Kurialiści

Archacybiskup Tadeusz Wojda SAC w bazylice Notre-Dame de la Paix w Yamoussoukro podczas nieważnej 'ordynacji' diakonów według posoborowego rytu
Kurialiści

Wizyta „przewodniczącego” neo-Kościoła w Afryce jako przejaw apostazji posoborowej

Portal Konferencji Episkopatu Polski informuje o zakończeniu wizyty abp. Tadeusza Wojdy SAC, „przewodniczącego” Konferencji Episkopatu Polski w Burkina Faso i na Wybrzeżu Kości Słoniowej (28 stycznia – 2 lutego 2026). Delegacja „pallotyńska”, w tym ks. Waldemar Pawlik SAC („prowincjał”) oraz ks. Jan Oleszko („sekretarz ds. misji”), uczestniczyła w spotkaniach z hierarchami lokalnych struktur posoborowych, w tym z kard. Philippe’em Ouedraogo i abp. Prosperem Kontiebo. Kulminacyjnym punktem była „msza” w bazylice Notre-Dame de la Paix w Yamoussoukro, gdzie abp Wojda udzielił „święceń kapłańskich” dwóm diakonom. Całość przedstawiona została jako „wyraz więzi Kościoła w Polsce z Kościołem lokalnym w Afryce Zachodniej”.

Wierny kapłan w tradycyjnych szatach liturgicznych przed ołtarzem z krzyżem w ciemnym kościele gotyckim
Kurialiści

Nowy „biskup” koszaliński: kolejny trybik w maszynie apostazji

Portal Konferencji Episkopatu Polski (2 lutego 2026) informuje o liście gratulacyjnym przewodniczącego KEP, „abpa” Tadeusza Wojdy SAC, skierowanym do „bpa” Krzysztofa Zadarki, mianowanego przez uzurpatora Leona XIV na „biskupa diecezjalnego” koszalińsko-kołobrzeskiego. W piśmie pełnym modernistycznej nowomowy czytamy o „okazywaniu bliskości, miłości, wrażliwości i uważności wobec wiernych” oraz „prowadzeniu Kościoła zgodnie z nauką Ewangelii”, przy całkowitym pominięciu nadprzyrodzonych obowiązków pasterza.

Sobór kościoła z pseudo-biskupami w nowoczesnych szatach liturgicznych podczas rzekomego "mianowania" Krzysztofa Zadarki na biskupa diecezjalnego koszalińsko-kołobrzeskiego.
Kurialiści

Posoborowa farsza nominacji w pseudo-diecezji koszalińskiej

Portal Episkopat.pl, oficjalny organ komunikacyjny modernistycznej struktury określającej się jako Konferencja Episkopatu Polski, poinformował 2 lutego 2026 r. o rzekomym „mianowaniu” Krzysztofa Zadarki na „biskupa diecezjalnego” koszalińsko-kołobrzeskiego. Decyzję tę przypisano uzurpatorowi zajmującemu Stolicę Piotrową, określanemu jako Leon XIV. Cała procedura nominacyjna stanowi kolejny akt teatru władzy w sekcie posoborowej, która od 1958 roku systematycznie niszczy katolicką doktrynę i dyscyplinę.

Smętny widok w wyblakłej kaplicy nowoczesnej z grupą osób w świeckim stroju zebranych wokół pustego ołtarza z wyblakłym banerem 'Światowy Dzień Życia Konsekrowanego'. Na tle wiszący nieproporcjonalnie portret 'abpa' Tadeusza Wojdy SAC.
Kurialiści

Posoborowa pseudo-konsekracja jako parodia prawdziwego życia zakonnego

Portal Episkopat.pl (2 lutego 2026) informuje o obchodach Światowego Dnia Życia Konsekrowanego, cytując słowa „abp” Tadeusza Wojdy SAC, który określa ten dzień jako „szczególną pamięć o osobach, które oddały swoje życie na wyłączną służbę Bogu”. Struktura posoborowa przedstawia osoby konsekrowane jako „misjonarzy zawsze i w każdych okolicznościach”, zachęcając do modlitwy w ich intencji oraz podkreślając odnawianie ślubów zakonnych. Całość stanowi groteskowe odwrócenie katolickiej nauki o stanie doskonałości.

Wnętrze kościoła w katedrze Chrystusa Króla w Katowicach podczas liturgii. Opuściły ją elementy ofiary i pokuty. "Abp" Andrzej Przybylski wygłasza homilię w atmosferze fałszywej pobożności.
Kurialiści

Oczekiwanie bez ofiary: modernistyczna deformacja Ofiarowania Pańskiego

Portal eKAI (2 lutego 2026) relacjonuje uroczystości Dnia Życia Konsekrowanego w katowickiej katedrze Chrystusa Króla, gdzie „abp” Andrzej Przybylski wygłosił homilię pełną teologicznych niejednoznaczności i modernistycznych redukcji. Pod płaszczykiem pobożnych fraz kryje się systematyczne wypaczanie katolickiej doktryny o ofierze, sądzie i eschatologii.

Portret Kardynała Mario Zenariego podczas jego misji dyplomatycznej w Syrii po trzęsieniu ziemi.
Kurialiści

Syryjskie błędne ognie posoborowej dyplomacji

Portal Gość.pl (2 lutego 2026) przedstawia sylwetkę Mario Zenariego, byłego „nuncjusza apostolskiego” w Damaszku, gloryfikując jego 17-letnią „misję” w Syrii jako przykład „bliskości” i „ludzkiego zaangażowania”. Artykuł kreśli obraz „purpurata” stojącego niezłomnie przy „umęczonym narodzie” podczas wojen, sankcji i trzęsienia ziemi, podkreślając jego „dyplomatyczne wysiłki” oraz humanitarne gesty w rodzaju przewożenia beczek z olejem napędowym. Całość utrzymana w tonie hagiograficznego reportażu, pomijającego jednak kluczowe teologiczne i doktrynalne implikacje tej posługi.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.