Portal EWTN News relacjonuje, że «biskup» Ho w Ghanie, Emmanuel Kofi Fianu, znosi pozostałe ograniczenia pandemiczne. Przywraca wodę święconą, znak pokoju i Komunię na język. Jednocześnie zachęca do Komunii na rękę i do intynkcji dla koncelebrantów. Zdrowotne uzasadnienie decyduje o liturgii. To dowodzi, że sekta posoborowa poddaje sakramenty biurokracji sanitarnej.
Podległość sakramentów władzy sanitarnej
«Biskup» Fianu oświadcza, że znosi zakazy, bo władze zdrowia nie wydały nowych ostrzeżeń. Sakramenty zależą od decyzji urzędników państwowych. To jest publiczne zaprzeczenie prawu Bożemu. Pius XI w encyklice Quas Primas (O ustanowieniu święta Naszego Pana Jezusa Chrystusa Króla) uczy, że Chrystus króluje nad narodami i prawami. „Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw… stało się, iż zburzone zostały fundamenty pod tą władzą”. «Biskup» ghanański potwierdza: fundamenty zburzone. On nie jest pasterzem, lecz funkcjonariuszem higieny.
Woda święcona wraca do naczyń. Znak pokoju wraca jako uścisk dłoni. Komunia na język jest dozwolona. Lecz wszystko pod warunkiem bezpieczeństwa. «Biskup» zaleca Komunię na rękę. To jest naruszenie tradycji apostolskiej. Św. Pius X w dekrecie Lamentabili sane exitu potępił błąd twierdzący, że Kościół powoli przyzwyczaił się do pojęcia chrześcijanina-grzesznika, którego Kościół rozgrzesza autorytetem (propozycja 46). Prawdziwy Kościół uczy, że rany duszy leczy Krwią Chrystusa w sakramencie pokuty. Nie leczy je gestami higienicznymi.
Język biuletynu epidemiologicznego zamiast teologii
Słownictwo komunikatu należy do języka administracji publicznej. Mówi się o „wytycznych”, „środkach ostrożności”, „dezynfekcji”, „wirusie”. Nie ma słowa o grzechu, o łasce, o ofierze przebłagalnej. Język emocji i higieny wypiera język zbawienia. To jest realizacja modernistycznego programu, którego demaskował św. Pius X w encyklice Pascendi Dominici gregis (Na czele modernistów). Moderniści redukują wiarę do uczucia religijnego i subiektywnego przeżycia. Tutaj wiara zredukowana jest do procedury sanitarnej.
«Biskup» kazuje, by kapłani unikały kontaktu ze śliną przyjmujących. To jest obawa przed Ciałem Pańskim. To jest herezja w gestach. Kto wierzy w Rzeczywistą Obecność, nie boi się śliny. Kto boi się śliny, nie wierzy. Intynkcja dla koncelebrantów jako środek higieniczny to profanacja. Msza Trydencka nie zna koncelebrance. Nowy Porządek wprowadził ją, by zrzucić z kapłana osobowość Ofiary. Teraz intynkcja służy epidemiologii.
Nieważna «Msza» i profanacja Najświętszej Ofiary
Cała relacja dotyczy «Mszy» Novus Ordo. Ta liturgia jest nieważna. Bulla Cum ex Apostolatus Officio Pawła IV uczy, że promotor herezji nie może ważnie wybierać ani sprawować urzędu. «Biskupi» posoborowi są heretykami publicznymi. Uznają fałszywy ekumenizm, wolność religijną, nową meszę. Ich «Msza» nie jest Ofiarą Kalwarii. To jest posiłek wspólnoty. Dlatego «biskup» może w niej manipulować gestami wedle uznania służby sanitarnej.
Kanon 188 § 4 Kodeksu z 1917 roku stanowi, że urząd staje się wakujący ipso facto przez publiczne odstąpienie od wiary. «Biskup» Fianu, przestrzegając wytycznych WHO, oddaje hołd bałwochwalstwu zdrowia. To jest apostazja materialna. Nawet gdyby miał święcenia (co jest wątpliwe przy ryte Bugnini), utracił jurysdykcję. Jego dyrektywy nie wiążą sumień wiernych. Wierni muszą szukać prawdziwej Mszy Świętej u kapłanów ważnie wyświęconych w rzymskim ryte.
Owoc rewolucji soborowej: Chrystus Króle usunięty z ołtarza
Ten incydent w Ghanie jest paradigmatyczny. Sekta posoborowa od 1958 roku systematycznie usuwa Chrystusa Króla z życia publicznego i liturgicznego. Sobór Watykański II i jego owoce – Nowy Porządek – sprawiły, że ołtarz stał się stołem, a kapłan – prezydentem zgromadzenia. Zdrowie ciała stało się wyższą wartością niż zbawienie duszy. To jest istota laicyzmu, przeciw której ostrzegł Pius XI. „Zarazą tą jest zeświecczenie czasów obecnych, tzw. laicyzm”.
Inicjatywa «biskupa» nie jest aktem wolności liturgicznej. To jest gest poddania się światu. Prawdziwy Kościół katolicki trwa tam, gdzie odprawiana jest Msza Święta św. Piusa V, gdzie sakramenty udzielane są według wiecznego obrzędu, gdzie naucza się niezmiennej doktryny. Tam Chrystus Król panuje. W diecezji Ho panuje wirus i strach przed nim. To nie jest Kościół. To jest humanitarna NGO z kompromisami liturgicznymi.
Za artykułem:
Diocese in Ghana restores remaining liturgical practices restricted during COVID-19 pandemic (ewtnnews.com)
Data artykułu: 20.08.2026
