Orzeczenie TK: kolejny krok ku totalitaryzmowi proceduralnemu
Portal Gość Niedzielny (26 listopada 2025) relacjonuje orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego w sprawie badania statusu sędziego, gdzie sędz…
Portal Opoka (26 listopada 2025) promuje książkę Benedikta Koehlera *Bóg i wolny rynek. Religie a ekonomia*, przedstawiając ją jako rzekome pogodzenie wiary z liberalnym kapitalizmem. Redukcja religii do narzędzia legitymizacji systemów gospodarczych stanowi klasyczny przejaw modernistycznej apostazji.
Portal Gość Niedzielny informuje o nominacji kard. Grzegorza Rysia na arcybiskupa Krakowa przez antypapieża Leona XIV. Tekst gloryfikuje działalność modernistycznego hierarchy, przemilczając jej sprzeczność z niezmienną doktryną katolicką. „Kard. Grzegorz Ryś, dotychczasowy arcybiskup metropolita łódzki, został mianowany arcybiskupem metropolitą krakowskim. Decyzję Ojca Świętego Leona XIV ogłosiła dziś w południe Nuncjatura Apostolska w Polsce” – czytamy, przyjmując bezrefleksyjnie legitymizację uzurpatora.
Portal Tygodnik Powszechny (25 listopada 2025) publikuje tekst „Wszystko, co się tutaj dzieje” autorstwa „ojca” Wacława Oszajcy „SJ”, w którym kwestionuje się wszechwiedzę i omnipotencję Jezusa Chrystusa. Artykuł stanowi klasyczny przykład modernistycznej deformacji katolickiej doktryny, podszywającej się pod rzekomą głębię duchową.
Portal Opoka informuje o narastającym konflikcie wokół szpitala w Oleśnicy, gdzie dokonywane są zabiegi aborcji. Według relacji, policja ochrania placówkę, podczas gdy uczestnicy publicznego różańca organizowanego przez fundację Życie i Rodzina są legitymowani. Prokuratura umarza śledztwo w sprawie śmierci dziecka określanego jako „mały Felek”, zabitego przez lekarkę Gizelę Jagielską. Fundacja zapowiada film demaskujący „kulisy zbrodni”. Cała sytuacja odsłania bankructwo duchowe struktur posoborowych, które porzuciły obronę życia na ołtarzu świeckiego humanitaryzmu.
Portal Opoka (25 listopada 2025) prezentuje refleksję „ks. Nikosa Skurasa” zatytułowaną „Ocalić życie, ocalić Miłość”. Tekst, oparty na fragmencie Księgi Daniela i Ewangelii Łukasza, sugeruje rzekomo walkę o wartości chrześcijańskie w obliczu prześladowań. Autor pisze: „Prześladowania z powodu imienia Jezusa są różnego rodzaju […] Nie grozi ci śmierć. Ale może doświadczasz tego, że wydają cię «rodzice, i bracia, krewni i przyjaciele» […] bo opowiadasz się za pewnymi wartościami”. Proponuje receptę: „Niech się spełni na mnie, Jezu, ta moc”, aby „z wilka stać się owcą”. Komentowany artykuł to klasyczny przykład modernistycznego relatywizmu, maskującego się pod płaszczykiem pobożności.
Portal Opoka (25 listopada 2025) relacjonuje publikację noty doktrynalnej „Una caro. Elogio della monogamia” przez Dykasterię Nauki Wiary neo-kościoła, zatwierdzonej przez „papieża” Leona XIV. Dokument przedstawia małżeństwo jako „nierozerwalną jedność” opartą na wzajemnej przynależności, akcentując rzekomo „dar z siebie”, modlitwę i troskę o ubogich. W siedmiu rozdziałach autorzy powołują się na pseudo-magisterium od „Leona XIII” do „Franciszka”, mieszając fragmenty Pisma Świętego z modernistyczną retoryką „globalnego kontekstu technologicznego” i walki z „postmodernistycznym indywidualizmem konsumpcyjnym”.
Portal LifeSiteNews relacjonuje bulwersujący przypadek „ks.” Eleuterio Vásqueza Gonzáleza z „diecezji” Chiclayo w Peru, który otrzymał dyspensę od obowiązków kapłańskich z rąk uzurpatora watykańskiego Leona XIV (Roberta Prevosta) pomimo zarzutów ciężkich nadużyć moralnych. Ana María Quispe Díaz wraz z siostrami oskarża „duchownego” o wykorzystywanie, twierdząc, że Prevost jako „biskup” Chiclayo zbagatelizował ich zeznania w 2022 roku. Sprawa obnaża systemowy upadek dyscypliny kanonicznej w sektach posoborowych, gdzie „miłosierdzie” dla gorszycieli zastąpiło sprawiedliwość.
Portal LifeSiteNews (24 listopada 2025) przedstawił artykuł poświęcony postaci Jana od Krzyża, określając go jako „świętego” i „mistrza duchowości”, którego pisma mają rzekomo wyjaśniać „ukryte tajemn…
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje współczesne spory polityczne w Polsce, przedstawiając je jako konflikt między „obozem władzy” a „prawicą”. W centrum analizy znajduje się strategia premiera Donalda Tuska zmierzająca do polaryzacji sceny politycznej poprzez „robienie z prawicy środowiska antyeuropejskich i antyukraińskich idiotów, pożytecznych dla Moskwy”. Autor prognozuje eliminację mniejszych ugrupowań takich jak PSL czy Polska 2050, których politycy mieliby zasilić szeregi KO. Jednocześnie wskazuje na dylematy Jarosława Kaczyńskiego, zmuszonego do wyboru między radykalizacją a powrotem do „metody obłaskawiania przeciętnego wyborcy”. Całość pozbawiona jest jakiejkolwiek refleksji nad moralnymi i duchowymi konsekwencjami opisywanych procesów.
