Portal Opoka relacjonuje śmierć 66-letniego robotnika, który zginął pod gruzami XIII-wiecznej wieży Torre dei Conti w Rzymie podczas prac remontowych. Akcja ratunkowa trwała 11 godzin, jednak mężczyzna zmarł w szpitalu. Prokuratura wszczęła śledztwo w sprawie katastrofy, do której doszło w pobliżu Koloseum.
Portal Więź.pl (4 listopada 2025) przedstawia wywiad z Magdaleną Chrzan-Dętkoś, psycholożką Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, dotyczący depresji poporodowej. Artykuł koncentruje się na „uważnym słuchaniu kobiet” jako remedium na problem samobójstw wśród młodych matek (średnio jedno tygodniowo w pierwszym roku życia dziecka), całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar ludzkiego cierpienia i moralne implikacje samobójstwa.
Portal Gość Niedzielny (4 listopada 2025) przedstawia życiorys zmarłego Dominika Duki jako wzór kapłańskiej odwagi i „przyjaciela Polski”. Artykuł gloryfikuje jego działalność w okresie komunistycznych prześladowań, późniejszą karierę kościelną oraz rzekome zasługi dla czeskiego Kościoła. W rzeczywistości mamy do czynienia z klasycznym przykładem duchownego całkowicie zintegrowanego z destrukcyjną strukturą posoborowego antykościoła.
Portal Więź.pl (4 listopada 2025) przedstawia analizę książki Georgiego Gospodinowa „Ogrodnik i śmierć” jako rzekomo głębokie spojrzenie na doświadczenie śmierci ojca. Redaktorka Agnieszka Budnik wychwala dzieło bułgarskiego pisarza za „anatomię umierania” i „uśmiech rzucony egzystencjalnemu drżeniu”, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar śmierci w katolickiej perspektywie.
Portal Vatican News (4 listopada 2025) relacjonuje umieszczenie protestanckiego ołtarza z katedry w Naumburgu w kościele Campo Santo Teutonico przy Bazylice św. Piotra. Dzieło łączące fragmenty XVI-wiecznego dzieła Lucasa Cranacha ze współczesnymi malowidłami Michaela Triegela ma być „znakiem ekumenizmu” i „symbolicznym spotkaniem”. Centralną postacią ołtarza jest św. Piotr o rysach zmarłego bezdomnego luteranina Schefflera, pochowanego na przykościelnym cmentarzu. Artykuł wychwala „wzorcowe porozumienie ekumeniczne” między ewangelicką kapitułą a okupującą Watykan sektą posoborową jako „concretną gościnność w sercu Watykanu”.
Portal Opoka informuje o śmierci kard. Dominika Duki OP, zmarłego 4 listopada 2025 roku w Pradze, przedstawiając go jako „jednego z najwybitniejszych katolickich intelektualistów w Czechach”. Artykuł gloryfikuje jego rolę jako prowincjała dominikanów, biskupa Hradec Králové i arcybiskupa Pragi, eksponując więzienną przyjaźń z Václavem Havlem oraz rzekomy opór wobec komunizmu.
Portal eKAI (4 listopada 2025) informuje o całkowitym spłonięciu dawnego klasztoru kartuzów w Le Mont-Dieu, podając suchy opis wydarzenia bez żadnej nadprzyrodzonej refleksji. Artykuł ogranicza się do stwierdzenia faktu pożaru zabytkowego obiektu od 1946 roku, wzmiankując historyczne okoliczności: założenie w XII wieku, odbudowę w XVII wieku i wypędzenie mnichów podczas rewolucji francuskiej. „Zakon kartuzów, najsurowszy zakon w Kościele katolickim” – czytamy – „ma na całym świecie zaledwie około 20 zamieszkanych klasztorów. Kartuzi żyją w całkowitym odosobnieniu i uważają się za 'umarłych dla świata'”. Brakuje tu jednak najistotniejszego: głosu Magisterium analizującego takie zdarzenia w kluczu signorum temporum (znaków czasów).
Portal Vatican News (4 listopada 2025) informuje o śmierci „kardynała” Dominika Duki, emerytowanego „arcybiskupa” Pragi. Artykuł przedstawia go jako „jednego z najwybitniejszych katolickich intelektualistów w Czechach”, podkreślając jego rolę prowincjała dominikanów, „biskupa” Hradec Králové i „prymasa Czech”, a także przyjaźń z Václavem Havlem podczas więzienia w czasach komunizmu. Wspomina się o jego potajemnych święceniach kapłańskich w 1970 r., pozbawieniu pozwolenia na posługę przez władze komunistyczne oraz późniejszych nominacjach: przez „Jana Pawła II” na „biskupa” w 1998 r., przez „Benedykta XVI” na „arcybiskupa” Pragi w 2010 r. i wyniesieniu do godności „kardynalskiej” w 2012 r. Cały ten życiorys to jednak kronika współudziału w modernistycznej destrukcji Kościoła i kolaboracji z antychrześcijańskimi siłami.
„Diecezjalna Rada Duszpasterska” pod przewodnictwem „biskupa” Damiana Bryla obradowała nad „wdrażaniem synodalnych postulatów” i „mediacjami małżeńskimi”. Spotkanie w Kaliszu potwierdza całkowite odejście struktur posoborowych od nadprzyrodzonej misji Kościoła.
Portal eKAI (4 listopada 2025) relacjonuje wizytę „papieża” Leona XIV w bazylice Santa Maria Maggiore, gdzie tenże „modlił się” przy grobie pseudopapieża Franciszka oraz przed ikoną Salus Populi Romani. Akt ten – przedstawiany jako gest „duchowej jedności” – stanowi w istocie liturgię apostazji, jawnie pogwałcającą fundamentalne zasady katolickiej eklezjologii.
