Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje kryzys energetyczny Kirgistanu, wskazując na „kopalnie” kryptowalut, smog oraz autorytarne rządy prezydenta Sadyra Dżaparowa jako główne problemy. Artykuł pomija jednak kluczową diagnozę: kryzys ten jest duchową konsekwencją odrzucenia społecznego panowania Chrystusa Króla na rzecz materialistycznych idolatrii.
Portal Tygodnik Powszechny (9 grudnia 2025) przedstawia książkę Józsefa Debreczeniego Zimne krematorium jako „unikatowy tekst” stawiany obok dzieł Primo Leviego i Imre Kertésza. Artykuł wychwala „wyjątkowy zapis doświadczenia z archipelagu Auschwitz”, podkreślając „dorosłe pisanie o obozach” i „talent dziennikarski” autora. W całym tekście brakuje jednak najważniejszego: katolickiej wykładni zła jako konsekwencji odrzucenia Boga i Chrystusa Króla. To nie przypadek – to objaw teologicznej amputacji dokonanej przez współczesną humanistyczną pseudoreligię.
Portal Tygodnik Powszechny (9 grudnia 2025) prezentuje rozmowę z Bradem Goochem, biografem Keitha Haringa, gloryfikującą artystę jako twórcę „sztuki dla każdego”. W rzeczywistości mamy do czynienia z apologią środowisk sprzecznych z katolickim porządkiem moralnym, gdzie „promienne dziecko” służy kamuflowaniu degeneracji obyczajowej, a rzekomy aktywizm okazuje się promocją cywilizacji śmierci.
Portal Tygodnik Powszechny (9 grudnia 2025) relacjonuje frustrację pokoleń Y i Z wobec trudności wejścia w dorosłość: wysokie czynsze, niestabilność rynku pracy, przesunięte „kamienie milowe” i poczucie oszukania przez społeczeństwo, które obiecywało im łatwiejsze życie. Socjolożka dr Monika Kwiecińska-Zdrenka diagnozuje to jako efekt „skostniałego i nieprzyjaznego świata”, podczas gdy psycholog prof. Konrad Piotrowski tłumaczy „kryzys ćwierćwiecza” naturalnym procesem rozwojowym w obliczu nadmiaru życiowych ścieżek. Artykuł, tonujący rozczarowanie mglistą nadzieją na „lepsze jutro”, stanowi jaskrawy przykład teologicznego bankructwa świata oderwanego od praw Bożych.
Portal Tygodnik Powszechny (9 grudnia 2025) analizuje społeczne niezadowolenie z modelu pracy, wskazując na badania mówiące, że „prawie 80 proc. z nas nie widzi nawet sensu wykonywanych codziennie obowiązków”. Autorzy Monika Ochędowska i Marek Rabij diagnozują „fundamenty naszego świata [jako] coraz mniej pewne”, proponując dyskusję o czterodniowym tygodniu pracy oraz „negocjowaniu wzajemnych relacji” w sferze zawodowej. Tekst pomija całkowicie transcendentny wymiar pracy, redukując ludzką aktywność do poziomu czysto utylitarnego.
Portal Tygodnik Powszechny (9 grudnia 2025) przedstawia sylwetkę Jane Austen jako ponadczasową pisarkę, której twórczość „cieszy się niezmienną popularnością” dzięki „odwiecznym historiom o miłości, przyjaźni i relacjach międzyludzkich”. Artykuł wychwala „realistyczne opisy” życia angielskiego ziemiaństwa, „trafną obserwację psychologiczną” oraz „humor i świetne dialogi”, całkowicie pomijając antychrześcijański rdzeń tej twórczości.
Modernistyczna idolatria postępu
Portal „Tygodnik Powszechny” w artykule z 9 grudnia 2025 roku wychwala „sztuczną inteligencję jako siłę napędową polskiej nauki”, odsłaniając przy tym głęboką duchową …
Portal Tygodnik Powszechny (9 grudnia 2025) prezentuje analizę Pawła Marczewskiego dotyczącą współczesnych podziałów klasowych w Polsce. Autor twierdzi, że po 1989 roku nastąpiło „zbiorowe wyparcie znaczenia struktury klasowej”, a politycy manipulują tym zjawiskiem, stylizując się na reprezentantów „ludu” przeciwko „elitom”. W tekście przewija się teza, iż przynależność klasowa jest dziś wielowymiarowa – określana nie tylko przez dochód, ale też gusta czy aspiracje – co utrudnia jednoznaczną klasyfikację. Marczewski wskazuje na potrzebę głębszej refleksji nad rzeczywistymi podziałami społecznymi, krytykując przy tym uproszczoną narrację „wojny elit z ludem”.
Portal Tygodnik Powszechny (9 grudnia 2025) prezentuje historię Estefaníi Herrerry – kolumbijskiej kolarki, która przeżyła wojnę domową i osiągnęła sukces sportowy. Artykuł przedstawia jej drogę od doświadczeń przemocy w dzieciństwie do triumfów w kolarstwie jako „inspirację dla Kolumbijczyków”. Pomimo pozornie budującej narracji, tekst stanowi klasyczny przykład modernistycznej redukcji człowieka do wymiaru czysto naturalistycznego.
Portal Tygodnik Powszechny (9 grudnia 2025) informuje o rządowym pilotażu skróconego czasu pracy, przedstawiając go jako „odważny eksperyment” i krok ku „globalnej dyskusji o przyszłości pracy”. Projekt ministerstwa pracy kierowanego przez Agnieszkę Dziemianowicz-Bąk obejmuje 5 tys. pracowników z 90 podmiotów, głównie instytucji komunalnych, przy budżecie 50 mln zł. Artykuł w tonie pozornej obiektywności relacjonuje „spór zwolenników i przeciwników”, przywołuje statystyki godzin pracy w różnych krajach oraz przestrzega przed „kryzysem demograficznym” wzorowanym na doświadczeniach Korei Południowej. „Krótszy tydzień pracy może być dowodem dojrzałości i elastyczności rynku pracy” – konkluduje autor, całkowicie ignorując nadprzyrodzony wymiar ludzkiej aktywności.
