Portal Tygodnik Powszechny (19 sierpnia 2025) prezentuje apologetyczny tekst „ks.” Adama Bonieckiego gloryfikujący relację Józefa Tischnera z wizjami Faustyny Kowalskiej. Artykuł przedstawia modernistyczną hagiografię pseudomistyczki i filozofa jako „klucz do polskiej wiary”, przemilczając ich teologiczną niezgodność z katolicką ortodoksją.
Portal Tygodnik Powszechny (19 sierpnia 2025) relacjonuje szereg zdarzeń: polityczne spekulacje prezydenta Dudy na temat wieku liderów PiS, incydent z obraźliwym banerem na meczu piłkarskim w Częstochowie oraz statystyki wypadków drogowych z 15 sierpnia, podane bez kontekstu religijnego. Całość tonie w promocji subskrypcji i kursów „duchowości”, które są jedynie świeckim substytutem prawdziwej pobożności. **Tekst jest klasycznym przykładem redukcji rzeczywistości do poziomu naturalizmu, gdzie Bóg i Jego prawa są systematycznie wymazywane.**
Portal Tygodnik Powszechny (19 sierpnia 2025) przedstawia analizę cen w branży gastronomicznej, kwestionując społeczne oburzenie na wykorzystanie funduszy pandemicznych przez restauratorów. Artykuł próbuje usprawiedliwić wysokie marże „przeżyciem, doświadczeniem i momentem tożsamościowej satysfakcji”, pomijając zupełnie etyczny wymiar gospodarki.
Portal Tygodnik Powszechny (19 sierpnia 2025) prezentuje recenzję komiksu „WREligion” Pawła Mączewskiego jako „opowieść nie tyle o samym wrestlingu, ile o świecie, w którym jedyną zasadą jest brak zasad”. Autor Remigiusz Różański zachwala „brutalne starcie” osadzone w „społeczeństwie pogrążonym w anomii”, sugerując przy tym, że „innego końca świata nie będzie”. Ten apokaliptyczny entuzjazm dla kultury śmierci odsłania duchową pustkę współczesnej pseudokultury.
Portal Tygodnik Powszechny (19 sierpnia 2025) relacjonuje historię handlu opium w Chinach, wskazując na rolę brytyjskich kupców oraz sprzeciw części misjonarzy chrześcijańskich. Artykuł pomija jednak fundamentalny wymiar teologiczny tej zbrodni: systemowe złamanie prawa Bożego przez narody formalnie chrześcijańskie.
Portal Tygodnik Powszechny (19 sierpnia 2025) prezentuje tekst „kardynała” Grzegorza Rysia, komentujący perykopę o podatku na świątynię (Mt 17, 24-27). Autor przedstawia interpretację, w której Jezus Chrystus – rzekomo „ucząc ofiarności” – ma legitymizować świeckie działania charytatywne oderwane od nadprzyrodzonego celu. Tekst promuje redukcję religii do etyki społecznej, pomijając dogmatyczny kontekst łaski uświęcającej i obowiązek publicznego wyznawania wiary.
Portal eKAI (19 sierpnia 2025) relacjonuje planowaną na 23 sierpnia 2025 roku „modlitwę o pokój” na granicy polsko-czesko-słowackiej, organizowaną przez struktury okupujące Watykan. Pod przewodnictwem „biskupa” Tomáša Galisa z Żyliny, przy udziale „biskupów” Romana Pindla i Martina Davida, ma się odbyć „msza św.” z procesjami z trzech krajów, czcić „Matkę Bożą Frydecką” i zakończyć się degustacją regionalnych potraw. Ta groteskowa imitacja katolickiej pobożności stanowi jaskrawy przykład teologicznego bankructwa sekty posoborowej.
Portal eKAI (19 sierpnia 2025) relacjonuje inaugurację obchodów 30-lecia programu „Adopcja Serca”, inicjatywy koordynowanej przez Ruch Maitri, pallotyńskie struktury oraz siostry pallotynki. Akcja koncentruje się na materialnym wsparciu dzieci z Trzeciego Świata poprzez edukację i wyżywienie, z tegorocznymi obchodami obejmującymi transmisje online, świadectwa i nowy program wolontariacki. Autorzy cytują słowa abp. Wojciecha Polaka o „budowaniu mostów solidarności” jako głównym celu dzieła.
Portal Tygodnik Powszechny (19 sierpnia 2025) przedstawia tomik wierszy Radosława Kobierskiego „Człowiek ma cienkie ściany” jako dzieło „precyzyjnego przyrządu badania kołowrotu myśli”, gloryfikując przy tym redukcję człowieka do poziomu biologicznego i społecznego mechanizmu.
Portal Tygodnik Powszechny (19 sierpnia 2025) przedstawia historię potomków polskich zesłańców w Donbasie zmuszonych do opuszczenia domów z powodu działań wojennych. Artykuł koncentruje się na losach Wiktora Batyckiego, prezesa lokalnej organizacji polonijnej, opisując wielowiekową historię deportacji powstańców listopadowych i styczniowego oraz współczesne realia przyfrontowych miejscowości jak Serhijiwka czy Hryszyne. Tekst dokumentuje proces asymilacji, zmianę nazwisk i obrządku religijnego pod carskim i sowieckim terrorem, współcześnie zaś – wojenną ewakuację materialnych śladów polskości. Cała narracja przemilcza jednak fundamentalną prawdę: że krzyż Chrystusowy stanowił jedyną ostoję dla prześladowanych katolików, których potomkowie dziś trwają w religijnym odstępstwie.
