Posoborowie

Zdjęcie Bożeny Dykiel w tradycyjnym katolickim wnętrzu, przedstawiające jej życie i śmierć z perspektywy sedewakantistów
Posoborowie

Świeckość jako jedyny dogmat: apoteoza aktorki w sekcie posoborowej

Portal „Gość Niedzielny”, organ prasowy struktury okupującej Watykan, informuje o śmierci Bożeny Dykiel, aktorki znanej z filmów Andrzeja Wajdy i seriali Stanisława Barei. Artykuł, pozbawiony jakiejkolwiek wzmianki o wierze, sakramentach czy życiu duchowym, stanowi klasyczny przykład całkowitego sekularyzmu i apostazji współczesnego „kościoła”. Publikacja taka w medium katolickim nie jest neutralna – jest świadectwem radykalnego odrzucenia primatu Boga nad życiem publicznym i prywatnym.

Młody katolicki mężczyzna stoi przed starym kościołem, tło przedstawia współczesne problemy społeczne: masową imigrację, feminizm i napięcia rasowe.
Posoborowie

Młoda generacja w pułapce politycznego naturalizmu i herezji o wybranym ludzie

Portal LifeSiteNews publikuje rozmowę z Anthonyem Abbate, w której omawia zainteresowanie młodych Amerykanów tematyką rasy, feminizmu, imigracji oraz Żydów. Analiza wypowiedzi ujawnia głęboki upadek katolickiej świadomości, zastąpienie nadprzyrodzonego, sakramentalnego rozumienia Kościoła naturalistyczną, polityczną narracją, oraz powrót do herezji o odrzuceniu przymierza z ludem żydowskim, potępionych przez Kościół. Mówienie o „tożsamości katolickiej” w kontekście walki kulturowej, bez odwołania do jedności w wierze i konieczności jednostki Kościoła, jest jedynie nową formą sekularnego aktywizmu, odcinającej się od prawdziwego mistycznego Ciała Mistycznego Chrystusa.

Posoborowie

Mitologia narodowego „prymasa” wobec królestwa Chrystusa

Portal eKAI.pl informuje o obchodach 100. rocznicy śmierci kard. Edmunda Dalbora, pierwszego prymasa Polski odrodzonej po zaborach, zorganizowanych w Gnieźnie. Uroczystości obejmowały konferencję naukową, wystawę oraz Mszę św. sprawowaną przez Prymasa Polski abp. Wojciecha Polaka, z homilią metropolity poznańskiego abp. Zbigniewa Zielińskiego. W tekście podkreślono „owocną prymasowską posługę” Dalbora w „trudnym czasie I wojny światowej i początków odradzania się niepodległej Ojczyzny”, cytując słowa kard. Stefana Wyszyńskiego, który widział w nim „znak jednoczącej się Polski”. Biskup Jan Kopiec w referacie pochwalił jego „dojrzałość, cierpliwość, stateczność i spokój”, a na podstawie ostatniego listu pasterskiego Dalbora stwierdził, że jego słowa o potrzebie panowania Chrystusa w życiu publicznym „nic nie straciły na aktualności”.

Przewijanie do góry