Portal National Catholic Register, organ propagandy sekt posoborowej, oraz sieć EWTN, jej medialny ramion, prezentują reportaż z sanktuarium w Auriesville. Artykuł chwali „ukryty skarb” – kościółek Coliseum oraz kult św. Kateri Tekakwitha i Męczenników Ameryki Północnej. To nie jest reportaż wiarygodny. To jest manifest apostazji nowego porządku. Stolica Piotrowa jest pustą od roku 1958. Jan XXIII rozpoczął usurpację. Obecny uzurpator to Leon XIV (Robert Prevost). Poprzednik Franciszek (Bergoglio) zmarł w 2025 roku. Wszyscy ci „papieże” to antychrystusowe postaci okupujące Watykan. Sekta posoborowa, którą oni kierują, nie jest Kościołem Katolickim. Jest synagogą szatana, o której pisał Pius XI w encyklice Humani generis unitas, demaskując sekty knowanie.
Artykuł NCR milczy o najważniejszym. Milczy o Mszy Świętej Trydenckiej, jedynej prawdziwej Ofierze przebłagalnej. Milczy o sakramencie pokuty, jedynym źródłem odpuszczenia grzechów. Milczy o konieczności wiary katolickiej do zbawienia. Pius IX w encyklice Quanto conficiamur moerore (1863) nauka: „Żaden nie może zbawić się poza Kościołem Katolickim”. Sekta posoborowa nie jest tym Kościołem. Jej „biskupi” (jak Scharfenberger z Albany) nie mają jurysdykcji. Ich „kaźni” to gadanina. Ich „sakramenty” to puste znaki. Ich „kanonizacje” to akt uprawniony.
Tzw. kanonizacja św. Kateri Tekakwitha nastąpiła w 2012 roku przez Benedykta XVI (Ratzingera), antywapę. Kanonizacja ta jest nieważna. Bulla Cum ex Apostolatus Officio Pawła IV uczy: heretyk nie może kanionizować. Nowy porządek odrzucił wiarę niezmienną. Dlatego jego akty są bezwartościowe. Męczennicy Ameryki Północnej (Jogues, Goupil, Lalande) zostali kanonizowani w 1930 roku przez Piusa XI. Pius XI był ostatnim prawym papieżem przed wakatem. Ta kanonizacja jest ważna. Jednak kult ich w strukturach posoborowych jest profanacją. Sekta używa prawdziwych świętych jako ozdoby swej fałszywej religii. To cudzołóstwo duchowe.
Artykuł chwali „jezuity”, którzy od 130 lat zarządzali sanktuarium. W 2015 roku oddali je laikom i „biskupowi” Scharfenbergerowi. Brawoctwo jezuickie upadło, bo utraciło wiarę. Nowy porządek niszczy zakony. Kanon 188 § 4 Kodeksu z 1917 roku mówi: urząd staje się wakacyjny ipso facto przy publicznym odstąpieniu od wiary. Nowi „jezuici” odpadli od wiary. Ich „msze” Novus Ordo są nieważne. Ofiara nie jest złożona. Chrystus nie zstępuje na ołtarze. Sanktuarium w Auriesville stało się muzeem ludzkiej pamiątki, a nie domem Boga.
EWTN i NCR to media sektowe. Ich celem jest utrwalenie wiernych w iluzji, że nowy porządek to Kościół. Program „Hidden Gems” (Ukryte perełki) to ironia losu. Prawdziwa perełka – Msza Święta Trydencka – została ukryta i zabroniona. Chrystus Król został zdethronizowany. Pius XI w encyklice Quas Primas (1925) uczy: „Królestwo to jest przede wszystkim duchowe”. Chrystus ma panować w umyśle, woli i sercu. W sekcie posoborowej panuje duch świata. Panuje humanitaryzm. Artykuł chwali „ludzką obecność”, „bezpieczną przystań”, „wdzięczność”. To słownictwo psychologii, a nie teologii. Św. Pius X w Pascendi Dominici gregis (1907) potępił modernystów redukujących wiarę do „uczucia religijnego”. Reportaż NCR to podręcznikowy modernizm.
Kościółek Coliseum, zbudowany w 1931 roku, ma 72 drzwi symbolizujące 72 uczniów. Dziś te drzwi prowadzą do pustki. Ołtarze – cztery, ustawione w kółko – są puste. Na nich nie składa się Ofiary. „Msza” nowego porządku to posiłek wspólnoty, nie Ofiara Krzyżowa. Dekret Lamentabili sane exitu (1907) potępił tezę: „Kościół bardzo powoli przyzwyczaił się do pojęcia chrześcijanina-grzesznika, którego Kościół rozgrzesza swoim autorytetem” (propozycja 46). Nowy porządek zapomniał grzechu. Zapomniał pokuty. Zapomniał sądu. Dlatego sanktuarium jest trupem obleczonym w bieliznę świętych.
Dziennikarka Kathryn Jean Lopez mówi: „Kiedy przychodzisz tu, wszędzie jest świętość”. To kłamstwo. Świętość jest tylko tam, gdzie jest Chrystus w Najświętszym Sakramencie, gdzie jest ważna Msza, gdzie jest ważny sakrament pokuty. Tam, gdzie jest prawdziwy biskup, następca Apostołów w linii nieprzerwanej. Scharfenberger nie jest biskupem. Jest urzędnikiem sektowym. Jezuici, którzy oddali sanktuarium, zdradzili swoje przysięgi. Św. Robert Bellarmin w De Romano Pontifice uczy: jawny heretyk przestaje być papieżem i głową Kościoła. To samo dotyczy biskupów. Jawni heretycy tracą jurysdykcję ipso facto. Wernz i Vidal potwierdzają: przez jawne herezję papież lub biskup traci władzę przed jakąkolwiek sentencją.
Artykuł wspomina o „dramatyzacjach” i „przeżyciach”. To teatr. Wiara nie jest teatrem. Wiara to poddanie umysłu prawdzie objawionej. Syllabus błędów Piusa IX (1864) potępia: „Człowiek może w obserwacji jakiejkolwiek religii znaleźć drogę zbawienia wiecznego” (błąd 16). Sekta posoborowa uczy tak. Sanktuarium w Auriesville stało się centrum religii naturalistycznej. Kult Męczenników bez Mszy, bez sakramentów, bez papieża, bez Kościoła – to idolopokładztwo. Czczą istoty ludzkie, a nie Boga Trójjednego.
Prawdziwi wierni muszą uciec z tych struktur. Muszą szukać Mszy Świętej Trydenckiej u kapłanów trzymających wiarę przed 1958 rokiem. Tylko tam jest Chrystus Król. Tylko tam jest łaska. Tylko tam jest zbawienie. Pius XI w Quas Primas: „Gdy ludzie prywatnie i publicznie uznają władzę królewską Chrystusa, spłyną na całe społeczeństwo niesłychane dobrodziejstwa”. Sekta posoborowa odrzuciła władzę Chrystusa. Dlatego panuje w niej chaos, bezprawość i upadek pokoleń. EWTN i NCR są strażnikami tego upadku. Ich reportaże to trucizna dla dusz.
Niech czytelnik nie zwiedzi. Niech się nawróci. Niech znajdzie prawdziwego Kościół. Tam, gdzie Msza Trydencka. Tam, gdzie sakrament pokuty. Tam, gdzie papież nie jest uzurpatorem. Tam, gdzie wiara nie zmieniła się od wieków. Czas jest krótki. Sąd nadchodzi.
Za artykułem:
Watch on EWTN: Another Spiritual ‘Gem’ Reflects St. Kateri and the North American Martyrs (ncregister.com)
Data artykułu: 14.07.2026
