczny reżim, lecz całkowicie pomija nadprzyrodzony wymiar jego męczeństwa i prawdziwe źródło nadziei dla prześladowanych wiernych.
Faktografia prześladowania: prawda historyczna a prawda nadprzyrodzona
Artykuł przedstawia fakty dotyczące losów Jimmy’ego Lai w sposób rzeczowy i w dużej mierze weryfikowalny. 78-letni biznesmen i wydawca, który jako dziecko uciekł z Chin kontynentalnych do Hongkongu, został skazany na 20 lat więzienia na mocy tzw. Ustawy o Bezpieczeństwie Narodowym (NSL) wprowadzonej przez Pekin w 2020 roku. Jego dziennik Apple Daily, jeden z ostatnich bastionów wolnej prasy w Hongkongu, został zamknięty w czerwcu 2021 roku po nalotowi bezpieczeństwa. Syn Sebastián nazwał wyrok „w zasadzie wyrokiem śmierci” – sformułowanie tragicznie trafne dla człowieka w podeszłym wieku, osadzonego w więzieniu komunistycznym.
Jednakże artykuł, relacjonując te fakty, pozostaje w sferze świeckiej reportażu politycznego. Mowa o „więźniach politycznych”, „wolności prasy”, „autonomii Hongkongu” – kategoriach, które choć słuszne w porządku naturalnym, nie wyczerpują rzeczywistości duchowej, w jakiej przebywa Jimmy Lai. Brak jakiejkolwiek wzmianki o tym, że ten człowiek jest chrześcijaninem, że jego cierpienie ma wymiar nadprzyrodzony, że jego więzienie jest udziałem w Męce Chrystusa. „Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie” (Mt 5,10 Wlg) – tego kontekstu artykuł nie tylko nie podaje, ale nawet nie sugeruje. Jimmy Lai jawi się jako ofiara polityczna, a nie jako potencjalny męczennik Chrystusowy.
Język świecki jako substytut języka wiary
Analiza słownictwa zastosowanego w artykułie ujawnia całkowitą sekularyzację narracji. Trump mówi o Lai jako o „tough one” – „trudnej sprawie”, używając języka transakcyjnego, negocjacyjnego, jakby mowa o handlowej transakcji, a nie o losie człowieka w niewoli. Xi Jinping rzekomo określił Lai jako swój „najgorszy koszmar” – sformułowanie, które w kontekście świeckim oznacza problem polityczny, a nie duchową tragedię. Artykuł przejmuje ten język bez żadnej krytycznej dystansu.
Nie znajdziemy w tekście ani jednego słowa o modlitwie, o sakramentach, o łasce Bożej, o Eucharystii jako źródle siły w cierpieniu. Jimmy Lai „shrink to nothing” – kurczy się do nicości, jak czytamy w cytacie jego córki. Ale kurczy się do nicości w porządku naturalnym, bo artykuł nie wskazuje, że w porządku nadprzyrodzonym może on wzrastać w łasce. „Gdy jestem słaby, wtedy jestem mocny” (2 Kor 12,10 Wlg) – tego Pawłowego pouczenia artykuł nie zna, albo przemilcza. Język emocji i polityki zastępuje język teologii, a konsekwencją jest obraz człowieka zdanego wyłącznie na ludzką solidarność i dyplomację, pozbawionego oparcia w Tym, który jest „droda i prawda i żywot” (J 14,6 Wlg).
Teologiczna pustka: prześladowanie bez Krzyża
Najcięższym zaniedbaniem artykułu jest całkowite pominięcie teologicznego wymiaru prześladowania chrześcijan w Chinach. Jimmy Lai jest chrześcijaninem – fakt ten pojawia się jedynie mimochodem, jako informacja uboczna, a nie jako klucz do zrozumienia jego sytuacji. Dla prawdziwego Kościoła katolickiego prześladowanie za wiarę jest nie tylko problemem praw człowieka, ale udziałem w Ofierze Chrystusa. „Jeśli świat was nienawidzi, wiedzcie, że Mnie pierwej niż was nienawidził. Gdybyście byli ze świata, świat by miłował swoje; ale ponieważ nie jesteście ze świata, lecz Ja was wybrałem ze świata, dlatego was świat nienawidzi” (J 15,18-19 Wlg).
Św. Pius IX w encyklice Quanto Conficiamur Moerore (1863) pisał o męczennikach w Tonkinie i Cochinchinie, którzy „wzorem męczenników niezłomnym duchem i bohaterstwą cnotą gardzili najokrutniejszymi mękami i z wielką radością wylewali krew za Chrystusa”. Czy Jimmy Lai nie wśród nich? Czy jego cierpienie nie jest świadectwem wiary w kraju, gdzie komunistyczny reżim od dziesięcioleci prześladował Kościół katolicki, zamykał seminaria, więziło biskupów, zmuszało wiernych do podległości państwowej „Patriotycznemu Stowarzyszeniu Katolików Chińskich” – strukturze, która jest dziełem tego samego antychrystowego ducha co Ustawa o Bezpieczeństwie Narodowym?
Artykuł nie zadaje sobie trudu, by pokazać, że prześladowanie chrześcijan w Chinach ma charakter eschatologiczny – że to nie jest przypadek, lecz objawienie walki między Królestwem Chrystusa a królestwem szatana. Pius XI w encyklice Quas Primas (1925) nauczał, że „Chrystus króluje nie tylko w umysłach, ale i w sercach, i w ciałach, które stają się 'zbroją sprawiedliwości Bogu'” (Rz 6,13). Komunistyczne Chiny, odrzucając królewskość Chrystusa, muszą prześladować tych, którzy Mu wyznają posłuszeństwo. To nie jest polityka – to jest duchowa wojna.
Dyplomacja bez modlitwy: iluzja ludzkiego rozwiązania
Artykuł przedstawia rozmowy Trumpa z Xi Jinpingiem jako główne – jeśli nie jedyne – narzędzie uwolnienia Jimmy’ego Lai. Prezydent USA „podniósł tę sprawę”, „usiłował”, „nie jest optymistyczny”. Cała nadzieia spoczywa na negocjacjach między dwoma świeckimi przywódcami. To jest iluzja, która zamiast prawdziwej pomocy, odmawia więźniowi najważniejszego wsparcia – modlitwy i ofiary.
Prawdziwy Kościół katolicki zawsze nauczał, że jedyną skuteczną pomocą dla prześladowanych jest modlitwa, zwłaszcza Najświętsza Ofiara Mszy Świętej. „Nie masz w żadnym innym zbawienia. Albowiem nie jest pod niebem inne imię dane ludziom, w którym byśmy mieli być zbawieni” (Dz 4,12 Wlg). Gdyby artykuł zamiast relacjonować dyplomatyczne manewry, wskazał na konieczność modlitwy za Jimmy’ego Lai, za prześladowanych chrześcijan w Chinach, za nawrócenie ich prześladowców – służyłby zbawieniu dusz, a nie tylko informacji. Zamiast tego czytelnik odchodzi z przekonaniem, że los 78-letniego chrześcijanina zależy od kaprysów dyktatora i zmiennego nastroju amerykańskiego prezydenta.
Komunizm jako antychrystowa siła: kontekst, którego artykuł nie dostrzega
Artykuł traktuje komunistyczny reżim chiński jako przeciwnika politycznego, a nie jako duchowego wroga Kościoła. Mowa o „systematycznym rozbijaniu autonomii Hongkongu”, o „niszczeniu wolnej prasy”, o „prawach człowieka” – ale nie o tym, że komunizm jest z natury swojej antychrześcijański, że jest formą bałwaństwa, która zastępuje Boga państwem, a Chrystusa – partią.
Św. Pius X w Lamentabili sane exitu (1907) potępił błędy modernizmu, który redukował religię do uczucia i społecznych funkcji. Komunizm poszedł dalej – usunął religię całkowicie, zastępując ją kultem państwa i partii. Jimmy Lai jest więziony nie za „kolaborację z siłami zagranicznymi”, ale za to, że jego chrześcijańska wiara i katolicka etyka nie pozwalały mu milczeć wobec zła. To jest prześladowanie za wiarę, choć w formie zamaskowanej pod przestępstwo polityczne.
Pius IX w Syllabus of Errors (1864) potępił jako błąd twierdzenie, że „najlepsza teoria społeczeństwa wymaga, aby szkoły publiczne (…) były uwolnione od wszelkiej władzy kościelnej, kontroli i ingerencji” (propozycja 47). Komunistyczne Chiny poszły dalej – uwolniły od władzy kościelnej nie tylko szkoły, ale całe społeczeństwo, a tych, którzy odmówili posłuszeństwa, uwięziło lub zabiło. Artykuł nie dostrzega tego kontekstu, a tym samym pozbawia czytelnika zrozumienia prawdziwej natury walki, w której uczestniczy Jimmy Lai.
Prawdziwa nadziea poza murami świata
Czytelnik artykułu, szukający prawdziwej pomocy dla Jimmy’ego Lai i innych prześladowanych chrześcijan w Chinach, musi zostać wyprowadzony z błędu, że dyplomacja świecka jest jedyną nadzieją. Prawdziwy Kościół katolicki, który trwa tam, gdzie sprawowana jest ważna Msza Święta według wiecznego mszału św. Piusa V, gdzie udzielane są ważne sakramenty, gdzie naucza się niezmienną doktryną – ten Kościół jest jedynym źródłem prawdziwej pomocy dla cierpiących.
Modlitwa, post, pokuta, ofiara Mszy Świętej – to są broni, których szatan się boi, a których świat nie zna. „Nie odbiera rzeczy ziemskich Ten, który daje Królestwo niebieskie!” – śpiewa Kościół w hymnie liturgicznym. Jimmy Lai potrzebuje nie tylko uwolnienia z więzienia, ale przede wszystkim zachowania wiary do ostatniego tchu. A to zależy od łaski Bożej, która płynie z sakramentów i modlitwy, a nie od decyzji Xi Jinpinga.
Obyśmy, wierni, nie zapominali o modlitwie za wszystkich więźniów sumienia w Chinach, za Jimmy’ego Lai, za prześladowanych biskupów i kapłanów, za cały Kościół cierpiący za murami komunizmu. Obyśmy ofiarowali Msze Święte, Komunie Święte, różańce za ich uwolnienie i zachowanie w wierze. Bo „jeśli Bóg za nami, kto przeciwko nam?” (Rz 8,31 Wlg).
Za artykułem:
Trump says China’s Xi told him releasing Jimmy Lai ‘would be a tough one’ (lifesitenews.com)
Data artykułu: 18.05.2026
