Kultura

Mężczyzna katolicki patrzy krytycznie na wystawę sztuki współczesnej z feministycznymi i genderowymi motywami w muzeum.
Kultura

Wystawy sztuki współczesnej: modernistyczny upadek czy katolicka alternatywa?

Portal Tygodnik Powszechny (27 stycznia 2026) promuje szereg wystaw sztuki współczesnej, koncentrując się na narracjach feministycznych, postkolonialnych i relatywistycznych. Artykuł wychwala ekspozycje takie jak „Kwestia kobieca: 1550-2025” w warszawskim Muzeum Sztuki Nowoczesnej, gdzie prezentowane są prace od renesansowych malarek po współczesne artystki zaangażowane w ideologiczne rewizje historii sztuki. Równoległa wystawa „Miasto kobiet” ma wzmacniać „aktualny wymiar” sztuki feministycznej. Autor entuzjastycznie opisuje również wystawy poświęcone Alinie Szapocznikow, Ewie Partum czy ukraińskiej artystce Żannie Kadyrowej, zestawiając je z globalnymi kontekstami politycznymi. Całość utrzymana jest w tonie afirmacji tzw. postępu kulturowego, całkowicie pomijając kryteria transcendentnego piękna i moralności.

Kultura

„Wnyki dla światła”: modernistyczne sidła w poezji współczesnej

Portal „Tygodnik Powszechny” (27 stycznia 2026) przedstawia tomik poezji Justyny Kulikowskiej „Wnyki dla światła” jako dzieło łączące „rozważania o dystansie dzielącym słowa i rzeczy”, „gorzki komentarz społeczny” oraz „prywatną żałobę”. Olivier Sobota-Szamocki wychwala „wyważoną, szeroką frazę autorki”, która rzekomo tworzy „poezję oporu lokalnego”, balansującą między „nonszalanckim rozgwizdaniem” a konfesyjnością. W rzeczywistości mamy do czynienia z manifestem indywidualistycznej religii jaźni, gdzie światło pozbawione swego źródła – Chrystusa – staje się jedynie narcystycznym blaskiem ludzkiego ego.

Pianista Konrad Skolarski gra Chopina w tradycyjnym salonie koncertowym z elementami sakralnymi na tle.
Kultura

Muzyka bez Boga: Chopin w służbie modernistycznej dekadencji

Portal Tygodnik Powszechny (27 stycznia 2026) entuzjastycznie relacjonuje płytę „Konrad Skolarski plays Chopin”, zachwalając „dojrzałą mądrość” interpretacji i „precyzyjną, retoryczną artykulację”. Recenzent Jakub Puchalski zachwyca się technicznymi walorami nagrania, które zdobyło nominację do International Classical Music Awards, podkreślając: „W żadnym momencie tej płyty nie spada napięcie, a to przecież jest istotą muzyki”. Cały wywód przypomina jednak rozpaczliwe poszukiwanie sensu w sztuce odciętej od swego ontologicznego źródła.

Sedevacantystyczny teolog dyskutuje z modernistyczną autorką Moniką Kosterą w bibliotece kościelnej, podkreślając kontrast między prawdziwą mądrością a fałszywymi wartościami nowoczesności.
Kultura

Kryzys mądrości: neoliberalizm jako współczesne bałwochwalstwo

Portal Więź.pl (25 stycznia 2026) prezentuje artykuł Moniki Kostery pt. „Mądrość zamiast optymalizacji. By przetrwać, musimy szukać”, w którym autorka dokonuje krytyki współczesnego neoliberalizmu, postulując powrót do „starych wartości” takich jak duchowość, piękno i mądrość. W tekście pojawiają się odwołania do koncepcji negentropii, emergencji oraz myśli Johna Moriarty’ego i Zygmunta Baumana. Kostera wskazuje na konieczność odejścia od logiki optymalizacji na rzecz kontemplacji i regeneracji systemów społecznych, przywołując przy tym postaci takie jak „papież Franciszek” i „Leon XIV” w kontekście głoszenia pokoju.

Młody mężczyzna czytający 'Szatańską Rewolucję' w tradycyjnym kościele katolickim
Kultura

Demaskowanie iluzji: współczesny kryzys w świetle niezmiennej doktryny katolickiej

Portal Opoka (23 stycznia 2026) przedstawia książkę Tomasza Sztrekera „Szatańska rewolucja” jako diagnozę współczesnego świata, wskazującą na celową destrukcję prawdy, moralności i rodziny poprzez ideologie gender, aborcję i relatywizm. Autor twierdzi, że proces ten ma charakter duchowej wojny, sięgając korzeniami nominalizmu Williama Ockhama, reformacji Lutra i rewolucji francuskiej. Książka powstała jako owoc działalności kawiarni „Agere Contra” i zapowiedzianego Instytutu Obrony Cywilizacji Łacińskiej, mającego promować katolicką naukę społeczną.

Scena teatralna z Olafem Lubaszenką jako Karolem i Ewą Wiśniewską jako Starską w melancholicznym listopadowym pejzażu, symbolizująca duchową pustkę.
Kultura

Teatralna iluzja jako zwierciadło współczesnej duchowej pustki

Portal Tygodnik Powszechny (19 stycznia 2026) promuje najnowszą adaptację opowiadania Jarosława Iwaszkiewicza „Dzień listopadowy” w reżyserii Jana Kidawy-Błońskiego. Akcja spektaklu – w przeciwieństwie do literackiego pierwowzoru – rozgrywa się nie w leśniczówce, lecz w agroturystyce prowadzonej przez „dość nieokrzesanego” Karola (Olaf Lubaszenko), gdzie pojawiają się jego matka-aktorka Starska (Ewa Wiśniewska) oraz gosposia Hanka (Julia Kijowska). Reżyser dokonuje psychologizacji krajobrazu, eksponując rzekomo „uniwersalne” konflikty: między erosem a tanatosem, fałszem a prawdą, ucieczką a konfrontacją.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.