Portal Tygodnik Powszechny (2 grudnia 2025) propaguje praktykę medytacyjną opartą na technikach uważności (mindfulness), przedstawiając ją jako narzędzie duchowego przygotowania na Adwent. Artykuł Piotra Sikory zatytułowany „Czekanie na Szept Boga” proponuje czytelnikom ćwiczenie polegające na codziennym wyciszeniu zmysłów i „byciu bez określeń”, co stanowi jawny przejaw synkretyzmu religijnego sprzecznego z katolicką ascezą.
Portal LifeSiteNews (1 grudnia 2025) promuje postać Irvinga C. Houle, świeckiego mężczyzny z Michigan, który rzekomo otrzymał stygmaty w 1993 roku i doświadczał codziennej „męki” przez 16 lat. Artykuł przedstawia go jako przykład „nadzwyczajnej łaski w zwyczajnym człowieku”, podkreślając jego życie rodzinne, pracę fizyczną oraz domniemaną posługę uzdrawiania.
Portal LifeSiteNews (1 grudnia 2025) promuje praktykę tzw. „pięciu pierwszych sobót” w kontekście setnej rocznicy objawień w Pontevedra (1925), powołując się na fragmenty wypowiedzi „siostry Łucji” oraz „ks. Martina Hubera” z lefebrystowskiej struktury FSSPX. Tekst przedstawia to nabożeństwo jako „remedium na wojny i prześladowania Kościoła”, obiecując „łaski zbawienia” w zamian za praktyki dewocyjne. Milczy jednak o teologicznych sprzecznościach fatimskich objawień i ich oczywistej niezgodności z katolicką doktryną.
Portal Opoka (1 grudnia 2025) prezentuje tekst ks. Michała Kwitlińskiego pt. Jak gaworzące niemowlę, promujący rzekomo „dziecięcą” postawę wobec Boga. Autor, powołując się na słowa Pana Jezusa o prostaczkach (Łk 10,21), sugeruje redukcję życia duchowego do emocjonalnej prostoty, porównując dorosłych wiernych do „gaworzących niemowląt”.
Portal eKAI (29 listopada 2025) relacjonuje nieoczekiwany sukces filmu „Najświętsze Serce. Jego panowanie nie ma końca” we Francji, przypisując mu „falę nawróceń” i duchowe przebudzenie w „postchrześcijańskim” społeczeństwie. Produkcja Stevena i Sabriny Gunnell, oparta na objawieniach św. Małgorzaty Marii Alacoque z Paray-le-Monial, spotkała się z oporem francuskich elit, które zakazały jej reklamy w przestrzeni publicznej. Reżyser tłumaczy fenomen filmu jako odpowiedź na „ogromne pragnienie Boga” w świecie „dotkniętym rozpaczą”, przywołując przy tym zabójstwo amerykańskiego komentatora Charliego Kirka jako przykład współczesnej przemocy. Gunnell zaznacza: „Jezus kocha Francję”, wskazując na licznych francuskich świętych jako dowód szczególnego wybrania tego narodu.
„Od wschodu słońca aż do zachodu wielkie jest imię moje między narodami, a na każdym miejscu dar kadzielny ofiarowany jest imieniowi memu i ofiara czysta” (Malachiasz 1:11, Wlg) – ten proroczy fragment, przywołany w komentowanym tekście, demaskuje zarazem główną ranę współczesnej pseudo-liturgii. Portal LifeSiteNews, powołując się na Dom Prospera Guérangera, opisuje przygotowanie do Adwentu w kontekście liturgicznym, jednakże pomija milczeniem najistotniejszy fakt: iż „czysta ofiara” to wyłącznie Msza Święta Wszechczasów, zaś wszystkie posoborowe substytuty są jedynie bluźnierczym spektaklem.
Portal Opoka (28 listopada 2025) prezentuje komentarz ks. Antoniego Bartoszka do fragmentu Księgi Izajasza (Iz 4,2), gdzie mowa o „odrośli Pańskiej” i „owocu ziemi”. Autor interpretuje te słowa jako z…
Portal Opoka relacjonuje 195. rocznicę objawień rzekomo doświadczonych przez Katarzynę Labouré w Paryżu, przedstawiając Cudowny Medalik jako narzędzie łask. Artykuł bezkrytycznie powiela modernistyczną narrację, pomijając dogmatyczną ocenę przedmiotów dewocyjnych w świetle niezmiennej doktryny katolickiej.
Portal LifeSiteNews (26 listopada 2025) przedstawia żywoty świętych Sylwestra Gozzoliniego, założyciela zakonu sylwestrynów, oraz Piotra z Aleksandrii, biskupa i męczennika. Artykuł podkreśla ich walkę z szatanem, przywiązanie do reguły benedyktyńskiej oraz rolę w zachowaniu czystości doktryny. Niestety, tekst pomija kluczowy kontekst: współczesną apostazję struktur posoborowych, które zdradziły dziedzictwo takich świętych.
Portal „Tygodnik Powszechny” (25 listopada 2025) publikuje rozważania „ks.” Adama Bonieckiego na temat adwentu. Autor wspomina dziecięcą praktykę zbierania sianka za dobre uczynki, by potem wyściełać nim żłóbek. Współczesny adwent ocenia jako „czas większej niż zwykle uwagi” i „uczenia się przykazania miłości”, które „w różnych fazach życia niesie inną treść”. Całość pozbawiona jest jakichkolwiek odniesień do nadprzyrodzonego celu tego okresu liturgicznego.
