Portal Vatican Media relacjonuje rytuał zgromadzenia sekty posoborowej na Placu św. Piotra, określany jako „Jubileusz Życia Konsekrowanego”. Antypapież Leon XIV przewodniczył modernistycznej parodii Mszy, głosząc homilię pełną teologicznych herezji i pominięć charakterystycznych dla neo-kościoła.
Portal eKAI informuje (3 kwietnia 2026), że w katowickiej Archikatedrze Chrystusa Króla odbyła się inscenizacja wielkopiątkowa, podczas której pan Grzegorz Olszowski wygłosił homilję poświęconą cierpieniu chrześcijan w Ziemi Świętej oraz emocjonalnemu wymiarowi Męki Pańskiej. „Biskup” katowicki, bazując na sentymentalizmie i naturalistycznej egzegezie, usiłował nadać sens ludzkiemu cierpieniu poprzez odwołanie się…
Portal Catholic News Agency (9 października 2025) przedstawia nową aplikację randkową SacredSpark, stworzoną przez Emily Wilson-Hussem i Daniëla Hussema jako remedium na trudności katolickich singli w znalezieniu współmałżonka. Autorzy deklarują misję „odbudowy Kościoła poprzez odnowę rodziny”, proponując rozwiązania technologiczne polegające na rozmazanych zdjęciach, audio-profilach i funkcji swatania przez znajomych. Ten pozornie szlachetny projekt stanowi jednak klasyczny przykład redukcji sakramentalnej rzeczywistości do psychospołecznego eksperymentu, znamiennego dla posoborowej dewaluacji nadprzyrodzoności.
Portal Vatican Media informuje o audiencji udzielonej 9 października 2025 r. przez „papieża” Leona XIV delegacji związkowców z Chicago. Uzurpator watykański podziękował im za „wsparcie bezbronnych”, w tym imigrantów i uchodźców, chwalił programy „włączania mniejszości” oraz działania ekologiczne, zachęcając do dalszego „zabiegania o poszanowanie godności”. Całość stanowi jawną promocję rewolucyjnej utopii sprzecznej z nadprzyrodzonym porządkiem Królestwa Chrystusowego.
Portal eKAI (3 kwietnia 2026) informuje o obchodach „Wielkiego Piątku” w kieleckiej bazylice katedralnej, gdzie „bp” Marian Florczyk przewodniczył zgromadzeniu i wygłosił słowo skupione na historycznych anegdotach oraz naturalistycznej analizie ran Chrystusa. Relacja ta, epatująca statystyką cierpienia i sentymentalizmem rodzinnych wypowiedzi, stanowi jaskrawy dowód na ostateczne przeobrażenie katolickiej Męki Pańskiej…
Portal Opoka relacjonuje treść adhortacji apostolskiej „Dilexi te” wydanej przez „papieża” Leona XIV 4 października 2025 r., poświęconej rzekomo „miłości do ubogich”. Dokument nawiązuje do encykliki „Dilexit nos” Franciszka, promując „opcję preferencyjną na rzecz ubogich” jako centrum życia Kościoła. W tekście pomija się nadprzyrodzony charakter miłosierdzia, redukując je do działalności socjalnej, przy jednoczesnym milczeniu o obowiązku publicznego wyznawania władzy Chrystusa Króla nad narodami.
Portal eKAI (3 kwietnia 2026) informuje o wystąpieniu „biskupa” Ryszarda Kasyny, który w katedrze pelplińskiej przewodniczył modernistycznemu obrzędowi zwanemu „Liturgią Męki Pańskiej”. W wygłoszonej homilii prelegent skupił się na potrzebie weryfikacji postawy wobec krzyża, próbując wpleść w pasyjną narrację współczesne problemy społeczne i egzystencjalne, takie jak depresje, nowotwory czy niespłacone…
Portal Gość Niedzielny (9 października 2025) publikuje pełny tekst adhortacji apostolskiej *Dilexi te* obecnego rzymskiego uzurpatora Leona XIV. Dokument pod pozorem troski o ubogich wprowadza rewolucyjne koncepcje sprzeczne z katolicką doktryną społeczną.
Portal eKAI informuje o Liturgii Męki Pańskiej odprawionej 3 kwietnia 2026 roku w bazylice św. Piotra, której po raz pierwszy przewodniczył „papież” Leon XIV (Robert Prevost). Relacja skupia się na homilii o. Roberto Pasoliniego, kaznodziei Domu „Papieskiego”, który w sentymentalnych tonach opisywał Krzyż jako „tajemniczą partyturę największej miłości” oraz „przerwanie…
Portal eKAI (9 października 2025) relacjonuje treść pierwszej adhortacji apostolskiej Leona XIV Dilexi te, przedstawiając ją jako kontynuację nauczania posoborowych przywódców od Jana XXIII po Franciszka. Dokument potępia „gospodarkę, która zabija”, wzywa do „zniszczenia struktur niesprawiedliwości siłą dobra” oraz gloryfikuje działalność społeczną jako rdzeń „ewangelii”. Pomimo retoryki nawiązującej do chrześcijańskiej caritas, tekst stanowi katechizm teologii wyzwolenia w nowym opakowaniu.
