Kołobrzeg staje się sceną kolejnego aktu profanacji. Bazylica konkatedralna, poświęcona Bogu, przyjmuje biletowaną publiczność na „XXVI Międzynarodowy Festiwal Muzyka w Katedrze”. Redakcja eKAI relacjonuje to wydarzenie z dumą. My widzimy w nim objaw duchowej bankructwa sekt posoborowych.
Festiwal trwa od 9 lipca do 27 sierpnia. Koncerty odbywają się w czwartki o godz. 20.30. Patronat objęli: ordynariusz diecezji koszalińsko-kołobrzeskiego bp Krzysztof Zadarko oraz prezydent miasta Anna Mieczkowska. Współorganizatorem jest Regionalne Centrum Kultury im. Zb. Herberta. Dyrektorem artystycznym figuruje Łukasz Kuropaczewski, a na końcu komunikatu wymienia się Macieja Kuropaczewskiego. Biletowe wejście do domu Bożego zmienia świątynię w instytucję kulturalną. To jest istota laicyzmu: Kościół podległy władzy świeckiej, sakrum sprzedawane za bilet.
Inauguracja 9 lipca dała ton całości. Wystąpili artyści z Hiszpanii: Carlos Piñana (gitara, kompozycja) oraz Miguel Ángel Orengo Vicente (perkusja). Wykonali „Mszę Flamenco”. Program zawierał utwory: „A tu vera – U Twojego boku”, „Ofertorio – Ofertorium”, „Jesús – Jezus”, „Comunión – Komunia”, „Esencia flamenco – Esencja flamenco”, „A compás del poeta – W rytmie poety”, „Oración – Modlitwa”. Tytuły nawiązują do części Mszy Świętej. Forma jest czysto świecka, taneczna, rytmiczna. To nie jest Msza Święta. To jest spektakl muzyczny wykorzystujący nomenklaturę liturgiczną. Św. Pius X w motu proprio *Tra le sollecitudini* (1903) zakazał wprowadzania do kościoła muzyki profanowej, teatralnej, operowej. Flamenco to kultura taneczna, erotyczna w źródle, zupełnie obca duchowi liturgii rzymskiej. Bp Zadarko, pozwalając na to, łamie prawo Kościoła i godność miejsca świętego.
Ks. dr Andrzej Pawłowski, proboszcz, otrzymał podziękowania od Violetty Kowalskiej z RCK. Za to, że „melomani mogą przeżywać koncerty w tym wyjątkowym miejscu w atmosferze sacrum”. To zdanie jest kluczem do zrozumienia nowoporzadkowej mentalności. „Atmosfera sacrum” staje się produktem kulturowym, doświadczeniem estetycznym dla „rzesz melomanów”. Brak jest słowa o Ofierze, o Krwi Chrystusa, o Przebłaganiu, o Stanie Łaski. Jest tylko „atmosfera”. To jest nowoczesna herezja: redukcja sakrum do estetyki. Pius XII w encyklice *Musicae Sacrae Disciplina* (1955) nauczal, że muzyka kościelna ma służyć chwale Bożej i uświęceniu wiernych, a nie rozrywce słuchaczy.
Następne koncerty potwierdzają kierunek: Chiaro Duo (wiolonczela, harfa) – „największe hity muzyki klasycznej”; Orkiestra warsztatowa; Baltic Neopolis Orchestra z mezzosopranistką; klarnet i akordeon; duet fletowo-gitarowy; recital skrzypcowy z Kaprysami Paganiniego; Ensemble del Passato (muzyka dawna na sopran, gitary historyczne, lutnie). To jest sezon kulturalny, nie rok liturgiczny. Bazylica staje się filharmonią o lepszej akustyce.
Bp Krzysztof Zadarko, jako ordynariusz, ma obowiązek chronić dom Boży. Zamiast tego daje patronat profanacji. W świetle Kanonu 188 § 4 KPK 1917, publiczne odstąpienie od wiary lub dopuszczenie do sakrylegu pozbawia urzędu *ipso facto*. Ale bp Zadarko jest biskupem sekty posoborowej, powołanym przez antypapieża Franciszka (Bergoglio), a teraz podległym Leonowi XIV (Prevost). Stolica Piotrowa jest wolna od 1958 r. Struktury te nie mają jurysdykcji ani misji apostolskiej. Są okupantami kościołów. Ich „biskupi” są urzędnikami aparatu neokościelnego.
Pius XI w encyklice *Quas Primas* (1925) ostrzegł: „Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw… stało się, iż zburzone zostały fundamenty pod tą władzą”. Festiwal w Kołobrzegu jest owocem tego zburzenia. Chrystus Król nie panuje w tej bazylice. Panuje tam kultura, rynek, bilet, reklama. eKAI, portal „katolicki”, kończy komunikat prośbą o datkę na Patronite. Handluje informacją o profanacji, prosząc o pieniądze na dalszą działalność propagandową.
Prawdziwy Kościół Katolicki trwa tam, gdzie odprawiana jest Msza Święta Tradycyjna (mszał św. Piusa V), gdzie sakramenty są ważne, doktryna niezmienna. Tam Chrystus Król panuje w umyśle, woli, sercu. W Kołobrzegu panuje duch świata. Wierni szukający Boga nie znajdą Go w „Mszie Flamenco” ani w Kaprysach Paganiniego. Znajdą Go tylko w Mszy Tradycyjnej, w Adoracji Najświętszego Sakramentu, w Spowiedzi. Tylko tam jest zbawienie. Tylko tam jest Kościół.
