Posoborowie

Fotografia realistycznej pielgrzymki katolickiej do sanktuarium z obrazem Matki Bożej, ukazująca modlących się wiernych i kapłana w tradycyjnym stroju w historycznym kościele
Posoborowie

Pielgrzymka do Grodowca: Symulakrum pobożności w apostatycznej strukturze

Pielgrzymka Ziemi Głogowskiej do sanktuarium w Grodowcu odbyła się 14 września 2025 roku, gromadząc ponad 200 osób z parafii głogowskich, które pod wodzą lokalnych „księży” udały się pieszo do kościoła stacyjnego Roku Jubileuszowego w diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. Artykuł z portalu eKAI relacjonuje tę tradycję, sięgającą wielowiekowej pobożności wobec figury Matki Bożej Jutrzenki Nadziei, z akcentem na oddawanie czci Marji w kontekście nadziei, pokory i modlitwy prowadzącej do Chrystusa, kończąc Mszą św. pod kierunkiem kustosza ks. Radosława Horbatowskiego. Ten pozór pielgrzymowania jawi się jako desperacka próba ożywienia katolickiej pobożności w ramach sekty posoborowej, gdzie sakramenty symulują prawdziwą łaskę, a struktury okupujące Watykan sieją duchowe bankructwo.

Sobny katolicki biskup w tradycyjnych szatach w głębokim, klasycznym kościele, symbolizujący autentyczną hierarchię i wierność tradycji katolickiej, odrzucającą modernizm
Posoborowie

Leon XIV: Uzurpator na tronie Piotrowym celebruje 70-lecie w cieniu apostazji

Portal Opoka relacjonuje, że „papież” Leon XIV, czyli Robert Prevost, obchodzi 70. urodziny. Artykuł podkreśla jego amerykańskie pochodzenie, karierę augustiańską, misje w Peru, doktorat z prawa kanonicznego, role w peruwiańskim episkopacie, nominacje od Franciszka, wybór na konklawe w maju 2025 roku oraz plany podróży i powrót do tradycji jak mucet czy Castel Gandolfo. Podkreśla też jego wezwania do pokoju, dialogu i jedności jako „Kościoła misyjnego”.

Rewersyjna fotografia katolickiego ołtarza z kapłanem w modlitewnym skupieniu, symbolizująca prawdziwą wiarę i duchowość
Posoborowie

Litania do „św.” Jana Pawła II: bluźniercze wyniesienie heretyka ponad wiarę katolicką

Portal sjanpawel2.pl informuje o dostępności litanii do „św.” Jana Pawła II w siedmiu językach, opracowanej w 2011 roku przez zespoły powołane przez „kardynała” Stanisława Dziwisza, z myślą o pielgrzymach w Sanktuarium św. Jana Pawła II w Krakowie, promującej go jako „promotora cywilizacji miłości” i „przyjaciela młodzieży”. Centrum Jana Pawła II „Nie lękajcie się!” propaguje tę modlitwę jako wyraz nadziei, dostępny na miejscu po dawnej kopalni Solvay, gdzie pracował młody Karol Wojtyła.

Rewersyjny obraz katolickiego kapłana trzymającego krzyż w tradycyjnej świątyni, ukazujący autentyczny kult Krzyża i wierność tradycji
Posoborowie

Od hańby do herezji: Posoborowa deformacja święta Podwyższenia Krzyża

Portal Opoka informuje o święcie Podwyższenia Krzyża Świętego, podkreślając jego historyczne korzenie związane z odnalezieniem relikwii przez św. Helenę, symbolikę Krzyża jako narzędzia zbawienia oraz cytaty z postaci posoborowych, takich jak „św.” Jan Paweł II, Benedykt XVI i kard. Raniero Cantalamessa, którzy relatywizują jego znaczenie do abstrakcyjnej miłości i zwycięstwa nad złem bez akcentu na ofiarę przebłagalną i panowanie Chrystusa Króla. Ten tekst to nie celebracja Krzyża, lecz subtelna apostazja, która redukuje Najświętszą Ofiarę Kalwarii do humanistycznego symbolu, pomijając obowiązek publicznego uznania praw Chrystusa nad narodami i groźbę wiecznego potępienia dla tych, którzy odrzucają Jego panowanie.

Realistyczne zdjęcie katolickich kapłanów podczas rekolekcji we Francji, ukazujące modlitwę i skupienie w tradycyjnej atmosferze kościelnej.
Posoborowie

Rekolekcje modernistycznych „kapłanów”: zdrada misji Kościoła na rzecz naturalistycznego braterstwa

Artykuł z portalu eKAI (14 września 2025) relacjonuje doroczne rekolekcje grupy 22 „kapłanów” związanych z Papieską Unią Misyjną, odbywające się we Francji w Ars, Paray-le-Monial i Lyonie, z udziałem „biskupa” Szymona Stułkowskiego i pod kierownictwem ks. Macieja Będzińskiego. Tekst podkreśla braterstwo kapłańskie, formację misyjną i pochylenie nad postaciami takimi jak bł. Paulina Maria Jaricot, Małgorzata Maria Alacoque oraz męczennicy liońscy, zapowiadając przyszłoroczną pielgrzymkę śladami św. Pawła. Ta relacja, opakowana w pozory pobożności, stanowi jaskrawy przykład, jak struktury posoborowe wypaczają integralną misję Kościoła katolickiego, redukując ją do bezpłodnego, naturalistycznego sentymentalizmu, całkowicie oderwanego od doktrynalnego oręża i obowiązku nawracania narodów.

Realistyczny obraz zniszczonego krzyża na katolickiej świątyni w Legnicy, symbolizujący kontrowersję i profanację w kontekście katolickim
Posoborowie

Profanacja Krzyża w Legnicy: Maskowanie Ekumenizmu pod Pokrywką Jedności

Oświadczenie „biskupów” eparchii wrocławsko-koszalińskiej potępia zniszczenie krzyża na greckokatolickiej cerkwi w Legnicy, prosi o modlitwę za poszkodowaną parafię i sprawców, podkreślając jedność chrześcijan wschodnich i zachodnich, oraz zapowiada ekspiacyjne nabożeństwo z udziałem patriarchy Światosława Szewczuka i „biskupa” legnickiego Andrzeja Siemieniewskiego.

Reverentny katolicki obraz kapłana udzielającego Komunii na język podczas Mszy w tradycyjnym kościele
Posoborowie

Profanacja Eucharystii: Komunia na rękę jako narzędzie odklerykalizacji i apostazji

Artykuł Artura Sporniaka z 14 września 2025 roku, opublikowany w „Tygodniku Powszechnym”, opisuje list kobiety mieszkającej w Irlandii, która skarży się na odmowę udzielenia komunii na rękę jej ośmioletniej córce przez księży w Małopolsce. Autor domaga się masowego przyjmowania komunii na rękę, by „odklerykalizować” polski Kościół, cytując posoborowe przepisy i krytykując opór duchownych jako przejaw klerykalizmu. Ta narracja, podszyta modernistyczną agendą, nie tylko bagatelizuje świętość Najświętszego Sakramentu, ale jawnie promuje jego profanację, co stanowi akt bluźnierstwa wobec *realnej obecności* Chrystusa w Eucharystii.

Catholic ksiądz w tradycyjnym stroju liturgicznym, stojący w głębokiej modlitwie w kościele z witrażami, symbolizujący autentyczną duchowość i krytykę współczesnego Kościoła
Posoborowie

Leon XIV: 70 lat uzurpatora w strukturach okupujących Watykan

Portal KAI (14 września 2025) informuje o życiu i karierze Roberta Prevosta, zwanego „Leonem XIV”, który rzekomo obchodzi 70. urodziny jako „papież” wybrany 8 maja bieżącego roku. Tekst przedstawia go jako pierwszego Amerykanina na „stolicy Piotrowej”, matematyka, kanonistę i byłego augustianina, z naciskiem na jego misje w Peru, role w „dykasteriach” i hobby takie jak baseball czy jazda konno. Podkreśla jego awansy pod „papieżem” Franciszkiem, w tym kreację kardynalską i udział w „synodzie o synodalności”. Ten hagiograficzny portret, maskujący apostazję, ujawnia bankructwo posoborowej struktury, gdzie uzurpatorzy symulują autorytet Kościoła, ignorując extra Ecclesiam nulla salus (poza Kościołem nie ma zbawienia).

Tradycyjna katolicka scena z kapłanem przy ołtarzu, symbolizująca wierność Chrystusowi Królowi, w realistycznym, poważnym ukazaniu wiary
Posoborowie

Leon XIV: Fałszywy pokój bez Chrystusa Króla

Portal eKAI relacjonuje osiem wydarzeń z początków pontyfikatu Roberta Prevosta, zwanego „Leonem XIV”, podkreślając jego rzekome zaangażowanie w pokój, duchowość i bliskość z wiernymi, w tym wizyty w sanktuariach maryjnych, apele o dialog międzynarodowy, spotkania z ubogimi i młodymi oraz powrót do Castel Gandolfo. Te chwile, opisane jako gesty pasterskie, ukazują jednak fundamentalne bankructwo posoborowej struktury, gdzie modernistyczna wizja „pokoju” i „dialogu” całkowicie pomija panowanie Chrystusa Króla nad narodami.

Tradycyjna katolicka scena w kościele z kapłanem i wiernymi, odzwierciedlająca powagę i nauczanie katolickie przed Soborem Watykańskim II
Posoborowie

Obowiązkowa religia? Modernistyczna iluzja zamiast integralnej formacji katolickiej

Portal Gość Niedzielny relacjonuje rozmowę nowego metropolity katowickiego, abp. Andrzeja Przybylskiego, z PAP, w której hierarcha opowiada się za obowiązkowymi lekcjami religii i etyki w szkołach, krytykuje brak dialogu w reformach edukacyjnych, komentuje apel KEP o edukację zdrowotną oraz wskazuje na przyczyny laicyzacji wśród młodzieży, podkreślając potrzebę relacji i bliskości w Kościele. „Lekcje religii i etyki powinny być dla uczniów obowiązkowe” – deklaruje, uzasadniając to naturalną religijnością człowieka. Artykuł kończy się odniesieniem do dziedzictwa ks. Franciszka Blachnickiego i jego Ruchu Światło-Życie.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.