Portal Tygodnik Powszechny (14 października 2025) relacjonuje doświadczenia autorki Zuzanny Radzik podczas urlopu macierzyńskiego, gloryfikujące słuchanie audiobooków – od feministycznych aktywistek po pseudopapieską adhortację „Dilexi te”. Artykuł prezentuje duchową pustkę współczesnego katolicyzmu, gdzie sakralność macierzyństwa zastąpiono konsumpcją ideologicznych treści.
Portal Tygodnik Powszechny (14 października 2025) relacjonuje wywiad z Elizą Kącką, laureatką Nagrody Literackiej Nike za książkę „Wczoraj byłaś zła na zielono”, opowiadającą o relacji matki z córką w spektrum autyzmu. Artykuł prezentuje subiektywne doświadczenia autorki jako „walkę o nowy język” i „fenomenologiczne odkrywanie tajemnicy”, całkowicie pomijając obiektywny porządek moralny i nadprzyrodzony wymiar ludzkiego cierpienia.
Portal „Tygodnik Powszechny” (14 października 2025) prezentuje tekst Grzegorza Rysia, promujący rewolucyjną koncepcję objawienia jako „spotkania z ubogimi”. Autor powołuje się na najnowszą adhortację „papieża” Leona XIV oraz Vaticanum II, twierdząc, że „ubogi jest nie tylko osobą, której można pomóc, ale również sakramentalną obecnością Pana”, zaś Kościół funkcjonuje „poza horyzontem objawienia”, jeśli nie praktykuje takich spotkań. Całość oparta jest na fałszywej interpretacji Mt 28,20 i Mt 26,11, gdzie obecność Chrystusa miałaby się realizować wyłącznie przez kontakt z ubogimi.
Portal „Tygodnik Powszechny” (14 października 2025) prezentuje tekst „ks.” Adama Bonieckiego dotyczący uczestników tzw. Pielgrzymki z Obrzeży Kościoła, którzy rzekomo zostali „zranieni” przez wymagania dyscypliny sakramentalnej. Autor kwestionuje nierozerwalność małżeństwa, podważa konieczność żalu za grzechy do ważności spowiedzi oraz głosi herezję, jakoby Bóg działał poza ustanowionymi przez siebie sakramentami. Tekst stanowi syntezę modernistycznej apostazji, gdzie subiektywne odczucia zastępują obiektywne prawdy wiary.
Portal eKAI (14 października 2025) informuje o „historycznym sukcesie” Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, który zadebiutował w rankingu Times Higher Education World University Rankings 2026 w kategorii 1501+. Chwaląc się „rosnącą pozycją międzynarodową”, rektor „ks.” prof. Ryszard Czekalski podkreśla „wyśmienitą pracę kadry”, „różnorodne projekty badawcze” i „silną współpracę międzynarodową” jako klucz do sukcesu. W całym tym świeckim triumfalizmie zabrakło jednego – chwały Chrystusa Króla, któremu nominalnie ma służyć ta instytucja.
Portal Katolickiej Agencji Informacyjnej (14 października 2025) donosi o „sukcesie” Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II w rankingu Times Higher Education World University Rankings 2026. Uczelnia zajęła 11. miejsce wśród polskich instytucji i utrzymała pozycję w przedziale 1201-1500 w klasyfikacji globalnej. Rektor „ks.” prof. Mirosław Kalinowski przedstawia to jako dowód dbałości o „podnoszenie poziomu kształcenia” i „środowisko badawcze”. Ten akademicki triumf okazuje się jednak najdobitniejszym świadectwem całkowitej kapitulacji przed laickimi standardami.
Portal Opoka.org.pl przedstawia film „Wielkie Ostrzeżenie” jako dzieło „poruszające sumienia” i „wzywające do nawrócenia”, opatrzone entuzjastycznym komentarzem „ks.” Mateusza Szerszenia, redaktora naczelnego pisma „Któż jak Bóg”. Produkcja Juana Carlosa Salasa Tameza ma rzekomo ukazywać „prawdę o człowieku” poprzez „duchowe lustro”, zdobywając przy tym 13 nagród na festiwalach, w tym na XXXIX Międzynarodowym Katolickim Festiwalu Filmów i Multimediów „Niepokalana” 2025. W rzeczywistości mamy do czynienia z typowym produktem posoborowej duchowości, który pod płaszczykiem pobożności przemyca niebezpieczne półprawdy i relatywizuje niezmienne zasady wiary katolickiej.
Portal Więź.pl (14 października 2025) informuje o wyznaczeniu pięcioosobowego składu sędziowskiego przez Dykasterię Nauki Wiary do procesu kanonicznego Marka Ivana Rupnika – byłego jezuity oskarżanego o przemoc seksualną, duchową i psychiczną wobec dorosłych kobiet. W składzie znalazły się kobiety oraz duchowni niezwiązani z Kuriami Rzymską, co – zdaniem prefekta Dykasterii, „kardynała” Víctora Manuela Fernándeza – ma zagwarantować „autonomię i niezależność trybunału”. Artykuł wspomina o wcześniejszych działaniach przeciwko Rupnikowi, w tym zasłanianiu jego mozaik w sanktuariach oraz programie pomocy dla ofiar.
Portal Catholic News Agency (14 października 2025) relacjonuje o wprowadzeniu przez diecezję Lexington programu „net-zero”, mającego do 2030 roku uczynić wszystkie budynki kościelne „neutralnymi klimatycznie”. Inicjatywa, inspirowana encykliką Laudato Si’ „papieża” Franciszka, obejmuje 59 parafii w centralnej i wschodniej części Kentucky. Dyrektor Biura Pokoju i Sprawiedliwości Josh Van Cleef uzasadnia działania cytatem z Psalmu 24:1 („Ziemia należy do Pana”) oraz ogólnikowym odwołaniem do „chrześcijańskiego powołania ochrony dzieła Bożego”.
Portal Gość.pl (14 października 2025) relacjonuje działania uzurpatora bergogliońskiego następcy określanego jako „Leon XIV”, który poprzez swego „jałmużnika” „kardynała” Konrada Krajewskiego przesłał 5 tys. antybiotyków dla dzieci w Strefie Gazy oraz paczki z żywnością do Charkowa. Akcję przedstawia się jako realizację adhortacji *Dilexi te* o „miłości do ubogich”, przywołując słowa „kardynała”: „Głoszenie Ewangelii jest bowiem wiarygodne tylko wtedy, gdy przekłada się na gesty bliskości i gościnności”. Pomoc dystrybuowana jest przez modernistyczny „łaciński patriarchat Jerozolimy” „kardynała” Pierbattisty Pizzaballi. Całość stanowi jaskrawą ilustrację przekształcenia pozostałości Kościoła w agencję socjalną, gdzie naturalizm zastąpił nadprzyrodzone posłannictwo.
