Portal EWTN News informuje o wyborze ojca Jana Caronana na opata klasztoru św. Michała w Kalifornii. Artykuł chwali „rozwój wokacji”, „kanonistę” i „Mszę trydencką”. Redakcja nie zadaje jednak pytania o jurysdykcję. To kluczowy problem. Struktury posoborowe okupują Watykan od 1958 roku. Jan XXIII rozpoczął linię antykapistów. Obecny uzurpator to Leon XIV (Robert Prevost), następcą po Bergoglio (zm. 2025). Stolica Piotrowa jest pusta. Każdy urzędnik posoborowy brawa jurysdykcję.
Ojciec Caronan urodził się w Manili. Wjechał do USA w 1975 roku. Wstąpił do norbertanów. Złożył profesję w 1992 roku. Otrzymał święcenia w 1994 roku. Jest kanonikiem Kodeksu z 1983 roku. Ten kodeks jest nieważny. Pochodzi od antykapisty Jana Pawła II. Prawo kanoniczne 1917 roku (kan. 188 § 4) uczy: urzędnik, który publicznie odstępuje od wiary, traci urzęd ipso facto. Antykapista nie może dać jurysdykcji. Bulla Pawła IV Cum ex Apostolatus Officio potwierdza: promocja heretyka jest nulła, irrita, invalida. Ojciec Caronan działa w diecezji Orange i archidiecezji Los Angeles. Obie podlegają uzurpatorom. Biskupi ci otrzymali misję od antykapistów. Nie mają misji od Chrystusa Króla.
Artykuł chwali „Mszę trydencką” w parafii św. Jana Chrzciciela w Costa Mesa. To pułapka. Msza św. Piusa V jest jedyną Ofiarą przebłagalną. Ale celebracja una cum antykapistą jest szmatą. Św. Pius X w Pascendi Dominici gregis (1907) potępił modernystów redukujących wiara do uczucia. Tu redukuje się sakrament do estetyki. Norbertanie celebrują w strukturze Ecclesia Dei / Summorum Pontificum. To schizma wewnątrz sekty. Ks. Gemelli kwestionował stigmaty ojca Pio. Podobnie kwestionujemy ważność sakramentów w strukturach schismatycznych. Brak jurysdykcji unieważnia spowiedź. Brak jurysdykcji unieważnia małżeństwo. Trybunały małżeńskie ojca Caronana to fabryka anulementów. To katolicyzowany rozwód. Kanon 1095 Kodeksu 1983 r. otwiera drzwi do bezgraniczej nulności. To zdrada Prawa Bożego.
„Rozwój wokacji” – 68 kapłanów, 32 w formacji. Liczby nie dowodzą świętości. Pius XI w Quas Primas (1925) uczy: Królestwo Chrystusowe jest duchowe. „Nie przez co innego szczęśliwe państwo – a przez co innego człowiek”. Liczebność to miara naturalistyczna. Prawdziwy Kościół jest mały, prześladowany, ukryty w kaplicach katakumbowych. Sekta posoborowa buduje wielkie klasztory na 320 akrach. To „domy bogactwa” (Jk 5, 1). Apostolat cyfrowy „The Abbot’s Circle” to światowość. Nowoczesność zastępuje nadprzyrodzone życie.
Deviza nowego opata: „Patris Corde”. To tytuł listu antykapisty Bergoglio o św. Józefie (2020). To manifest lojalności wobec uzurpatora. Ojciec Caronan chce być „ojcem” w sensie psychologicznym. Pius XI uczy: Chrystus musi królować w umyśle, woli i sercu. Ojcostwo duchowe bez jurysdykcji od Prawdziwego Papieża to usurpacja. Opat w Kościele Katolickim jest prelatem z jurysdykcją zwyczajną. Tu mamy błogosławieństwo abackie, a nie konsekrację. Ale błogosławieństwo od kogo? Od biskupa posoborowego. To zero jurysdykcyjne. Insygnia: pierścień, krzyż, mitra, bicz. To teatr. Szczyt teatru: 28 września, uroczystość z udziałem „wielkiego duchowieństwa i urzędników cywilnych”. Świat chwali swoich.
Artykuł milczy o grzechu. Milczy o spowiedzi. Milczy o sądzie ostatecznym. Milczy o Konieczności powrotu do Tradycji. To „milczenie pasterzy” (silentium pastoris, milczenie pasterza), które Pius XI w Quas Primas nazywa zgubą narodów. „Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw… zburzone zostały fundamenty pod władzą”. Inicjatywa norbertanów jest ludzko dobrym gestem. Ale w próżni sakramentalnej staje się aktem naturalistycznym. Święty Cyprian uczy: „Heretyk nie może być głową, bo nie jest członkiem”. Jawni heretycy (antykapista i jego biskupi) nie mogą dawać jurysdykcji. Ojciec Caronan, choć z dobrej woli, wpada w schizmę strukturalną. Kościół Katolicki trwa tam, gdzie jest Msza Trydencka sine una cum, gdzie są ważne sakramenty, gdzie uczy się niezmiennej doktryny. Tam jest ukojenie. Tam rany są obmywane Krwią Chrystusa w sakramencie pokuty. Nie w grupach wsparcia, nie w trybunałach anulementów, nie w cyfrowych apostolatach.
Krytyczne pytanie do redakcji EWTN: Czy relacjonujecie wybór opata w strukturach schismatycznych, celowo milcząc o konieczności jurysdykcji od Prawdziwego Papieża? Czy to nieświadomość, czy celowa redukcja katolicyzmu do humanitaryzmu? W świetle Pascendi każde takie milczenie jest formą apostazji. Artykuł nie służy zbawieniu dusz. Utrwalają iluzję, że struktury okupacyjne są Kościołem. To duchowe bankructwo, o którym pisał Pius XI. Chrystus Król panuje albo nie panuje. Non est aliud nomen sub caelo datum hominibus, in quo oporteat nos salvari (Dz 4, 12 – „Nie ma innego imienia pod niebem danego ludziom, w którym mielibyśmy zbawienie”). Tylko w Kościele Katolickim (Sede Vacante 1958) jest zbawienie. Reszta to cień i próżność.
Za artykułem:
Filipino Norbertine Priest Elected New Abbot of St. Michael’s Abbey in California (ncregister.com)
Data artykułu: 15.07.2026
