Portal eKAI (13 marca 2026) informuje o planowanej w Rajczy beskidzkiej Drodze Krzyżowej pod hasłem „Idę za Jezusem”, która ma wyruszyć 20 marca bieżącego roku. Organizatorzy, wśród których prym wiedzie „Fundacja Most Pamięci” przy współpracy z lokalną „parafią”, zapowiadają nocną wędrówkę na dystansie dwudziestu kilometrów przez górskie hale, urozmaiconą…
Portal eKAI (12 marca 2026) relacjonuje wystąpienie Piotra Kleszcza, pełniącego w strukturach łódzkiej „kurji” funkcję „biskupa”, który podczas tzw. liturgji stacyjnej w parafii pw. Najświętszej Marji Panny Królowej Polski skupił się na problematyce używania telefonów komórkowych w relacjach rodzinnych. Zamiast wykładni prawd wiary, wezwania do pokuty w czasie Wielkiego Postu…
Portal eKAI (12 marca 2026) informuje o kolejnym spotkaniu w ramach tzw. Duszpasterstwa Kobiet Diecezji Kieleckiej, które odbyło się w kieleckiej „Koinonii św. Pawła” pod hasłem „kobiet pewnych siebie”, gdzie rzekoma „zakonnica” s. dr Samuela Klimas serwowała uczestniczkom psychologiczną papkę o „uczeniu się na porażkach” w świetle zrelatywizowanego fragmentu Słowa…
Relatywizacja i powierzchowna interpretacja roli fotografa prezydenta w kontekście moralnym i duchowym przedstawionego przez Jakuba Szymczuka ukazuje głęboki kryzys duchowości i autentyczności w urzęd…
Relatywizacja wartości duchowych i historycznych poprzez nowoczesne formy upamiętnienia świętego, bez odniesienia do dogmatycznej i sakramentalnej prawdy Kościoła katolickiego, prowadzi do zaniku sens…
Powaga nauki katolickiej wobec koncepcji szczęścia i nadziei przedstawionej przez kardynała Pizzaballę
Relatywizacja i eklezjalne rozmycie fundamentalnych prawd wiary katolickiej zawarte w artykule p…
Rezygnacja Benedykta XVI jako wyraz teologicznego upadku i odrzucenia prawdy katolickiej
Relatywizacja i hermeneutyka ciągłości, które dominują w współczesnych interpretacjach o charakterze modernisty…
Portal eKAI (7 sierpnia 2025) relacjonuje opinię niemieckiego historyka Kościoła Jörga Ernestiego na temat pierwszych stu dni pontyfikatu „papieża” Leona XIV (Roberta Francisa Prevosta). Historyk spekuluje na temat popularności i przyszłych kierunków pontyfikatu, podkreślając jego amerykańskie i peruwiańskie korzenie, doświadczenie misyjne, znajomość języków i umiejętność budowania relacji. Ta beztroska analiza, pomijająca kwestie wiary i doktryny, jest symptomem głębokiego kryzysu w Kościele, który zdradził Chrystusa Króla.
eKAI informuje, że Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka wraz z Duszpasterstwem Rodzin Dzieci Utraconych Archidiecezji Krakowskiej przy sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach organizują w dniach 8–11 listopada rekolekcje dla rodziców w żałobie po śmierci dziecka. Zapowiedziano „mszę świętą”, liturgię godzin, nabożeństwa eucharystyczne, drogę krzyżową, „drogę światła”, „godzinę miłosierdzia”, konferencje duchowe, dzień „pustyni”, „sakrament pokuty”, rozmowy z „kapłanem” oraz konsultacje psychologiczne. Wydarzenie ma miejsce w „kościele jubileuszowym” i odwołuje się do odpustu zupełnego w ramach Jubileuszu 2025, akcentując motyw „Nadzieja zawieść nie może (Spes non confundit)” z bulli „papieża” Franciszka. Przytoczono fragment bulli o przemianie życia przez chrzest i o „nowym życiu” zdolnym „przekształcić dramat śmierci”. Całość ma charakter otwarty, z logistycznym wsparciem oraz promocją na stronach pro-life.pl i misericordia.eu. Ten przekaz, udający duszpasterską troskę, w rzeczywistości przykrywa posoborową redukcję nadprzyrodzonej wiary do psychologii, emocjonalizmu i jubileuszowej retoryki.
Portal eKAI (07 sierpnia 2025) relacjonuje „niecodzienne wydarzenie” podczas 44. Kieleckiej Pieszej Pielgrzymki: ślub Katarzyny i Marka w kościele św. Brata Alberta w Busku-Zdroju, z udziałem „biskupa” Jana Piotrowskiego. Podkreśla się emocjonalny wymiar chwili, wspólnotowy klangor braw, „budowanie więzi” i „Boży plan” rozumiany mgliście i potocznie, a całość spina biurokratyczne zapewnienie, że pielgrzymka jest czasem modlitwy oraz relacji międzyludzkich. O sakramentalnej ważności, o wymogu łaski uświęcającej, o obiektywnej naturze małżeństwa jako przymierza ustanowionego przez Boga – milczenie; natomiast pełną czcią obdarzono emocje tłumu i zgodę „organizatorów”. Konkluzja jest oczywista: mamy do czynienia nie z celebracją łaski, lecz z przykładem posoborowego naturalizmu maskowanego pobożnym słownictwem.
