Portal eKAI (12 marca 2023) relacjonuje działania „parafii św. Jana Pawła II” we Lwowie, która współpracuje z „Caritas diecezji zamojsko-lubaczowskiej” w pomocy uchodźcom wojennym. Artykuł przedstawia tę współpracę jako przykład miłosierdzia chrześcijańskiego, powołując się na Dzienniczek „św. Faustyny” oraz wypowiedzi modernistycznych duchownych.
Portal eKAI (31 marca 2023) relacjonuje obrady „Zespołu Pomocy Kościołowi na Wschodzie” działającego w ramach Konferencji „Episkopatu Polski”. Grupa ta pod przewodnictwem „biskupa” Krzysztofa Chudzio postanowiła kontynuować „organizowanie pomocy Kościołom na Wschodzie” poprzez współfinansowanie rekolekcji, wakacyjnych spotkań dla dzieci, stołówek prowadzonych przez zakonników oraz remontów pomieszczeń kościelnych. Mimo priorytetowego wsparcia dla Ukrainy, „zespół” ostrzega przed zaniedbaniem pomocy dla innych regionów Azji i Europy Wschodniej. Apeluje także o modlitwę o pokój w Ukrainie na wezwanie przewodniczącego „KEP”. Quod non est in traditione, non est in mundo (Co nie jest w Tradycji, nie jest w świecie) – oto dewiza demaskująca duchową nicość tych działań.
Portal eKAI (11 kwietnia 2024) relacjonuje decyzję „biskupa” Mariana Rojka, zakazującą działalności wspólnot „Domy Modlitwy św. Jana Pawła II” oraz „Królestwo Dwóch Serc Jezusa i Maryi” na terenie „diecezji” zamojsko-lubaczowskiej. Dokument powołuje się na rzekome „błędy teologiczne”, „magiczno-rytualne podejście do spraw wiary” oraz nieuznane „objawienia” inicjatorki Alicji Michaliny od Apokalipsy. Ta biurokratyczna interwencja ujawnia głębszy kryzys legitymizacji w strukturach neo-kościoła.
Portal Polskifr.fr (26 października 2024) relacjonuje doświadczenia ks. Michała Maciołeka z diecezji zamojsko-lubaczowskiej, który od roku pracuje w Ekwadorze w strukturach posoborowych. Artykuł przedstawia jego adaptację do lokalnych warunków, podkreślając rzekome „bogactwo różnorodności” w ramach tego samego „Kościoła”.
Portal eKAI (6 stycznia 2025) informuje o śmierci „ks. Marka Tworka”, 52-letniego „proboszcza” parafii pw. Narodzenia Najświętszej Marji Panny w Chmielku, który zginął w wypadku samochodowym podczas powrotu z „mszy” w kaplicy filialnej. Według relacji, jego auto „wypadło z drogi podczas wyprzedzania i uderzyło w skarpę”. „Święcenia kapłańskie” miał otrzymać w 1997 r. z rąk „bp. Jana Śrutwy”. Artykuł pomija najistotniejsze kwestie doktrynalne, redukując tragedię do poziomu świeckiej kroniki policyjnej.
Portal eKAI (7 maja 2025) relacjonuje XVI spotkanie samorządowców z Podkarpacia i Lubelszczyzny w lubaczowskiej konkatedrze, gdzie przed kopią obrazu Marji Łaskawej mieli dokonać „zawierzenia swoich wspólnot”. Ceremonii przewodniczył „biskup” Marian Rojek, który w homilii nawoływał do „kształtowania świata świadectwem uczynków” i „niebażenia się na środowiska”. Uroczystość połączono z wprowadzeniem relikwii tzw. błogosławionej Rodziny Ulmów, co stanowi jawną próbę sakralizacji świeckiego heroizmu.
Cytowany artykuł portalu eKAI (22 października 2025) relacjonuje akcję Caritas Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej pod hasłem „Światełko dla Orląt Lwowskich”. „Ks.” Zygmunt Jagieło informuje o zbiórce zniczy „na Cmentarz Obrońców Lwowa”, które mają być zapalone 11 listopada jako „wyraz pamięci i wdzięczności”. W całym tekście brak jakiejkolwiek wzmianki o modlitwie, Mszy Świętej czy obowiązku wynagradzania za dusze zmarłych – co demaskuje tę inicjatywę jako przejaw zeświecczonego sentymentalizmu.
Portal cerkiew.net.pl informuje o uroczystościach z okazji 25-lecia „święceń biskupich” Włodzimierza Juszczaka, „eparchy” diecezji wrocławsko-koszalińskiej Ukraińskiego „Kościoła” Greckokatolickiego. Uroczysta „Boska Liturgia” odbyła się 15 czerwca 2024 r. w katedrze „pw.” św. Wincentego i św. Jakuba we Wrocławiu. Wśród uczestników wymieniono m.in. „arcybiskupa” Eugeniusza Popowicza, „biskupa” Arkadiusza Trochanowskiego oraz przedstawicieli innych wspólnot religijnych i władz świeckich.
Portal eKAI (19 listopada 2024) relacjonuje wypowiedź „bpa” Włodzimierza Juszczaka z eparchii wrocławsko-koszalińskiej Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego z okazji 1000 dni rosyjskiej inwazji na Ukrainę. Hierarcha stwierdza: „Nie widać końca tej wojny, modlimy się o sprawiedliwy pokój”, podkreślając trudną sytuację uchodźców ukraińskich w Polsce wymagających „wsparcia psychicznego, modlitewnego, duchownego”. Cała wypowiedź stanowi jaskrawy przykład modernistycznej redukcji nadprzyrodzonej misji Kościoła do naturalistycznej psychoterapii.
Portal eKAI (19 listopada 2024) relacjonuje wystąpienie „abpa” Eugeniusza Popowicza i „bp.” Włodzimierza Juszczaka podczas Zebrania Plenarnego KEP, w którym wyrazili wdzięczność strukturom posoborowym za wsparcie uchodźców z Ukrainy oraz prosili o pomoc materialną dla swoich „duchownych”. „Prosimy księży biskupów o dalsze wsparcie (…), bo potrzebujemy miejsca w świątyniach (…) w utrzymaniu księży, których zapraszamy z Ukrainy” – deklaruje Juszczak, ujawniając całkowitą zależność schizmatyckiej grupy od neo-kościelnej administracji. Ta jawna współpraca pomiędzy dwiema apostackimi strukturami stanowi kolejny etap systematycznej likwidacji katolickiej tożsamości pod płaszczykiem „pomocy humanitarnej”.
