Portal Opoka, głośniczy sekty posoborowej, relacjonuje historię stosunków dyplomatycznych Stanów Zjednoczonych ze Stolicą Apostolską, chwaląc sojusz Ronalda Reagana z antypapieżem Janem Pawłem II jako triumph. To relacja, która zamiast prawdy o Królestwie Chrystusowym głosi apoteozę uległości wobec władzy świeckiej i masonerii.
Portal EWTN News, głośnik secty posoborowej, relacjonuje wypowiedź „księdza” Valentina Aparicio, wicerektora wielkiego seminarium archidiecezji toledzkiej, który w podcastach „Se buscan rebeldes” udziela porad, jak czytać Pismo Święte, by się nie zgubić. „Ksiądz” Aparicio zaleca rozpoczęcie od Ewangelii św. Łukasza i Dziejów Apostolskich, uzasadniając to ogromną przepaścią kulturową oddzielającą współczesnego czytelnika od czasów epoki brązu i żelaza, oraz koniecznością posiadania „przewodnika” – najlepiej z internetu lub jego kanału YouTube. Porównuje Pismo do filmu kinowego, wymagającego fabuły, a jednością Biblii określa pojęcie hebrajskie „berit” (przymierze), pomijając w całości autorytet Kościoła, Tradycję, Wulgatę oraz sensy duchowe Pisma. To jest czysta protestantyzacja wiary zapakowana w nowoadorcyjne opakowanie medialne.
Portal Vatican News, urzędowy głośnik paramasońskich struktur okupujących Watykan, donosi o zmienie kursu belgijskiego synodu: zamiast dalej debatować o samej synodalności, ma on zajmować się nagłym napływem osób chcących przyjąć chrzest. Artykuł chwali się 700 chrzestami dorosłych na Wielkanoc oraz trzynastoprocentowym wzrostem neofitów w skali dekady, prezentując to jako znak życiodajnej siły „Kościoła”. W rzeczywistości jest to jaskrawy dowód na to, jak głęboko duszę wiernych zdradziły struktury posoborowe, oferujące im zamiast łaski sakramentalnej jedynie fałszywe obrzędy i ewangelię innego ducha, prowadzącą w otchłań wieczną.
Portal National Catholic Register (3 lipca 2026) publikuje komentarz „abpa” Charlesa Chaputa z okazji 250. rocznicy USA. Uzurpator funkcji arcybiskupa Filadelfii, powołując się na św. Augustyna i Dante’a, redukuje miłość chrześcijańską do zaangażowania obywatelskiego i troski o marginalizowanych. Milczy o panowaniu Chrystusa Króla, o Mszy Trydenckiej i o konieczności nawrócenia do jedynego Kościoła. To manifest americanizmu i laicyzmu w szacie pseudo-teologicznej.
Portal National Catholic Register (3 lipca 2026) publikuje komentarz „księdza” Raymunda J. de Souza z okazji 250. rocznicy Deklaracji Niepodległości USA, w którym ten próbuje udowodnić, że masonicki manifest 1776 roku „rezonuje” do dziś dzięki chrześcijajnemu fundamentowi, który – zdradliwie – lokalizuje w encyklice Gaudium et Spes antypapieża Pawła VI oraz w kazań przyszłego antypapieża Jana Pawła II (Wojtyły). Artykuł to kwintesencja modernistycznej hermeneutyki ciągłości: bunt przeciwko porządkowi Bożemu upiększany językiem o „Tworcy” i „godności”, by zamaskować naturę rewolucji antychrystowskiej.
Portal EWTN, głośnica sekt posoborowych w USA, w okazji 250. rocznicy rewolucji amerykańskiej, chwali ten bunt przeciwko porządkowi Bożemu jako moment uwolnienia katolików. Artykuł Katherine Matt przedstawia wojnę o niepodległość jako akt nadziei, a George’a Washingtona – masona i deisty – jako obrońcę wolności Kościoła. To jest kwintesencja herezji amerykanizmu, potępionej przez Leona XIII, oraz uległości wobec świata, którą Pius IX nazwał „pestką wszelkiego zła”.
Portal Opoka relacjonuje wypowiedzi „kardynała” Gerharda Ludwiga Müllera, bylego prefekty Kongregacji Nauki Wiary, który w rozmowie z „Il Giornale” krytykuje motu proprio „Traditionis custodes” antypapieża Franciszka, twierdząc, że zakaz Mszy trydenckiej stał się dla lefebrystów „symbolem sprzeciwu wobec Rzymu”. Müller chwali „Summorum Pontificum” Benedykta XVI jako źródło „pokoju”, a co najgorsze, oświadcza, że dawna i nowa forma to „ten sam ryt, z bardzo niewieloma różnicami”. Jednocześnie portal donosi o „święceniach biskupich” lefebrystów 1 lipca 2026 r. w Écône bez mandatu papieskiego „papieża”, co ma wciągnąć „automatyczną ekskomunikę”, oraz o procedurze „powrotu” księża i świeckich do struktury posoborowej. To jest czysta teatralizacja schizmy wewnątrz neokościoła, mająca na celu zatrzymanie wiernych w fałszywym ujednoliceniu z modernizmem.
Portal Vatican News w artykule z 3 lipca 2026 roku informuje o planowanej podróży Roberta Prevosta, występującego pod imieniem „Leona XIV”, do sanktuarium w Lourdes we Francji. Według relacji tamtejszego „biskupa” Jean-Marca Micasa, ta wizyta ma być wyrazem „marjowego” charakteru obecnego pontyfikatu oraz „powrotem do normalności” dla samego „papieża”, który przed laty dwukrotnie odwiedzał to miejsce jako osoba prywatna. Zapowiadany na wrzesień br. pobyt uzurpatora na francuskiej ziemi jest przedstawiany przez posoborowe media jako rzekome źródło wielkiego ożywienia i pociechy dla tamtejszych struktur. Ta sentymentalna i naturalistyczna narracja stanowi jednak jaskrawy dowód na to, jak sekta posoborowa bezczelnie instrumentalizuje autentyczne miejsca kultu katolickiego, aby legitymizować swoją modernistyczną rewolucję i ukryć postępującą apostazję.
Portal Vatican News w swoim doniesieniu z 3 lipca 2026 roku relacjonuje dramatyczne skutki trzęsienia ziemi w Wenezueli oraz humanitarne zaangażowanie tamtejszych „pallotynów”, reprezentowanych przez „ks.” Andrzeja Tekielego SAC oraz „ks.” Dawida Dziedzica SAC. Autor artykułu, Karol Darmoros, z wielkim przejęciem opisuje zniszczenia, jakie dotknęły stan La Guaira, Caracas oraz Guarenas, kładąc główny nakład na logistyczną i socjalną pomoc ofiarom, które straciły dach nad głową. Choć tekst wspomina o planowanym wyjściu z Najświętszym Sakramentem na ulice zrujnowanych osiedli, cała narracja zostaje zredukowana do poziomu laickiego humanitaryzmu i czysto doczesnej solidarności społecznej. Ta rzewna i na wskroś naturalistyczna relacja stanowi bolesne świadectwo kompletnego wyparcia nadprzyrodzonej misji Kościoła przez modernistyczną propagandę okupującą rzymskie dykasterje prasowe.
Portal Vatican News (3 lipca 2026) informuje o dramatycznej sytuacji w Strefie Gazy, gdzie po tysiącu dni od rozpoczęcia izraelskiej ofensywy ludność cywilna, a w szczególności bezbronne dzieci, wciąż cierpi z powodu braku wody, żywności, prądu i opieki medycznej. Komentowany artykuł przytacza głos „ks.” Gabriela Romanellego, „proboszcza” tamtejszej „parafii” Świętej Rodziny, który opisuje tragiczny los małej, liczącej niewiele ponad tysiąc osób wspólnoty, złożonej z „katolików i prawosławnych”, oraz apeluje o nieustawanie w dążeniu do pokoju. Ta medialna publikacja posoborowej agencji, choć porusza realny i bolesny temat ludzkiego cierpienia, stanowi w istocie kolejny dowód na całkowite, doktrynalne bankructwo struktur okupujących Watykan, które nadprzyrodzoną misję zbawienia dusz zredukowały do naturalistycznego humanitaryzmu i politycznego pacyfizmu.
