Portal „Więź” (23 września 2025) promuje książkę Doroty Groyeckiej Krwinki. Opowieści o stracie i nadziei, przedstawiając ją jako „akt solidarności” z rodzicami tracącymi dzieci. Tekst Katarzyny Sroczyńskiej gloryfikuje „uniwersalne doświadczenie utraty” pozbawione nadprzyrodzonej perspektywy, redukując cierpienie do terapii przez literaturę. To jawny przykład posoborowego kultu człowieka zastępującego kult Chrystusa Króla.
Portal „Więź” (23 września 2025) przedstawia wywiad z Krzysztofem Czyżewskim, animatorem środowisk kontrkulturowych, promującym ideę „małych centrów świata” jako rzekomej alternatywy dla dominujących struktur społecznych. Autor powołuje się na biblijną metaforę Dawida pokonującego Goliata, sugerując, że współczesne „małe ośrodki” mogą stać się narzędziem przemian cywilizacyjnych. Już w tym założeniu ujawnia się duchowa naiwność i teologiczna ignorancja charakterystyczna dla posoborowego relatywizmu.
Portal LifeSiteNews w materiale *Why Demons Hate Strong Fathers* diagnozuje współczesny kryzys duchowy jako skutek „rozpadu tradycyjnego życia katolickiego”, ataków demonicznych oraz zastąpienia sakramentalnej dyscypliny protestanckimi modelami „emocjonalizmu”. Autorzy słusznie piętnują infiltrację „idei marksistowskich, feministycznych i świeckich” osłabiających ojcostwo, jednak pomijają **fundamentalną przyczynę tej duchowej degrengolady: systematyczne odrzucenie społecznego panowania Chrystusa Króla przez posoborową pseudo-hierarchię**.
Portal Więź.pl relacjonuje przebieg XII Zjazdu Gnieźnieńskiego (26 września 2025), przedstawiając go jako próbę „rysowania nowej mapy” pokoju w obliczu wojny, polaryzacji społecznej i kryzysu instytucji. Uczestnicy – działacze społeczni, duchowni i liderzy opinii – mieli wyrażać poczucie zagubienia, wskazując na zawodność dotychczasowych metod budowania dialogu. Głównymi wątkami stały się: heroiczne przebaczenie libańskiego biskupa Mounira Khairallaha mordercom rodziców, wezwanie kardynała Fridolina Ambongo Besungu do „pokoju rozbrojonego”, przesłanie patriarchy Bartłomieja o „wewnętrznej przemianie” oraz radykalne tezy Sami Awada i diakona Marcina Gajdy o pokoju jako „ewolucji świadomości” i akceptacji „porządku śmierci”.
Portal LifeSiteNews (25 września 2025) informuje o nominacji „biskupa” Jamesa F. Checchio na koadiutora archidiecezji Nowego Orleanu przez „papieża” Leona XIV. Checchio, dotychczasowy ordynariusz Metuchen w New Jersey, ma objąć stanowisko po przejściu na emeryturę obecnego arcybiskupa Gregory’ego Aymonda. Wyróżniają go powiązania z dysgracyjnym kardynałem Theodore’em McCarrickiem, poparcie dla kontrowersyjnego „księdza” Jamesa Martina oraz tolerowanie prohomoseksualnych grup duszpasterskich.
Portal CNA informuje o przyjęciu przez „papieża” Leona XIV (Roberta Prevosta) rezygnacji „biskupa” Ciro Quispe López z zarządu terytorialnej prałatury Juli w Peru. Decyzja nastąpiła po dochodzeniu watykańskim wszczętym w połowie 2024 roku w sprawie zarzutów o nadużycia seksualne wobec kobiet oraz niegospodarność finansową. Nuncjatura apostolska w Peru potwierdziła w lipcu 2024 r. mianowanie „biskupa” Marco Antonio Corteza jako wizytatora apostolskiego, lecz wyniki śledztwa pozostają utajnione. Sam „biskup” Quispe López w odpowiedzi na pytania mediów zasłaniał się „złymi siłami” i „trwającym procesem”, unikając konkretów.
Portal ACI Prensa informuje o konferencji klimatycznej „Raising Hope for Climate Justice” organizowanej przez „papieża” Leona XIV w Castel Gandolfo (1-3 października 2025) z udziałem Arnolda Schwarzeneggera, byłego gubernatora Kalifornii. Wydarzenie, współorganizowane przez Ruch Laudato Si’, ma upamiętniać 10. rocznicę encykliki Franciszka, Porozumienia Paryskiego i Jubileuszu 2025. Wśród uczestników wymieniani są brazylijska minister środowiska Marina Silva, „kardynał” Jaime Spengler oraz przedstawiciele organizacji międzynarodowych i ruchów ekologicznych. Organizatorzy deklarują cele: „świętowanie owoców Laudato Si'”, „inspirowanie nadziei w kryzysie klimatycznym”, „mobilizację zobowiązań przywódców” oraz „promocję współpracy między Kościołem a politykami”.
Portal LifeSiteNews relacjonuje planowane przez „kardynała” Blase Cupicha (archidiecezja Chicago) wręczenie „katolickiej” nagrody za całokształt pracy senatorowi Dickowi Durbinowi – notorycznemu obrońcy aborcji i homoseksualnego lobby. Do protestu dołączyli „biskupi” David Ricken (Green Bay), Thomas Paprocki (Springfield) i Salvatore Cordileone (San Francisco), podkreślając niezgodność decyzji z podstawowym przykazaniem „nie zabijaj”. Wydarzenie odbędzie się 3 listopada 2025 podczas gali „Keep Hope Alive”, oficjalnie honorując rzekome zasługi polityka w dziedzinie „pomocy imigrantom”.
Portal CNA Deutsch (25 września 2025) relacjonuje wystąpienie przewodniczącego Konferencji Episkopatu Niemiec Georga Bätziga, który podczas jesiennego zgromadzenia bronił kontrowersyjnych wytycznych dotyczących błogosławieństw dla par homoseksualnych. „Bp” Bätzing utrzymuje, że niemieckie wytyczne pt. „Błogosławieństwa dodają miłości siły” nie stoją w sprzeczności z nauczaniem Watykanu, pomimo wyraźnej krytyki ze strony „papieża” Leona XIV. Pięć niemieckich diecezji odmówiło wprowadzenia tych zasad, uznając je za sprzeczne z doktryną katolicką. Bätzing argumentuje, że wytyczne powstały w konsultacji z Dykasterią Nauki Wiary, choć odmawia ujawnienia szczegółów tych konsultacji. W homilii otwierającej zgromadzenie relatywizował dogmat extra ecclesiam nulla salus, wskazując na Nostra Aetate jako wzór rozwoju doktryny. Jednocześnie inni hierarchowie przyznają, że nawet pełna realizacja reform nie zatrzyma masowego odpływu wiernych – według badań 75% katolików rozważa opuszczenie Kościoła.
Portal Catholic News Agency (25 września 2025) informuje o projekcie budowy 56 tanich mieszkań na terenie parafii św. Elżbiety w Richmond w Wirginii. Inicjatywa „Greenway Village”, realizowana we współpracy z diecezją Richmond, organizacją Commonwealth Catholic Charities oraz władzami miejskimi, przedstawiana jest jako odpowiedź na kryzys mieszkaniowy w USA. Uroczystość inauguracyjna zgromadziła lokalnych polityków, w tym senatora Tima Kaine’a, który podkreślał rolę wspólnot religijnych w rozwiązywaniu problemów społecznych. Projekt wpisuje się w szerszy trend wykorzystywania majątku kościelnego do celów komercyjnych pod płaszczykiem działalności charytatywnej, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar misji Kościoła.
