Zbiór artykułów opartych na źródle ekai.pl. Wszystkie materiały są konstruktywną krytyką oryginalnej publikacji w duchu integralnie katolickim.
„Abp” Marek Jędraszewski w Kalwarii Zebrzydowskiej głosi wizję rodziny, która pod pozorem katolickiej pobożności relatywizuje niezmienne Prawo Boże, pomijając apostazję struktur posoborowych i obowiązek integralnej wiary.
Portal eKAI relacjonuje obchody Święta Podwyższenia Krzyża Świętego w Zgromadzeniu Sióstr Pasjonistek, podkreślając ich duchowość opartą na kontemplacji krzyża jako znaku Bożej miłości i źródła nadziei. Tekst wspomina o ślubach zakonnych, w tym czwartym ślubie pamięci Męki Pańskiej, oraz świadectwie s. Gabrieli, promując krzyż jako drogę do życia i odnowy duchowej. Ta relacja, zamiast ukazać autentyczną teologię Krzyża Świętego, wpisuje się w posoborową deformację wiary, redukując nadprzyrodzoną rzeczywistość do naturalistycznego optymizmu, co stanowi akt apostazji.
Zmarł w wieku 87 lat „biskup senior diecezji drohiczyńskiej” Antoni Pacyfik Dydycz OFMCap, jak podaje komunikat kurii diecezjalnej w Drohiczynie opublikowany na portalu eKAI 14 września 2025 roku. Tekst komunikatu wzywa do powierzenia duszy zmarłego Miłosierdziu Bożemu i wyproszenia łaski życia wiecznego, bez podania szczegółów pogrzebowych. Ten lakoniczny nekrolog, typowy dla struktur posoborowych, ujawnia teologiczne bankructwo, redukując śmierć hierarchy do bezosobowego komunikatu, pomijając wszelką refleksję nad stanem łaski i wiecznym zbawieniem w świetle niezmiennej doktryny katolickiej.
Portal eKAI relacjonuje obchody Święta Podwyższenia Krzyża Świętego w sanktuarium Matki Bożej Licheńskiej 14 września 2025 roku, gdzie „ks.” Sławomir Homoncik MIC przewodniczył „mszy świętej” w kaplicy Krzyża Świętego, podkreślając konieczność pamiętania o dziełach Boga w codziennym życiu i wywyższania krzyża w każdej sferze egzystencji. Wydarzenie obejmowało otwarcie wystawy o historii licheńskiej Golgoty, zbudowanej w 1976 roku jako ekspiacji za świętokradztwa z czasów II wojny światowej, z udziałem świeckich inicjatorów. Ta relacja, podszyta pozornie pobożnym tonem, stanowi jaskrawy przykład, jak struktury posoborowe redukują świętość Krzyża Pańskiego do naturalistycznego symbolu osobistego umocnienia, całkowicie pomijając doktrynalny imperatyw publicznego panowania Chrystusa Króla nad narodami i państwami.
Portal eKAI relacjonuje diecezjalne uroczystości Podwyższenia Krzyża Świętego na Kobylej Górze, gdzie „biskup” Damian Bryl w homilii wzywał do podejmowania krzyża, ufności w miłość Jezusa i wsparcia cierpiących, w kontekście Roku Jubileuszowego. Hasło pielgrzymki brzmiało „W krzyżu nasza nadzieja”, a miejsce to, z Krzyżem Jubileuszowym z 2000 roku, służy jako punkt odpustowy. Tekst podkreśla kult „św.” Jana Pawła II, relikwie i pomniki, kończąc apelem o wsparcie portalu. Ta narracja, podszyta modernistyczną relatywizacją, całkowicie wypacza teologię Krzyża, redukując go do naturalistycznego humanitaryzmu i pomijając jego przebłagalny, nadprzyrodzony sens.
Artykuł z portalu eKAI relacjonuje uroczystości odpustowe w Gietrzwałdzie 14 września 2025 roku, gdzie setki pielgrzymów zgromadziły się na mszy świętej pod przewodnictwem biskupa ełckiego Jerzego Mazura i metropolity warmińskiego Józefa Górzyńskiego, by uczcić 148. rocznicę rzekomych objawień Matki Bożej z 1877 roku, połączone z dożynkami archidiecezjalnymi. Wydarzenie opisano jako miejsce, gdzie „Niebo całuje się z ziemią”, z wezwaniami do modlitwy różańcowej i nadziei, bez żadnego odniesienia do integralnej doktryny katolickiej. Ta relacja, zamiast ukazywać chwałę Marji Niepokalanej, maskuje duchową pustkę posoborowej struktury, redukując wiarę do naturalistycznego happeningu.
Wrocławska procesja z relikwiami „św. Stanisława” i „św. Doroty”, odbywająca się 14 września 2025 roku w święto Podwyższenia Krzyża Świętego, miała upamiętniać ocalenie miasta z powodzi w 1997 roku. Artykuł z portalu eKAI relacjonuje udział „biskupa” Jacka Kicińskiego CMF, homilię skupioną na obojętności wobec Boga, powodzi jako dopuszczonej próbie oraz wezwaniu do spojrzenia na Krzyż, z cytatem przypisywanym „papieżowi” Leonowi XIV. Uroczystość kończy się Mszą w kościele patronów miasta, podkreślając wspólnotę i duchowe przebudzenie. Ta rzekoma pobożność to jednak subtelna trucizna modernizmu, redukująca Krzyż do symbolu osobistego pocieszenia, a nie do *instrumentum salutis* (narzędzia zbawienia), pomijając całkowicie obowiązek publicznego wyznawania wiary katolickiej integralnej.
Portal eKAI relacjonuje uroczystości odpustowe w sanktuarium Matki Bożej Uśmiechniętej w Pszowie 14 września 2025 roku, gdzie „biskup pomocniczy archidiecezji katowickiej” Adam Wodarczyk wygłosił homilię podczas sumy, nawiązując do święta Podwyższenia Krzyża Świętego i kultu maryjnego. Tekst podkreśla przybycie pielgrzymów pieszo, historyczny kontekst sanktuarium oraz apel o wsparcie portalu. Ta relacja, ubrana w pozornie pobożny język, stanowi jaskrawy przykład, jak struktury posoborowe redukują teologię katolicką do sentymentalnego humanitaryzmu, całkowicie pomijając doktrynalny prymat Chrystusa Króla i obowiązek integralnej konwersji dusz.
Portal eKAI relacjonuje uroczystość w Katowicach z 14 września 2025 roku, gdzie „bp” Marek Szkudło, administrator „archidiecezji katowickiej”, przewodniczył Mszy w intencji miasta z okazji 160. rocznicy nadania praw miejskich. W homilii nawiązał do święta Podwyższenia Krzyża Świętego, podkreślając miłość Boga i wartości płynące z Krzyża, a także docenił rozwój miasta, cytując fragment bulli otwierającej „rok jubileuszowy”. Ta relacja, pozornie pobożna, ukazuje głęboką herezję posoborowej struktury, gdzie Krzyż Chrystusa Króla zostaje zredukowany do abstrakcyjnego symbolu osobistego wzbogacenia, pomijając całkowicie Jego panowanie nad narodami i konieczność publicznego wyznawania wiary pod groźbą wiecznych kar.
Portal eKAI relacjonuje uroczyste obchody odpustowe ku czci Matki Bożej Rzeszowskiej w dniach 11-12 września 2025 roku, pod hasłem „Maryja – nadzieja nasza”. Wydarzenia, obejmujące spotkania młodzieży, centralną Mszę Świętą z homilią wygłoszoną przez „biskupa” Józefa Wróbla, udział innych „biskupów” jak Jan Wątroba i Kazimierz Górny, oraz o. Fabiana Wikierę OFM, skupiają się na sanktuarium w Ogrodach Bernardyńskich. Kaznodzieja podkreśla symbolikę bogactwa kaplicy jako wdzięczności za opiekę Maryi, jej prostotę życia, biblijny obraz Niewiasty z Apokalipsy, historyczne wstawiennictwo za Polskę oraz wezwanie do ufności Chrystusowi, kończąc aktem zawierzenia i deklaracjami abstynenckimi. Cały ten relacjonowany spektakl to jawna profanacja marjowej czci, redukująca Najświętszą Dziewicę do symbolu naturalistycznej nadziei, z pominięciem integralnej doktryny katolickiej i absolutnego panowania Chrystusa Króla.
