Portal eKAI relacjonuje wyjazd młodzieży z Wileńszczyzny do Beskidów, podczas którego „modlitwa” w nowoporzędkowych świątyniach, spotkania z pierwszą damą i warsztaty koronkowskie zastąpiły nauczanie o Królestwie Chrystusa i konieczności sakramentalnego życia. To nie jest ewangelizacja, lecz inżynieria tożsamości etnicznej w duchu laicyzmu.
Portal eKAI relacjonuje z Markowej uroczystość z okazji liturgicznego wspomnienia „Błogosławionej Rodziny Ulmów”, podczas której „biskup” Stanisław Jamrozek przysiągł „Eucharystię” i głosił homilię. Hierarcha sekt posoborowych przedstawił Ulmów jako wzór wiary, odwagi i odpowiedzialności życia oraz antidotum na kryzys demograficzny, pomijając istotę męczeństwa i sakramentalność Kościoła.
Portal EWTN News relacjonuje o wspólnym apelu „kardynałów” Grzegorza Rysia, Konrada Krajewskiego, Kazimierza Nycia oraz szmatyka Światośława Szewczuka i „kardynała” Mykoły Bychoka, wezwujących do „rozbrojenia języka” i „przeproszenia” w sporze o ludobójstwo wołyńskie. Przedstawiciele sekty posoborowej i schizmy greckokatolickiej milczą o obiektywnej prawdzie historycznej, sprawiedliwości i konieczności panowania Chrystusa Króla, redukując misję Kościoła do naturalistycznej inżynierii społecznej.
Portal „Tygodnik Powszechny” informuje o raportie Najwyższej Izby Kontroli w Operze Krakowskiej, ujawniającym groteskowe nadużycia dyrektora Piotra Sułkowskiego: nepotyzm, naruszanie przetargów, wynagrodzenia ponad limity, ignorowanie mobbingu, sprzedaż alkoholu bez koncesji. Marszałek Łukasz Smółka, pomimo miążdżącego raportu, wnioskuje o przedłużeniu kadencji. Autorka Dorota Kozińska diagnozuje systemowy kryzys zarządzania kulturą, decentralizację i brak kompetencji. **Ten opis upadku instytucji kultury, pozbawiony jakiegokolwiek odniesienia do panowania Chrystusa Króla i stanu łaski, jest dowodem na to, że Polska, opuszczona przez prawdziwy Kościół, upada w beznadziejny naturalizm.**
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje tygodniową powódź newsów: afery w warszawskim szpitalu, ustawa o panteonie ukraińskim, odtajnienie pomocy dla Kijowa, lex szarlatan, zakaz smartfonów, sprawa Ziobro, trzęsienie wenezuelskie, susza na Gotlandii. W tym chaosie pojawia się wzmianka o lefebrystach wyświęcających biskupów bez mandatu oraz komisji „kardynała” Rysia ds. wykorzystywania dorosłych. Redakcja traktuje te fakty równo z informacjami o pogodzie i polityce, ujawniając całkowity brak hierarchii wartości i duchowej cegłości.
Portal Tygodnik Powszechny informuje o nowelizacji przepisów o Państwowej Inspekcji Pracy, która od 8 lipca 2026 roku ma zmusić pracodawców do zamiany umów cywilnoprawnych na umowy o pracę. Artykuł chwali rozszerzone uprawnienia inspektora do narzucania stosunku pracy i karania „nieuczciwych” przedsiębiorców. Redakcja przedstawia państwo jako gwaranta sprawiedliwości społecznej, a prawo pracy jako źródło godności pracownika. To jest manifest apostazji: sekta posoborowa oddaje Cezarowi to, co należy się Bogu, a wiernym zamiast Króla Chrystusa oferuje inspektora pracy.
Portal Tygodnik Powszechny relacjonuje z wystawy w Muzeum Sztuki Nowocznej poświęconej surrealizmowi i antyfaszyzmowi. Artykuł Eliza Kąckiej chwali bunt wyobraźni przeciwko geometrii i prozie, pomijając, że surrealizm od początku był wrogiem Chrystusa Króla i służył rewolucji komunistycznej. To jest manifestacja duchowej pustki polskiej kultury posoborowej.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje premierę polskiego przekładu powieści Kōbō Abe’a „Zniszczona mapa”. Recenzentka Magdalena Nowicka-Franczak chwali styl pisarza, porównując go do Chandlera, Kafki i Dicka. Artykuł jest wyrazem bezbożnej estetyki, w której literatura zastępuje teologię, a człowiek bez Boga staje się measurem wszystkiego.
Portal Tygodnik Powszechny relacjonuje klęskę pod Mątwami jako porażkę reform ustrojowych. Artykuł Macieja Müllera pokazuje walkę o vivente rege jako szansę ocalenia państwa. Pomija przyczynę nadprzyrodzoną: grzech narodu i odrzucenie panowania Chrystusa. To jest typowy naturalizm posoborowych mediów.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje rozmowę z Błażejem Kmieciakiem, pedagogiem i przewodniczącym komisji rzecznika praw obywatelskich ds. pedofilii, oraz jego córką Hanną na temat siedmioletniej walki z depresją. Opisują one kryzys relacji, nieudolność otoczenia, w tym „księży” z oazy, oraz konieczność farmakoterapii i psychoterapii. Artykuł, pozbawiony jakiegokolwiek nadprzyrodzonego horyzontu, staje się bolesnym dokumentem duchowej bankructwa sekty posoborowej, która zredukowała misję zbawienia duszy do działalności pozazdrowotnej i wsparcia psychologicznego.
