Portal EWTN News (12 marca 2026) relacjonuje działania Caritas Indonesia, która w ramach inicjatywy „Compassion Home Movement” buduje domy dla rodzin poszkodowanych przez powodzie na Sumatrze. Organizacja ta, określana jako humanitarne ramię „Kościoła katolickiego” w Indonezji, skupia się na zapewnieniu dachu nad głową tysiącom ludzi, podkreślając przy tym dążenie do…
Portal Opoka informuje o zwolnieniu trzech wykładowców z seminarium w Detroit: Ralpha Martina (związanego z ruchem charyzmatycznym), Eduardo Echeverrii (promotora „dialogu ekumenicznego”) i Edwarda Petersa (kanonisty). Artykuł przytacza ich wypowiedzi krytyczne wobec „papieża” Franciszka, m.in. dotyczące: mętności nauczania, sugestii o „pustym piekle”, zmian w katechizmie nt. kary śmierci oraz „podejścia duszpasterskiego” w Amoris laetitia. Dodaje, że decyzję podjął nowy „arcybiskup” Detroit Edward Weisenburger, który wcześniej zakazał w 13 kościołach rytu rzymskiego przedsoborowego. Artykuł kończy informacja, że kuria nie komentuje szczegółów, a Martin mówi o „szoku”. Teza: to nie spór o szczegóły, ale kolejny akt systemowej pacyfikacji resztek katolickiego rozumu przez aparat posoborowej rewolucji.
Portal EWTN News (12 marca 2026) relacjonuje działania Maríi Elviry Salazar, reprezentantki z Florydy, która promuje projekt ustawy HR 4393, szumnie nazwany „Dignity Act”. Inicjatywa ta zmierza do aktualizacji przepisów imigracyjnych w USA, oferując osobom przebywającym tam nielegalnie siedmioletni status tymczasowy w zamian za pracę, opłaty restytucyjne oraz brak przeszłości…
Vatican News informuje o naborze do VIII edycji wystawy „100 szopek w Watykanie”, organizowanej przez Dykasterię ds. Ewangelizacji pod kolumnadą Berniniego, w ramach cyklu „Jubileusz to kultura” związanego z Rokiem Świętym 2025. Zgłoszenia odbywają się online, udział jest bezpłatny i otwarty dla wszystkich; komisja dykasterii dokona wyboru eksponatów. Celem wydarzenia ma być, jak podano, „ewangelizacja poprzez symbol szopki” oraz nawiązanie do listu „Admirabile Signum”. Wskazano, że w edycji 2024 zaprezentowano 125 szopek z 21 krajów, w tym z Radomia, Wadowic i Sierpca, a część prac nawiązywała do hasła „Pielgrzymi nadziei”. Zasadniczym przesłaniem jest „nadzieja i pokój” – bez odwołania do Ofiary, Krzyża, nawrócenia czy królewskiej władzy Chrystusa nad narodami; jest to kolejna odsłona naturalistycznej, muzealnej „religii kultury”, która zastępuje Wcielenie estetyką i sentymentalizmem.
Portal EWTN informuje o nowej inicjatywie „Papieskiej” Akademji Pro Vita, która pod egidą modernistycznej „Dykasterji ds. Integralnego Rozwoju Człowieka” ogłosiła manifest „Naukowcy dla Pokoju”. Dokument ten, podpisany przez ponad 80 przedstawicieli świata akademickiego, wzywa do wykorzystania badań naukowych i współpracy międzynarodowej jako narzędzi budowania pokoju w obliczu narastających napięć globalnych….
Portal Opoka informuje o skokowym wzroście nielegalnej migracji do Zjednoczonego Królestwa przez kanał La Manche (ponad 25 tys. osób od stycznia do lipca, wzrost o 50% r/r) oraz o reakcji władz: dodatkowe 100 mln funtów, 300 etatów w Narodowej Agencji do Walki z Przestępczością, technologie i sprzęt do zwalczania gangów przemytniczych. Cytowane są oceny premiera Keira Starmera, który zapowiada „wykorzystanie każdego narzędzia, aby zabezpieczyć granice”, oraz krytyczne komentarze opozycji i Nigela Farage’a, podważające skuteczność rzucania pieniędzy w problem. Artykuł przywołuje też kontekst zamieszek na tle etnicznym i politycznej instrumentalizacji tożsamości religijnej sprawcy morderstw, a także wskazuje na przeciążenie brytyjskiego systemu więziennictwa.
Tekst zamyka się w naturalistycznym horyzoncie: państwo, budżet, policja, służby, granice—bez słowa o nadprzyrodzonym porządku, o grzechu, o potrzebie panowania Chrystusa Króla, o realnych przyczynach cywilizacyjnej dezintegracji.
Portal EWTN News (12 marca 2026) donosi o nadchodzącej podróży uzurpatora Leona XIV do Kamerunu, planowanej na połowę kwietnia tego roku. Tekst przedstawia siedem filarów tamtejszego „katolicyzmu”, kładąc nacisk na jego liczebną potęgę, wpływ społeczny w sektorach edukacji i ochrony zdrowia oraz rolę „biskupów” jako mediatorów politycznych w obliczu wewnętrznych…
Cytowany artykuł relacjonuje wystąpienie Kevina Josepha Farrella, prefekta Dykasterii ds. Świeckich, Rodziny i Życia, który dziękuje „papieżowi” Leonowi XIV za ogłoszenie daty Światowych Dni Młodzieży w Seulu (3–8 sierpnia 2027), odwołując się do hasła: „Odwagi! Ja zwyciężyłem świat” (J 16,33). Farrell wzywa, by temat ŚDM „prowadził” biskupów, „kapłanów” i duszpasterstwa, aby młodzi stali się „pielgrzymami nadziei”, „opatrywali rany samotności i ubóstwa” oraz „świadczyli o pokoju” w świecie podziałów. Wspomina też doroczne orędzie „papieża” na obchody diecezjalne w uroczystość Chrystusa Króla.
Pod religijną frazeologią ukryto program czysto naturalistyczny: bez grzechu, bez łaski, bez ofiary Mszy, bez Królowania Chrystusa nad społeczeństwami – jedynie sentymentalny humanitaryzm i propaganda posłuszeństwa wobec posoborowych struktur.
Portal EWTN News (12 marca 2026) donosi o kuriozalnej inicjatywie „Massports” w parafii pod wezwaniem „Marji” od Świętych Dusz w Little Rock, gdzie dzieci zachęcane są do uczestnictwa w modernistycznej „Mszy” poprzez zbieranie naklejek w specjalnych paszportach. Program ten, obejmujący dzieci od wieku przedszkolnego aż po ósmą klasę, przewiduje…
Portal Opoka informuje o życiorysie św. Jana Marii Vianneya: o jego skromnych zdolnościach akademickich, kłopotach z łaciną, dwukrotnym usunięciu z seminarium, ostatecznych święceniach w 1815 roku w Grenoble oraz o przeniesieniu do zaniedbanej parafii w Ars, która z czasem stała się miejscem nieprzerwanych pielgrzymek do konfesjonału i na Mszę, a „proboszcz z Ars” – patronem proboszczów. Publicystyka podkreśla, że początkowo „na Mszę Świętą niedzielną przychodziło kilka osób”, by następnie – dzięki gorliwości kapłana – Ars rozkwitło. Końcowy ton jest laurkowy i powierzchowny, a zasadnicze elementy nadprzyrodzonej misji kapłana – ofiara Mszy i nawrócenie z grzechów ciężkich przez sakramentalną pokutę – ulegają banalizacji w stylistyce reporterskiej. Oto symptom kuriozalny: hagiografia bez teologii łaski.
