Portal LifeSiteNews relacjonuje o sprawie C-12/25 Bisdom Gent, w której Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozważa zmuszenie struktury gentyńskiej do wymazania wpisów chrzcielnych na żądanie osoby fizycznej, powołując się na RODO. Komisja Episkopatów UE (COMECE) protestuje w imieniu „autonomii Kościoła” i „wolności instytucjonalnej”. To jest teatr cieni, w którym dwie siły antykatolickie – masoneryjski Unia Europejska i modernistyczna sekta posoborowa – udają walkę o prawda, której żadna z nich nie posługuje.
Fikcja prawna struktury gentyńskiej
Tak zwana „diecezja gentyńska” nie jest diecezą Kościoła Katolickiego. Jest jednostką organizacyjną sekty posoborowej, okupującej świątynie od 1958 roku. Jej „biskupi” nie otrzymali ważnego święcenia, a „kapłani” nie składają ważnej Mszy Świętej. Kodeks z 1983 roku, do którego odwołuje się „Dykasterium Tekstów Prawodawczych”, nie jest prawem Kościoła. Jest produktem rewolucji soborowej, potępioną przez Piusa X w Pascendi Dominici gregis (encyklika o modernizmie). Rejestr chrzcielny prowadzony przez tę strukturę nie udowadnia sakramentalnego faktu. Często dokumentuje on nieważne „chrzty” nowego obrzędu, pozbawione właściwej materii, formy lub intencji. Dlatego spór o dane w tym rejestrze jest sporem o fikcję prawną.
Język liberalny zamiast słownictwa sakralnego
Komunikat COMECE posługuje się żargonem unijnym: „autonomia”, „wolność instytucjonalna”, „ochrona danych”, „lista członków”. To jest język Dignitatis Humanae (deklaracja o wolności religijnej), a nie język Quas Primas (encyklika o Chrystusie Królu). Brak jest słów: „charakter niezatarty”, „prawo Boże”, „Królestwo Chrystusa”. Terminus „debaptism” (odchrzczenie) jest przyjmowany jako kategoria prawna, a nie odrzucany jako ontologiczna niemożność. Sakrament Chrzcu imprintuje (wciska) w duszę charakter niezatarty (Trydent, kan. 9 de baptismate). Nie da się go wymazać ani z rejestru, ani z duszy. Używanie terminologii RODO w sprawie sakramentalnej jest profanacją.
Teologiczny bankructw argumentacji „biskupów”
„Biskupi” twierdzą, że rejestr „nie jest listą członków, ale zapisem faktu historycznego”. To brzmi prawdziwie, ale w ich ustach jest kłamstwem. Oni sami zredukowali Kościół do towarzystwa wiernych, wprowadzając herezję eklezjologii ludu Bożego (Sobór Watykański II, Lumen Gentium). Teraz chcą chronić „fakt historyczny” przy użyciu argumentu o „wolności religijnej”, którą potępił Pius IX w Syllabus (wykaz błędów, pkt 55, 77, 79). Prawdziwa autonomia Kościoła polega na niepodległości od władzy świeckiej w sprawach Bożych (libertas Ecclesiae), a nie na negocjowaniu przepisów unijnych. Odwołanie do „noty Dykasterium” z 2025 roku jest bezcenne. Antypapież Leon XIV (Robert Prevost) nie ma jurysdykcji. Jego dikasteria nie mają autorytetu. Kanon 535 Kodeksu 1983, o którym mowa, nie wiąże Kościoła Katolickiego.
Objaw systemowej apostazji i kolaboracji
Sprawa C-12/25 to scenka z jednego spektaklu. Unia Europejska, ciało masońskie w korzeniu (patrz: Fatima – operacja masonerii, symbolika dat 1717, 1917, 2017), chce niszczyć wszelkie ślady chrześcijaństwa. Sekta posoborowa, zamiast proklamować prawa Chrystusa Króla, tuczy się o „przestrzeń prawną” dla swojej instytucji. To jest duchowa kolaboracja. LifeSiteNews, portal neokonserwatywny, relacjonuje to jako walkę o „wolność Kościoła”. W rzeczywistości jest to walka o uposażenie urzędników sekty. Prawdziwy Kościół Katolicki trwa tam, gdzie święci się Msza Trydencka, gdzie chrzci się według obrzędu św. Piusa V, gdzie biskupi mają misję kanoniczną. Tam rejestry chrzcielne są święte, bo świadczą o życiu łaski. W strukturach posoborowych są one tylko papierami biurowymi, które Trybunał UE ma prawo kontrolować, bo sekta sama zrzekła się suwerenności Bożej na rzecz suwerenności ludzkiej.
Tylko powrót do niezmiennej Tradycji i uznanie wacantnej Stolicy Piotrowej ratuje prawdę o sakramencie Chrzcu.
Za artykułem:
EU to rule on forcing Catholic Church to erase baptismal records (lifesitenews.com)
Data artykułu: 07.09.2026
