Portal VaticanNews relacjonuje ingres Grzegorza Rysia do katedry wawelskiej, przedstawiając go jako „arcybiskupa metropolitę krakowskiego”. Ceremonia, odbywają się 20 grudnia 2025 roku, obfitowała w m…
Portal eKAI (20 grudnia 2025) relacjonuje farsę ingresu „kardynała” Grzegorza Rysia do bazyliki „archikatedralnej” na Wawelu, cytując absurdalny list „abp” Tadeusza Wojdy. Całość stanowi jaskrawą ilustrację teologicznego bankructwa posoborowej sekty, gdzie lex orandi, lex credendi (prawo modlitwy określa prawo wiary) zastąpiono prawem propagandy i negacji dogmatów.
Portal LifeSiteNews relacjonuje spotkanie „biskupa” Athanasiusa Schneidera z uzurpatorem Leontynem Prevostem („Leon XIV”). Według doniesień, „biskup” z Kazachstanu wyraził wdzięczność za „audiencję”, podkreślając „uważność i zrozumienie” antypapieża. Schneider przedstawił propozycje dotyczące „dobra duchowego Kościoła”, w tym potwierdzenie wyłączności zbawienia w Chrystusie, obronę porządku płciowego oraz zniesienie restrykcji wobec Mszy trydenckiej. Spotkanie trwało 30 minut, a jego szczegóły pozostają utajnione. Ta jawna kolaboracja z antykościołem demaskuje teologiczny bankructwo pseudo-tradycjonalistycznych struktur.
Posoborowa karykatura duchowości: emocje zamiast łaski
Portal eKAI (19 grudnia 2025) relacjonuje wystąpienie uzurpatora watykańskiego Leona XIV do młodzieży włoskiej Akcji Katolickiej, w którym zredu…
Portal Opoka informuje o rekolekcjach dla kapłanów Archidiecezji Krakowskiej, prowadzonych przez „ks.” Krzysztofa Wonsa SDS przed ingresem „kardynała” Grzegorza Rysia do katedry wawelskiej. Wygłoszone konferencje miały skupiać się na „nowym typie posługi duszpasterskiej”, odpowiedzi na samotność współczesnego człowieka oraz „kulturze serca” wzorowanej na Maryi. Kulminacją spotkania była adoracja „Najświętszego Sakramentu” połączona ze spowiedzią oraz agapa.
Posoborowy dominikanin relatywizuje wyjątkowość człowieka wobec zwierząt
Portal eKAI (18 grudnia 2025) prezentuje wypowiedź „o. prof.” Jacka Salija OP, w której nominalnie broni różnicy ontologicznej…
Portal eKAI (18 grudnia 2025) relacjonuje rzekome powtórzenie się „cudu krwi św. Januarego” w Neapolu, gdzie zakrzepła substancja w relikwiarzu miała się skroplić podczas posoborowej „mszy”. Wydarzeniu przypisuje się znaczenie prognostyczne dla miasta, zaś jego brak w latach 2020-2021 tłumaczono „pandemią koronawirusa”.
Portal Teolog Katolicki (17 grudnia 2025) prezentuje tekst próbujący określić stosunek katolików do dokumentów Soboru Watykańskiego II. Autor stwierdza, że „Należy się odnosić- zdroworozsądkowo- w świetle prawd wiary katolickiej czyli znajomości tradycyjnego katechizmu katolickiego”, uznając jedynie te treści soborowe, które rzekomo są „zgodne z prawdami wiary katolickiej oraz z odwiecznym nauczaniem Kościoła”. Artykuł podkreśla mętność dokumentów soborowych, wskazując na „ewidentne absurdy (jak np. twierdzenie, że razem z muślimami modlimy się do jednego Boga)”. W komentarzach pojawia się dyskusja o sprzeczności między nauczaniem przedsoborowym a postulatami „wolności religijnej”, z odwołaniami do encykliki Quanta cura Piusa IX. Całość stanowi klasyczny przykład modernistycznej sofistyki, próbującej pogodzić niepogodzalne: niezmienność doktryny katolickiej z rewolucyjnym duchem posoborowej apostazji.
Portal Opoka (17 grudnia 2025) prezentuje artykuł br. Damiana Wojciechowskiego TJ, gloryfikujący „reformę” liturgiczną po Drugim Soborze Watykańskim jako „niezbędną”, zaś „papieży” Wojtyłę i Ratzingera jako tych, którzy „zatrzymali tsunami” nadużyć. Autor, wpisując się w narrację posoborowej sekty, próbuje ratować nie do uratowania – mit „odnowy” prowadzącej do „otwarcia na świat”. Tymczasem historia non patitur argumentum (historia nie znosi sprzeczności): owoce Vaticanum II to upadek praktyk religijnych, utrata wiary w rzeczywistą obecność i zanik dyscypliny sakramentalnej.
Portal „Tygodnik Powszechny” (17 grudnia 2025) prezentuje tekst o. Wacława Oszajcy SJ zatytułowany „Kiedy jak kiedy, ale w Boże Narodzenie warto się zatrzymać”, który stanowi jawną dekonstrukcję katolickiej doktryny o Wcieleniu Słowa. Autor, powołując się na wersety z „Tryptyku rzymskiego” Karola Wojtyły oraz filozoficzne dywagacje Leszka Kołakowskiego, przedstawia narodzenie Chrystusa jako zwykłe wydarzenie historyczne pozbawione nadprzyrodzonej wymowy. Tekst jest kwintesencją posoborowego relatywizmu, gdzie depositum fidei (depozyt wiary) zastępuje się subiektywnym „zdumieniem” oderwanym od dogmatycznej prawdy.
