Lindsay Clancy i bankructwo naturalizmu: Gdy psychologia zastępuje grzech i łaskę w narracji posoborowej
Portal LifeSiteNews relacjonuje sprawę Lindsay Clancy, która zamordowała swoje trzy dzieci, a następnie stała się ikoną medialną, wokół której zrally się tysiące kobiet skrzykujących „To ja, Lindsay”. Artykuł Jonathana Van Marena diagnozuje to zjawisko jako owoc rewolucji seksualnej i wojny kultur, wskazując na toksyczność świata, w którym kobiety „wygrały”, by zostać samotnymi i nieszczęśliwymi. Cytowany tekst jest jednak jaskrawym dowodem na to, że nawet najbardziej konserwatywne struktury posoborowe, pozbawione świetnej wiary i sakramentalnego życia, nie są w stanie zdiagnozować zła ani wskazać lekarstwa, utonąc w naturalistycznej sociologii zamiast w teologii moralnej.

