Komisja Wychowania Katolickiego KEP protestuje przeciwko podstawie programowej edukacji zdrowotnej. Skarga jest czysto naturalistyczna. Brak jest Chrystusa Króla, grzechu, łaski, sakramentów. Dowód na wacantność Stolicy i apostazję struktur posoborowych.
Funkcjonariusze sekty zamiast biskupów Kościoła
Dokument podpisany przez bp Wojciecha Osiala, przewodniczącego Komisji Wychowania Katolickiego KEP, nie jest głosem Kościoła Katolickiego. Jest komunikatem struktury okupacyjnej, którą jest Konferencja Episkopatu Polski. Ta struktura, ukorzeniona w herezjach Soboru Watykańskiego II i nowym porządku, utraciła misję nauczania. Nowy róg biskupiński, nowy kodeks, nowa msza – to znaki apostazji. Bp Osial, otrzymując święcenia w nowym ryte, nie otrzymał pełni kapłaństwa. Nie jest biskupem w sensie katolickim. Jest funkcjonariuszem sekt posoborowych. Jego „oświadczenie” nie wiąże sumień wiernych.
Język zdrowia publicznego zamiast Prawa Bożego
Tekst KEP używa słownictwa WHO, a nie Katechizmu Trzeckiego. Mówi o „wymiarze zdrowotnym”, „wartości rodziny”, „życiu w fazie prenatalnej”. To kategorie socjologii i medycyny. To nie kategorie wiary. Święty Pius X w Pascendi Dominici gregis (1907) potępił redukcję wiary do uczucia i wartości ludzkich. KEP redukuje szósty i dziewiąty przykazanie Dekalogu do „edukacji zdrowotnej”. Milczy o grzechu ciężkim. Milczy o czystości jako cnotie. Milczy o sakramencie pokuty. Milczy o Eucharystii źródłem siły. To jest nowocenzizm w czystej postaci. Nowocenzizm to synteza wszystkich herezji.
Herezja dialogu i poddanie władzy świeckiej
KEP domaga się „szerokiego dialogu pomiędzy wszystkimi podmiotami”. To błąd potępiony w Syllabusie błędów Piusa IX (1864), punkty 39, 42, 47, 55. Państwo nie ma prawa definiować wychowania. Kościół ma prawo boskie jus divinum do nauczania wszystkich narodów (Divini Illius Magistri, Pius XI, 1929). Cytowanie ustawy o planowaniu rodziny z 1993 r. (zmienionej w 2022 r.) jako argumentu autorytetowego to akt podporządkowania prawa positionistycznego. Katolicki biskup cytuje Pismo Święte i Kanony. Funkcjonariusz sekt posoborowych cytuje Dz. U. To jest istota laicyzmu. To jest duch synagogi szatana, o której pisał Pius XI w Humani generis unitas.
Rodzina bez Sakramentu – ciało bez duszy
Oświadczenie żaluje, że edukacja seksualna została „wyrwana z kontekstu małżeństwa i rodziny”. Ale KEP nie mówi: Sakrament Małżeństwa. Mówi: „wartość rodziny”. Wartość to pojęcie aksjologiczne, naturalistyczne. Sakrament to realność nadprzyrodzona, znak łaski, zjednoczenie z Chrystusem i Kościołem (Casti Connubii, Pius XI, 1930). Bez sakramentu rodzina to tylko towarzystwo życiowe. Bez łaski uświęcającej rodzina nie jest Kościołem Domowym. KEP promuje etykę stoicką, a nie chrześcijańską. To jest pelagianizm ukryty: człowiek sam sobie poradzi, jeśli dostanie dobre „narzędzia zdrowotne”.
Milczenie o Chrystusie Królu i Ostatecznych Rzeczach
Nie ma w tekście ani słowa o Chrystusie Królu. Pius XI w Quas Primas (1925) nauka: „Królestwo Chrystusowe jest przede wszystkim duchowe… Chrystus króluje w umyśle, woli i sercu”. KEP nie chce, by Chrystus królował w programach nauczania. Chce „bezpiecznej przystani”. To herezja obecności bez Pana Obecnego. Brak mowy o piekle, sądzie, śmierci, zgubie. To duchowe okrucieństwo. Wierni sekt posoborowych zostają pozbawieni wiedzy o zagrożeniu wiecznym. Dają im aspirynę na raka grzechu.
Fatyma – opium dla ludów nowego porządku
Struktury posoborowe trzymają wiernych w ujarzmieniu fałszywych objawień fatimskich. Analiza teologiczna i historyczna (patrz: materia kontekstowa) dowodzi: Fatima to operacja masoneria. Symbolika dat (1717, 1917, 2017), cud słońca jako manipulacja optyczna, izolacja Łucji, ekumeniczne przepisywanie „nawrócenia Rosji”. KEP milczy o Fatimie w tym dokumencie, ale duch Fatimy – activizm, penitencja bez sakramentów, polityczny mesjanizm – napędza tę strukturę. Zamiast Mszy Tradycyjnej i Brzasku Ojca Pio – „dni modlitwy” i „dialog”. To jest duch antychrystowski.
Prawdziwe wychowanie tylko w Tradycji
Jedynym ratunkiem jest powrót do Kościoła Katolickiego: Msza Święta św. Piusa V, Katechizm Trzecki, encykliki Piusa IX, Leona XIII, św. Piusa X, Piusa XI, Piusa XII. Rodzice mają prawo i obowiązek wychowywać dzieci w wierze, odrzucając szkoły państwowe i sektowe. „Zapłaciliście drogą krwią… nie jesteście własnością ludzką” (1 Kor 6,20; 7,23). Chrystus Króluje. Niech panuje w sercach, w rodzinach, w szkołach. Tylko tam jest zbawienie.
