Posoborowie

Posoborowie

Kubański reżim kontra prawa Boże: 900 aktów prześladowań w 2025 roku

Portal eKAI (6 lutego 2026) informuje o szacunkach Kubańskiego Obserwatorium Praw Człowieka (OCDH) dotyczących 873 przypadków represji religijnych na Kubie w minionym roku. Wśród przykładów wymienia się wydalenie meksykańskiego „księdza” José Ramireza oraz konfiskaty Biblii i różańców. Kubańscy „biskupi” mieli wezwać do „reform” i „dialogu”, zupełnie pomijając nadprzyrodzony wymiar prześladowań.

Posoborowie

Kompromis z modernistami: marsz „pro-life” w służbie antykatolickiej rewolucji

Portal LifeSiteNews relacjonuje przygotowania do kanadyjskiego Marszu dla Życia 2026 pod hasłem „Follow Me” („Chodź za Mną”), organizowanego przez Campaign Life Coalition (CLC). Inicjatywa ma skupiać się na „pozyskiwaniu ludzi dla Chrystusa” w kontekście walki z aborcją i eutanazją. Współorganizatorami są media związane z EWTN oraz przedstawiciele struktur posoborowych.

Posoborowie, Wyróżnione

Schizmatyckie konsekracje SSPX: Fałszywa tradycja w służbie modernizmu

Portal LifeSiteNews opublikował wywiad z Don Davide Pagliaranim, przełożonym generalnym Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X (SSPX), zapowiadającym dokonanie niekanonicznych konsekracji biskupich 1 lipca 2026 roku. Pagliarani uzasadnia ten krok „najwyższym prawem zbawienia dusz” i „stanem konieczności” w Kościele, jednocześnie krytykując kierunek posoborowych reform liturgicznych i doktrynalnych.

Posoborowie

Uzurpator Leon XIV i bałwochwalczy kult „najpiękniejszej księgi świata”

Portal Opoka relacjonuje wystawienie XV-wiecznej Biblii Borso d’Este uzurpatorowi Robertowi Prevostowi (pseud. „Leon XIV”), podkreślając, iż wcześniej „księgę oglądali” antypapieże Paweł II, Pius IX i Jan Paweł II. Artykuł z 5 lutego 2026 r. przedstawia ten akt jako wydarzenie o znaczeniu religijnym, podczas gdy w rzeczywistości stanowi on jawną demonstrację teologicznego bankructwa posoborowej sekty.

Posoborowie

Antypapież potępia aborcję, gdy jego sekta niszczy rodzinę katolicką

Portal Opoka relacjonuje audiencję uzurpatora Leona XIV dla Komitetu Organizacyjnego Inicjatywy „Od kryzysu do opieki”, podczas której rzekomy „papież” potępił środki publiczne finansujące aborcje, jednocześnie wskazując na rzekome zaniedbania wobec matek i rodzin. Cytowany artykuł powołuje się na rzekome słowa uzurpatora o potrzebie ochrony praw dzieci, w tym ich prawa do „miłości ojca i matki” oraz integralnego rozwoju.

Sekwencja przedstawiająca katolickiego księdza udzielającego sakramentu namaszczenia chorym dziecku w szpitalu
Posoborowie

Modernistyczna pseudo-modlitwa zamiast prawdziwej duchowej opieki nad chorymi dziećmi

Portal Vatican News informuje o tzw. papieskiej intencji modlitewnej na luty 2026, w której uzurpator Leon XIV wzywa do modlitwy za dzieci cierpiące na nieuleczalne choroby. „Chciałbym zaprosić was do modlitwy razem ze mną w intencji tego miesiąca: za dzieci z nieuleczalnymi chorobami” – stwierdza w nagraniu wideo przedstawiciel okupujących Watykan struktur.

Ilustracja przedstawiająca "papieża" Leona XIV podczas wizyty z Biblią Borso d'Este, ukazaną jako dzieło sztuki z perspektywy tradycyjnego katolicyzmu sedevacantystów.
Posoborowie

Biblijne arcydzieło czy bałwochwalczy fetysz? „Papieska” adoracja manuskryptu w świetle niezmiennej doktryny

Portal Vatican News (5 lutego 2026) relacjonuje wizytę „papieża” Leona XIV z „udostępnionym do przejrzenia” oryginałem XV-wiecznej Biblii Borso d’Este, określanej jako „arcydzieło sztuki iluminatorskiej”. Według relacji, uzurpator watykański „dotknął” dwóch woluminów, stając się – jak podkreśla serwis – „czwartym papieżem” po Pawle II, Piusie IX i „Janie Pawle II”, który miał kontakt z tym dziełem. Okazją dla tej ceremonii stał się gest przewodniczącego włoskiego Senatu, który „w dowód wdzięczności” za wizytę „Leona XIV” w parlamencie sprowadził manuskrypt z Modeny. Autor tekstu z zachwytem wymienia techniczne detale dzieła: „cenne i rzadkie materiały, wśród których znajduje się także lazuryt pochodzący z Afganistanu”, nazywając je „absolutnym arcydziełem” i „najpiękniejszą księgą świata”. W całym tym teatrze religijnego uwielbienia dla przedmiotu materialnego nie pada ani jedno słowo o teologicznym znaczeniu Pisma Świętego jako Słowa Bożego.

Przewijanie do góry