Konferencja Episkopatu Polski, przez głos Komisji Wychowania Katolickiego, zaskarżyła procedurę wprowadzania przedmiotu edukacji zdrowotnej, jednocześnie akceptując jego naturalistyczny fundament i cichą eliminację prawdy o sakramentalności małżeństwa oraz o wiecznym przeznaczeniu człowieka. To nie jest opór przeciw ideologii, lecz negocjacja warunków kapitulacji przed państwem laickim.
Portal episkopat.pl relacjonuje o trzecim etapie pielgrzymki Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży śladami św. Stanisława Kostki przez Bawarię. Uczestniczy 23-osobowa grupa, w tym siedmiu „kapłanów”, kleryk, diakon oraz delegat Konferencji Episkopatu Polski „bp” Adam Bab. Główne intencje to modlitwa o powołania. Centralnym symbolem jest „walizka powołaniowa” z obrazem, relikwiami „św.” Carlo Acutis i św. Stanisława Kostki oraz ikoną poświęconą przez antypapieża Leona XIV. Artykuł chwali wspólnotę, odwagę i spotkania z ludźmi, całkowicie milcząc o stanie łaski, sakramencie pokuty i Najświętszej Ofierze.
Portal eKAI, głośniczy organ struktur okupujących polskie kościoły, chwali „Oazę Nowego Życia” w Więcborku. Artykuł pt. „Nie tylko modlitwa” demaskuje duchową pustkę nowego porządku. Młodzi ludzie uczą się, że wiara to zabawa, sport i rozmowy bez telefonu. Chrystus Krół, Msza Święta, sakrament pokuty, grzech i wieczne zbawienie zniknęły z horyzontu. Została psychologia i integracja.
Portal eKAI (23 lipca 2026) informuje o 24-godzinnym nabożeństwie w Bardzie, mającej być aktem wynagrodzenia za grzechy aborcji. Organizatorzy, Stowarzyszenie Krzewienia Kultu bł. ks. Jerzego Popiełuszki, zapowiadają adorację, rozważania z pism Sługi Bożej Luizy Piccarrety oraz możliwość skorzystania z „sakramentu pokuty”. Komentarz „ks. Jakuba Klimontowskiego” redukuje adorację do budowania „przestrzeni relacji” i „odpowiedzialności za wspólnotę”. To nie jest akt nadprzyrodzonej odkupiny, lecz manifestacja naturalistycznego humanitaryzmu w barwach neokatolickiego rytuału.
Portal Vatican News PL relacjonuje homilię „ks. Pawła Labudy” z Trybunału Roty Rzymskiej, odprawianego przy grobie „św. Jana Pawła II”. Kaznodzieja nawiązuje do Ewangelii o winnej trzcinie, wezwując do „trwania we wnętrzu” i badań sumienia, pomijając sakramentalne źródło łaski. To jest typowy dla sekt posoborowych redukcjonizm: mistyka bez sakramentów, świętość bez Kościoła, Chrystus bez Prawdziwej Ofiary.
Portal eKAI (23 lipca 2026) relacjonuje wspomnienie liturgiczne św. Brygidy Szwedzkiej, patronki Europy, przedstawiając jej życiorys, objawienia prywatne oraz fundację Zakonu Najświętszego Zbawiciela. Artykuł kończy się prośbą o wsparcie finansowe portalu. Cytowany tekst instrumentalizuje autentyczną świętość średniowiecznej mistyczki w celu legitimizacji apostackich struktur posoborowych i ich antypapieża Jana Pawła II.
W budynku dawnej archikatedry łódzkiej, okupowanej przez struktury posoborowe, tzw. kardynał Konrad Krajewski sprawował usługę Novus Ordo. Nazwał się „dowodem istnienia Boga”. To esencja nowoczesizmu: człowiek zastępuje Boga.
Portal Vatican News relacjonuje z „Mszy św.” odprawionej 23 lipca 2026 r. przy grobie Jana Pawła II. Przewodniczył ks. Paweł Labuda, sędzia Trybunału Roty Rzymskiej. Homilia skupiła się na „trwaniu w Jezusie” i „owocach życia wewnętrznego”. Kaznodzieja stwierdził, że do czynów dobrych nie trzeba bycia „wszczepionym w Chrystusa”, wskazując na niewiernych o „pozytywnym usposobieniu”. Koncelebrowało ok. 70 „kapłanów”, śpiewała schola ruchu Światło-Życie. To manifest pelagiańskiego naturalizmu w sercu sekty posoborowej.
Portal eKAI informuje o peregrynacji relikwii św. Teresy z Lisieux oraz jej rodziców w archidiecezji łódzkiej. Uroczystość odbyła się w kościele klasztornym Sióstr Karmelitanek Bosych. Przewodził „o. Krzysztof Wesołowski”. Cytowany artykuł chwali „świętych codzienności” i „świadectwo miłości”. To jest teatr pogaństwa, który maskuje apostazję i brak sakramentów.
Portal Vatican News w wersji polskiej relacjonuje komunikat Biura Prasowego Stolicy Apostolskiej z 23 lipca 2026 roku. Dyrektor tego biura, Matteo Bruni, zaprzecza doniesieniom o decyzji w procesie kanonicznym ks. Marka Iwana Rupnika. Zarzuca, że postępowanie trwa, a skład orzekający analizuje dokumentację. Podkreśla rozróżnienie między odpowiedzialnością kanoniczną a cywilną. To jest teatr cieni: struktury pozbawione jurysdykcji od 1958 roku inscenizują postępowanie przeciwko jednemu ze swoich najbardziej widocznych twórców estetyki modernistycznej, nie mając władzy ani do sądzenia, ani do karania.
