Kultura

Kinga Głyk gra na scenie z koncertu w nowoczesnej przestrzeni bez sakralnych elementłw
Kultura

Kinga Głyk: Jazzowa kariera w cieniu modernistycznej dekadencji

Portal Tygodnik Powszechny przedstawia Kingę Głyk jako jazzową wirtuozkę, której „kariera nabrała rozpędu” dzięki viralowemu nagraniu coveru „Tears in Heaven” Erica Claptona. Artykuł podkreśla rodzinne korzenie artystki w muzyce jazzowej, „naturalne” podejście do edukacji muzycznej poza systemem szkolnym oraz siedem albumów w dyskografii, łączących jazz z rockiem i funkiem. Wiosną 2026 roku Głyk ma ruszyć w trasę koncertową „The Chapters Tour” po siedmiu polskich miastach. W całym tym zachwycie nad „ekspresją wynikającą z wielkiej radości gry” kompletnie pominięto pytanie o moralny i duchowy wymiar sztuki w katolickim rozumieniu.

Realistyczny obraz III-wiecznego fresku Jezusa Dobrego Pasterza w Izniku, Turcja, z rzymskimi cechami. Fresh przedstawia młodego, bezbrodego Jezusa w togie rzymskiej otoczonego ruiny starożytne i wykopaliska. Scena jest poważny z miękkim naturalnym oświetleniem podkreślającym kontekst historyczny i sakralny. Na tle widoczne są postacie współczesne przedstawiające ekumenicznych przywódców i uczonych dyskutujących na temat fresku.
Kultura

Ekumeniczna mistyfikacja w służbie synkretyzmu – „odkrycie” w Izniku demaskowane

Portal Opoka informuje o rzekomym odkryciu wczesnochrześcijańskiego fresku „Dobrego Pasterza” w pobliżu Izniku, związanego z miejscem I Soboru Nicejskiego. Artykuł z 15 grudnia 2025 roku podkreśla III-wieczne pochodzenie malowidła przedstawiającego Chrystusa z „rzymskimi rysami” oraz wspomina wizytę „papieża” Leona XIV w tym regionie. Całość stanowi próbę legitymizacji modernistycznych herezji przez pseudohistoryczne narracje.

Wnętrze kościoła z widownią teatru przedstawiające inscenizację sztuki "Tkocze" Gerharta Hauptmanna
Kultura

Teatr na bogato: inscenizacja upadku w służbie współczesnemu bałwochwalstwu

Portal Tygodnik Powszechny (15 grudnia 2025) relacjonuje wyniki 18. Festiwalu Teatralnego „Boska Komedia”, gdzie Grand Prix otrzymały „Tkocze” Gerharta Hauptmanna w reżyserii Mai Kleczewskiej z Teatru Śląskiego. Autor, Dariusz Kosiński, chwali „znakomitą pracę” katowickiej sceny pod dyrekcją Roberta Talarczyka, jednocześnie krytykując spektakl jako „udający teatr wściekły i totalny”, który „kupi fantazję o proletariuszach, których dawno już nie ma, i o rewolucji, której nie będzie”. Całość oceny sprowadza się do estetycznego sporu między „teatrem bogatym (i dla bogatych)” a „skromnymi przedstawieniami performatywnymi”.

Czytelnik katolicki trzymający egzemplarz "Tygodnika Powszechnego" z listą 60 księżek w tradycyjnym wnętrzu kościoła. Scena podkreśla kontrast między wiarą a współczesną apostazją.
Kultura

Wykaz dzieł apostazji: 60 książek roku 2025 wg „Tygodnika Powszechnego”

Portal „Tygodnik Powszechny” (12 grudnia 2025) przedstawia listę 60 książek, które uznał za „szczególnie warte uwagi” w mijającym roku. Wśród rekomendowanych pozycji dominują dzieła otwarcie sprzeczne z katolicką moralnością: powieści gloryfikujące rozwiązłość (np. *Arabeski* Serhija Żadana), komiksy promujące genderowe ideologie („El Borbah” Charlesa Burnsa), czy „eseje” relatywizujące naturę małżeństwa („We trzech” Geoffroya de Lagasnerie). Autorzy zestawienia konsekwentnie pomijają jakiekolwiek kryterium moralne, wychwalając teksty jawnie bluźniercze („James” Percivala Everetta jako parodia „Przygód Hucka Finna”) i deprawacyjne („Sezon spadających gwiazd” Marcina Podolca). Szczególnie niepokojące jest uwzględnienie „Kobiety średniowiecza” Eleanor Janegi – pseudonaukowego pamfletu, który pod pozorem historycznej analizy podważa naturalny porządek płci i atakuje katolicką koncepcję kobiecości.

Wnętrze kościoła katolickiego z tradycyjnym ołtarzem i modlącym się zgromadzeniem wiernych.
Kultura

Feminizm jako sztuka wywrotowa: dekonstrukcja wystawy „Kwestia kobieca”

Portal Więź.pl (12 grudnia 2025) informuje o wystawie „Kwestia kobieca” w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, kuratorowanej przez Alison M. Gingeras. Ekspozycja prezentuje prace artystek od XVI wieku po współczesność, podzielone na dziewięć „emancypacyjnych” rozdziałów. Artykuł gloryfikuje „walkę o równouprawnienie w sztuce”, pomijając całkowicie katolicką wizję transcendentnego powołania kobiety.

Procesja katolicka podczas apostolskiej dewastacji
Kultura

Popkulturowa tęsknota za apostazją: modernistyczny sen o utraconym świecie

Portal Więź (11 grudnia 2025) prezentuje analizę Katarzyny Czajki-Kominiarczuk o nostalgicznych powrotach do lat 80. i 90. w popkulturze, ze szczególnym uwzględnieniem serialu Stranger Things. Autorka rozważa, czy „mija moda na sentymentalne powroty”, wskazując na przemiany społeczno-polityczne tamtych dekad jako źródło fascynacji współczesnych. W tekście pełnym modernistycznych założeń pomija się jednak fundamentalny wymiar katastrofy duchowej XX wieku – systematyczną apostazję Zachodu od Regnum Christi.

Ciemne studio artystyczne z artystką Alicją Michalską w 2025 roku - symbolizujące rozpacz duchową i pustkę w nowoczesnym świecie sztuki
Kultura

Kultura bez Boga: anatomia duchowej pustki w świecie sztuki

Kultura bez Boga: anatomia duchowej pustki w świecie sztuki

Portal Więź.pl w artykule Alicji Michalskiej (11 grudnia 2025) przedstawia tzw. „anatomię przemocy” w instytucjach kultury, skupiając się na zjawiskach takich jak „praca pod presją artystycznego efektu” czy „niejasne granice między życiem prywatnym a zawodowym”. Choć autorzy diagnozują pewne patologie środowiskowe, całkowicie pomijają istotę problemu: kulturotwórczy nihilizm wynikający z odrzucenia nadprzyrodzonego porządku. Współczesna „kultura”, pozbawiona fundamentu w prawie naturalnym i objawieniu Bożym, stała się inkubatorem relatywizmu, gdzie „dobro sztuki” zastąpiło dobro duszy.

Pusty ławeczka w tradycyjnym kościele katolickim z otwartą Biblią i przestawieniem Chrystusa Króla na tle.
Kultura

Humanistyczny kult śmierci jako przejaw apostazji współczesnego świata

Portal Tygodnik Powszechny (10 grudnia 2025) relacjonuje dyskusję z festiwalu Conrada zatytułowaną „Ostateczności”, gdzie autorki Anna Ciarkowska, Zośka Papużanka i Katarzyna Sobczuk rozważały temat starości, choroby i śmierci przez pryzmat literatury. „Nadchodzi jednak chwila, gdy zauważamy zmianę: człowiek w lustrze wydaje się nieznajomy, ciało nie chce nas słuchać” – czytamy w zapowiedzi spotkania. Całość utrzymana w duchu świeckiego humanizmu pomija fundamentalne prawdy wiary katolickiej o charakterze pokutnym i eschatologicznym.

Człowiek trzymający różaniec w biurowym korporacyjnym otoczeniu z krzyżem na ścianie.
Kultura

Serial „Krzesła” jako symptom kulturowej apostazji

Portal Tygodnik Powszechny (9 grudnia 2025) prezentuje recenzję serialu „Krzesła” („The Chair Company”) jako „zgrabnego łączenia gatunków” i „wyprowadzania widzów w pole”. Autor zachwyca się przejściami od „komedii biurowej” przez „naturalistyczny dramat społeczny” po elementy „paranoi” i „wulgarności”, chwaląc głównego bohatera Rona za porzucenie „nielubianej pracy” na rzecz poszukiwania „prawdy” w świecie „wydarzeń przerażających”.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.