Portal Opoka.org.pl prezentuje 25 sierpnia 2025 r. artykuł pt. „Czuwające serce” autorstwa „ks.” Przemysława Krakowczyka, zawierający rozważania oparte na fragmencie Ewangelii. Tekst głosi konieczność duchowej czujności w oczekiwaniu na powrót Chrystusa, akcentując wagę codziennych wyborów moralnych dla zbawienia.
Portal eKAI (25 sierpnia 2025) relacjonuje organizację rajdu rowerowego „Sportowymi Śladami Jana Pawła II” w Wadowicach przez Instytut Dialogu Międzykulturowego imienia Karola Wojtyły oraz Klub Sportowy Aquila. Wydarzenie ma łączyć „sport, integrację oraz pomoc osobom w potrzebie”, upamiętniając rzekome zainteresowanie Wojtyły aktywnością fizyczną. Meta zaplanowano przy Domu Kultury Zbywaczówka z grillowaniem i zawodami na dystansie 6,5 km.
Portal eKAI (25 sierpnia 2025) relacjonuje masowy napływ pielgrzymów na uroczystości ku czci Matki Bożej Częstochowskiej, wymieniając m.in. pielgrzymkę diecezjalną z Tarnowa, grupę z Wieruszowa oraz Praską Pielgrzymkę Pomocników Matki Kościoła. Artykuł cytuje „abp” Wacława Depo deklarującego: „idą na spotkanie z Matką, nie z obrazem”, akcentując organizację świeckich oraz „motywy relacyjne” pielgrzymek. Wzmiankowane zostało także wystąpienie uzurpatora Leona XIV o „przebaczeniu” oraz planowane ponowienie Ślubów Jasnogórskich.
Portal Opoka (25 sierpnia 2025) relacjonuje weto prezydenta Karola Nawrockiego wobec nowelizacji ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, motywując je rzekomą dyskryminacją Polaków w dostępie do świadczeń i ochrony zdrowia. Cała dyskusja pozostaje jednak uwięziona w naturalistycznej kalkulacji interesów narodowych, całkowicie pomijającej ordo catholicus (porządek katolicki) i obowiązek podporządkowania polityki społecznej prawu Bożemu.
Portal Opoka (25 sierpnia 2025) relacjonuje gest Mahyli Roth, „Miss Kostaryki”, która oddała koronę konkursową figurze „Matki Bożej Anielskiej” w Cartago, tłumacząc to jako wypełnienie obietnicy złożonej Bogu. Artykuł wychwala ten akt jako przejaw „pokory” i „wiary przenoszącej góry”, pomijając jego głęboko bałwochwalczy i naturalistyczny charakter.
Portal eKAI (25 sierpnia 2025) relacjonuje tzw. „33. Ekumeniczną Pieszą Pielgrzymkę” z Białegostoku do Ostrej Bramy w Wilnie, w której uczestniczyło blisko 300 osób pod duchową opieką „bpa” Henryka Ciereszki oraz dziesięciu „księży”. Wydarzenie, podszywające się pod katolicką pobożność, stanowi jawny przykład apostazji posoborowego establishmentu.
Portal Vatican News PL (25 sierpnia 2025) relacjonuje przemówienie „papieża” Leona XIV do francuskich ministrantów, w którym uzurpator watykański nazywa brak kapłanów „wielkim nieszczęściem”, powołuje się na Dzieje Apostolskie (4,12) i podkreśla znaczenie Eucharystii jako „skarbu nad skarbami”. Wystąpienie stanowi klasyczny przykład modernistycznej sofistyki, gdzie pozór katolickiej terminologii służy maskowaniu doktrynalnej pustki i sprzeniewierzenia się depositum fidei.
Portal Tygodnik Powszechny (25 sierpnia 2025) prezentuje rozmowę z Wojciechem Mannem o jego „wymarzonym festiwalu muzycznym”, w której dominuje kult sztuki oderwanej od nadprzyrodzonego celu człowieka.
Portal eKAI (25 sierpnia 2025) relacjonuje wystąpienie „siostry” Iwony Urbańskiej ze Zgromadzenia Sług Jezusa, opisującej działalność w Boliwii jako „konkretną formę ewangelizacji” polegającą głównie na materialnym wsparciu dzieci. Akcentuje program „adopcji serca” (15 dolarów miesięcznie), pomoc szkolną oraz wzruszające historie jak przypadek Ariela, który „nadrobił zaległości edukacyjne”. Apeluje o „niezostawianie Pana Boga” w dobrobycie oraz o stawianie dzieciom granic. Relacja stanowi klasyczny przykład redukcji nadprzyrodzonej misji Kościoła do świeckiego aktywizmu.
Portal eKAI (25 sierpnia 2025) informuje o planowanej inauguracji kaplicy poświęconej Carlo Acutisowi w strukturach okupujących sanktuarium w Licheniu. Uroczystość zaplanowano na dzień rzekomej „kanonizacji” zmarłego w 2006 nastolatka, określanego jako „święty millenials” i „influencer Boga”. W programie przewidziano wniesienie relikwii, wystawę dokumentującą „cuda eucharystyczne” oraz projekcję filmu propagandowego. To nie pobożność katolicka, lecz spektakl kultury masowej w służbie modernizmu.
