Posoborowie

Rewerentny obraz katolickiego kapłana błogosławiącego sztandar patriotyczny w kościele, ukazujący tradycyjne vestmenty i atmosferę liturgii, oddając wierność naukom Kościoła
Posoborowie

Redukcja sakramentu poświęcenia do patriotycznego folkloru w sekcie posoborowej

Artykuł z portalu eKAI (13 września 2025) relacjonuje wydarzenie w Zgierzu, gdzie „kardynał” Grzegorz Ryś, metropolita łódzki w strukturach posoborowych, dokonał „poświęcenia” sztandaru Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” z okazji 35. rocznicy jego reaktywacji. W homilii „hierarcha” nawiązał do czytań liturgicznych, podkreślając formację osobistą i patriotyzm, oraz przypomniał historyczny kontekst powstania organizacji pod zaborami. Uroczystość odbyła się w parafii Matki Bożej Dobrej Rady, z udziałem członków i sympatyków, którzy dziękowali za działalność wychowawczą i patriotyczną. Całe to wydarzenie ukazuje, jak posoborowa struktura redukuje święte obrzędy Kościoła do świeckiego aktywizmu, całkowicie pomijając nadprzyrodzoną rzeczywistość Królestwa Chrystusowego i obowiązek konwersji dusz na jedyną prawdziwą wiarę katolicką.

Kardynał w tradycyjnym stroju katolickim w kościele, symbolizujący odrzucenie ekumenizmu i herezji protestanckich
Posoborowie

Ekumeniczny chaos: nominacja protestanckiego biskupa jako symbol apostazji

Portal Gość Niedzielny informuje o wprowadzeniu ks. Marcina Orawskiego w urząd biskupa diecezji wrocławskiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego, podkreślając hasło „W Nim żyjemy – Kościół, który słucha”, które ma symbolizować otwartość na dialog i wrażliwość społeczną. Artykuł relacjonuje biografię Orawskiego, jego karierę w strukturach protestanckich, w tym posługę duszpasterską, wizytatorstwo i odznaczenia, oraz cytuje jego deklarację o Kościele „otwartym, wrażliwym na wykluczonych i odważnym w tworzeniu mostów”. Ta relacja, pozornie neutralna, ujawnia głęboką teologiczną zgniliznę, celebrując herezję jako autentyczność i relatywizując jedyną prawdziwą wiarę katolicką na rzecz modernistycznego ekumenizmu.

Tradycyjna katolicka procesja pokutna z duchownymi, świecami i krzyżem przed historycznym kościołem, symbolizująca prawdziwą pokutę i posłuszeństwo Chrystusowi Królowi
Posoborowie

Darłowska procesja: modernistyczna parodia pokuty bez Chrystusa Króla

Portal Gość Niedzielny relacjonuje coroczną procesję pokutno-błagalną w Darłowie, upamiętniającą powódź z 16 września 1497 roku, którą naukowcy przypisują tsunami wywołanemu trzęsieniem ziemi. Uroczystość, wznowiona w 1991 roku przez ówczesnego proboszcza, ma na celu prośbę o ochronę przed podobnymi kataklizmami; rozpocznie się nieszporami w kościele św. Gertrudy, przejdzie ulicami miasta z udziałem duchownych, władz i mieszkańców, kończąc mszą w kościele mariackim.

Sanktuarium katolickie z kapłanem w tradycyjnym stroju, modlącym się w głębokim skupieniu, wierni na tle klasycznego wnętrza kościoła, wyrazem pobożności i wierności naukom Kościoła
Posoborowie

Teologia posoborowa: Redukcja wiary do subiektywnego smaku i dialogu z pogaństwem

Portal Vatican News PL relacjonuje wypowiedź „papieża” Leona XIV z 13 września 2025 roku, skierowaną do uczestników sympozjum Papieskiej Akademii Teologicznej. „Papież” podkreśla, że teologia nie powinna być abstrakcyjnym poszukiwaniem, lecz owocem osobistego doświadczenia Boga, wcielonej w wyzwania współczesne, w tym ekologię, dialog międzyreligijny i sztuczną inteligencję. Zachęca do teologii misyjnej, dialogicznej, opartej na spotkaniu z Chrystusem, ale w kontekście solidarności przekraczającej bariery religijne, z naciskiem na ubogich i braterstwo. Przywołuje św. Augustyna, św. Tomasza z Akwinu i bł. Antonio Rosminiego jako wzory teologii zjednoczonej z doświadczeniem i rozumem. Kończy wezwaniem do dialogu interdyscyplinarnego z naukami świeckimi i innymi religiami. Ta modernistyczna wizja teologii, pozornie pobożna, stanowi jawną zdradę niezmiennej doktryny katolickiej, redukując wiarę do subiektywnego przeżycia i naturalistycznego humanizmu.

Procesja pokutna w darłowskim mieście, duchowni prowadzący wiernych w tradycyjnym katolickim rytuale, w historycznym otoczeniu, wyrazem głębokiej pokuty i wiary zgodnej z nauką Kościoła
Posoborowie

Procesja w Darłowie: Sekularyzacja pokuty w cieniu apostazji

Portal Gość Niedzielny informuje o planowanej procesji pokutno-błagalnej w Darłowie, upamiętniającej 528. rocznicę powodzi morskiej z 16 września 1497 roku, która nawiedziła miasto i spowodowała jego długotrwałą odbudowę. Uroczystości, rozpoczynające się nieszporami w kościele św. Gertrudy, mają przejść ulicami miasta z udziałem duchownych, władz lokalnych i mieszkańców, kończąc mszą w kościele mariackim. Tradycja ta, przerwana po 1945 roku i wznowiona w 1991 roku za sprawą proboszcza parafii pw. Matki Boskiej Częstochowskiej, ma na celu prośbę o ochronę przed podobnymi kataklizmami. Artykuł podkreśla historyczny kontekst wydarzenia, interpretowanego przez współczesnego naukowca jako tsunami wywołane trzęsieniem ziemi, oraz brak wzmianek o ofiarach wśród mieszkańców miasta.

Obraz ukazujący katolickiego biskupa w tradycyjnych szatach w starej, klasycznej świątyni, symbolizujący krytykę nowoczesnych nominacji biskupich z perspektywy sedevacantystów
Posoborowie

Nomina „biskupa” Skibickiego: Symulakrum władzy w apostatycznej strukturze

Portal Episkopat.pl informuje o nominacji Wojciecha Skibickiego na stanowisko „biskupa” diecezji elbląskiej, po przyjęciu dymisji Jacka Jezierskiego przez „papieża” Leona XIV, ogłoszonej 13 września 2025 roku przez Nuncjaturę Apostolską w Polsce. Ks. Skibicki, dotychczasowy „biskup” pomocniczy, ma wejść w skład Komisji dla Duchowieństwa w ramach Konferencji Episkopatu Polski. Wewnątrz Konferencji Episkopatu Polskiego, ks. Skibicki jest członkiem Komisji dla Duchowieństwa. Ta rutynowa zmiana personalna w strukturach posoborowych ukazuje całkowitą pustkę duchową i teologiczną, gdzie nominacje symulują ciągłość Kościoła, lecz w istocie służą utrwalaniu apostazji.

Szkocki biskup w tradycyjnym stroju, w surowym wnętrzu kościoła, wyraz powagi i krytyki wobec modernistycznych struktur kościelnych.
Posoborowie

Nomina „biskupa” Skibickiego: Symulakrum apostazji w strukturach okupujących Watykan

Portal Episkopat.pl informuje o mianowaniu Wojciecha Skibickiego na stanowisko „biskupa” diecezji elbląskiej, po przyjęciu rezygnacji Jacka Jezierskiego przez „papieża” Leona XIV, z komunikatem nuncjatury apostolskiej z 13 września 2025 roku. Wiadomość podkreśla udział Skibickiego w „Komisji dla Duchowieństwa” w ramach „Konferencji Episkopatu Polski”. To nie jest nominacja w Kościele katolickim, lecz kolejny akt paramasońskiej struktury, symulujący hierarchię, by podtrzymywać iluzję ciągłości z niezmienną wiarą.

Zdjęcie realistycznej, tradycyjnej sceny kościelnej z duchownymi w stroju sprzed Soboru Watykańskiego II, wyrazem modlitwy i refleksji, podkreślające krytykę współczesnej struktury hierarchii katolickiej
Posoborowie

Nomina biskupa w posoborowej strukturalnej farsie: gratulacje zamiast apostazji

Portal KEP relacjonuje list gratulacyjny od „abp” Tadeusza Wojdy SAC, przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski, skierowany do bp. Wojciecha Skibickiego z okazji nominacji na biskupa elbląskiego, ogłoszonej rzekomo przez „papieża” Leona XIV. Tekst wychwala nominowanego jako dobrego pasterza i nauczyciela, wspominając patronów diecezji, w tym św. Maksymiliana Marię Kolbego. To formalistyczne brawa dla kolejnego ogniwa w paramasońskiej strukturze okupującej polski episkopat ukrywają teologiczną pustkę i zdradę integralnej wiary katolickiej.

Fotografia realistyczna i pełna szacunku ukazująca sakrament święceń biskupich w tradycyjnym katolickim kościele, podkreślająca powagę i autentyczność sakramentu w kontekście krytyki modernistycznych działań.
Posoborowie

Fikcja biskupia w strukturach apostazji: gratulacje zamiast potępienia herezji

Portal KEP relacjonuje list gratulacyjny od przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski, abp Tadeusza Wojdy SAC, skierowany do bp Mariusza Dmyterki z okazji przyjęcia sakry biskupiej w eparchii wrocławsko-koszalińskiej 13 września 2025 roku. Dokument podkreśla radość z chirotonii, cytuje kanon 197 Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich o obowiązkach biskupa, wzywa do dostrzegania działania Boga i kończy życzeniami pod patronatem św. Wincentego i św. Jakuba oraz Maryi, Królowej Pokoju. Ta pozorna celebracja sakramentalna maskuje teologiczną pustkę i duchowe bankructwo posoborowej struktury, gdzie symulowane święcenia służą jedynie utrwalaniu apostazji.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.