Portal Opoka (12 marca 2026) donosi o eskalacji konfliktu w Zatoce Perskiej, gdzie irańskie ataki na tankowce oraz chiński statek doprowadziły do gwałtownego wzrostu cen ropy naftowej i paraliżu strategicznych szlaków handlowych. Relacja skupia się na ekonomicznych i geopolitycznych skutkach blokady cieśniny Ormuz, wymieniając zagrożenia dla rynku nawozów sztucznych, produkcji…
Portal Opoka, w materiale z 12 marca 2026 roku, relacjonuje działania struktur „Caritas” Polska w Jemenie, gdzie po jedenastu latach krwawej wojny sytuacja humanitarna osiągnęła dno rozpaczy wskutek nowej eskalacji militarnej między Izraelem i USA a Iranem. Jakub Kharabshah, pełniący funkcję szefa misji tej modernistycznej organizacji, kreśli obraz kraju pogrążonego…
Portal Opoka informuje o komunikacie brytyjskiego wywiadu, który – powołując się na dane Sztabu Generalnego Ukrainy – szacuje łączną liczbę strat Rosji w wojnie przeciw Ukrainie na około 1 050 000 zabitych i rannych od lutego 2022 r., z tempem ok. 1072 dziennie w lipcu 2025 r., przy jednoczesnym spadku dziennych strat od marca i postępach na Donbasie. Tekst jest zimnym raportem statystycznym, pozbawionym jakiejkolwiek nadprzyrodzonej perspektywy, bez słowa o grzechu, karze, nawróceniu, o ofierze Mszy, o sakramentach i królowaniu Chrystusa – co samo w sobie już stanowi jego potępienie.
Portal Opoka relacjonuje (marzec 2026) uroczystości pogrzebowe libańskiego „księdza” Pierre’a El Raii, który zginął podczas izraelskiego ataku na wioskę w Libanie, rzekomo niosąc pomoc rannym. W narracji portalu, wspartej przez sentymentalne wypowiedzi uzurpatora Leona XIV, postać ta jest kreowana na wzór „Dobrego Pasterza”, którego śmierć ma być świadectwem najwyższej miłości….
Portal Opoka w doniesieniu z 12 marca 2026 roku relacjonuje eskalację konfliktu na Bliskim Wschodzie, wskazując na nocne ataki rakietowe i dronowe Iranu wymierzone w cele na terenie Arabii Saudyjskiej, Bahrajnu i Kuwejtu. Jak podaje cytowany serwis, pomimo przechwycenia większości pocisków przez systemy obrony powietrznej, u wybrzeży Zjednoczonych Emiratów Arabskich…
Vatican News informuje, że kard. Roberto Repole, jako „kustosz” Całunu Turyńskiego i arcybiskup Turynu, krytykuje publikację w Archaeometry sugerującą powstanie obrazu przez kontakt z płaskorzeźbą; powołuje się przy tym na dokument Międzynarodowego Centrum Badań nad Całunem (CISS), które przypomina, że liczne badania fizykochemiczne od dawna wykluczyły „pochodzenie malarskie lub wynikające z kontaktu z płaskorzeźbą”. CISS streszcza artykuł Cicero Moraesa jako powtórzenie starych tez o rzekomej „projekcji ortogonalnej” i wskazuje na błędy metodologiczne oraz ignorowanie danych o realnej krwi ludzkiej, co mocno akcentuje również Emanuela Marinelli. Równocześnie komunikat Repole’ego lawiruje między „neutralnością naukową” a dystansowaniem się „bez wchodzenia w meritum”. Konkluzja: zamiast wyznania prawdy wiary i podporządkowania nauki autorytetowi Objawienia, otrzymujemy biurokratyczny naturalizm i asekuracyjne „procedury”, które zacierają nadprzyrodzony charakter relikwii i osłaniają systemową rewolucję posoborową.
Portal Opoka publikuje materiał marketingowy biura prasowego Mars, promujący kampanię WHISKAS „Koci Mrraj”. Tekst przedstawia badanie SW Research o więzi Polaków z kotami: 85% opiekunów uważa kota za członka rodziny, 68% – za „najlepszego przyjaciela”, 61% zwierza się kotom; opisuje zwyczaje (wspólne spanie, przyjęcia urodzinowe), podaje „behawioralne potrzeby” kotów, reklamuje „quiz osobowości” w Westfield Arkadia i zachęca do doboru produktów. Zamyka całość teza, że kontakt ze zwierzętami wspiera psychiczny i fizyczny dobrostan człowieka, a szczęście kota zależy od świadomej troski opiekuna. Ten tekst to manifest naturalistycznego humanitaryzmu, w którym zwierzę zastępuje bliźniego, dom staje się świątynią, a „dobrostan” – bóstwem.
Portal EWTN News (12 marca 2026) relacjonuje działania Maríi Elviry Salazar, reprezentantki z Florydy, która promuje projekt ustawy HR 4393, szumnie nazwany „Dignity Act”. Inicjatywa ta zmierza do aktualizacji przepisów imigracyjnych w USA, oferując osobom przebywającym tam nielegalnie siedmioletni status tymczasowy w zamian za pracę, opłaty restytucyjne oraz brak przeszłości…
Portal Opoka informuje o skokowym wzroście nielegalnej migracji do Zjednoczonego Królestwa przez kanał La Manche (ponad 25 tys. osób od stycznia do lipca, wzrost o 50% r/r) oraz o reakcji władz: dodatkowe 100 mln funtów, 300 etatów w Narodowej Agencji do Walki z Przestępczością, technologie i sprzęt do zwalczania gangów przemytniczych. Cytowane są oceny premiera Keira Starmera, który zapowiada „wykorzystanie każdego narzędzia, aby zabezpieczyć granice”, oraz krytyczne komentarze opozycji i Nigela Farage’a, podważające skuteczność rzucania pieniędzy w problem. Artykuł przywołuje też kontekst zamieszek na tle etnicznym i politycznej instrumentalizacji tożsamości religijnej sprawcy morderstw, a także wskazuje na przeciążenie brytyjskiego systemu więziennictwa.
Tekst zamyka się w naturalistycznym horyzoncie: państwo, budżet, policja, służby, granice—bez słowa o nadprzyrodzonym porządku, o grzechu, o potrzebie panowania Chrystusa Króla, o realnych przyczynach cywilizacyjnej dezintegracji.
Cytowany artykuł relacjonuje: Hamas zapowiada warunkową zgodę na dopuszczenie Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża do izraelskich zakładników w Strefie Gazy, jeśli Izrael „na stałe” otworzy korytarze humanitarne i wstrzyma naloty podczas dystrybucji pomocy. Wskazano, że według źródeł izraelskich pozostaje około 50 zakładników (z czego przy życiu ma być 20), przy czym Hamas dotąd blokował dostęp organizacji humanitarnych. Artykuł przytacza także informację o zamknięciu przejść granicznych 2 marca, mówi o kryzysie humanitarnym (braki żywności, wody, leków, energii) i o raporcie ONZ, który szacuje ponad 60 tys. ofiar cywilnych od początku operacji. Notuje komunikację Benjamina Netanjahu z przedstawicielem MKCK i oburzenie międzynarodowe po publikacji nagrania wychudzonego zakładnika. Zaznacza, że Rada Bezpieczeństwa ONZ zwoła sesję ws. zakładników. Całość wieńczy deklaracja Hamasu o kontynuacji walk. Tekst wpisuje się w naturalistyczną narrację „praw człowieka”, konsekwentnie przemilczając Boskie prawo, sprawiedliwość i moralne kryteria wojny – i tu tkwi jego trzonowy błąd.
