Portal NCR/EWTN relacjonuje o mianowaniu Brendan Cahilla na biskupa Joliet przez antypapieża Leona XIV. Tekst zachowuje biurokratyczny ton, pomijając, że Stolica Piotrowa jest pusta od 1958, a „biskupi” Novus Ordo pozbawieni są jurysdykcji i mocy sakramentalnej. To nie jest akt pastoralny, lecz administracyjna gra w Kościół.
Portal National Catholic Register (17 września 2026) relacjonuje sprawę austriackiego cystersa, ks. Edmunda Waldsteina, zawieszonego z wykładania na „Uniwersytecie Filozoficzno-Teologicznym Benedykta XVI” w Heiligenkreuz. Powodem miała być obrona historycznej praktyki egzekucji heretyków przez papieże, zawarta w wpisie na blogu z 2019 roku, oraz zwolennictwo neointegralizmu. Rektor, ks. Wolfgang Klausnitzer, określił te poglądy mianem „nie do wypowiedzenia”. Waldstein twierdzi, że nie propaguje dziś kary śmierci, że szuka „fundamentalnej ciągłości” między papieżami średniowiecznymi a „papieżami Soboru Watykańskiego II” oraz że złożył „religijne podporządkowanie woli i intelektu” nauczaniu Franciszka, w tym zmianie katechizmu w sprawie kary śmierci. Artykuł cytuje głosy poparcia (Edward Feser, Sohrab Ahmari) i krytyki (Michaela Hastetter, abp Josef Grünwidl). Całość jest jaskrawym dowodem na to, że neointegralizm w obozie posoborowym to jedynie próba upiększenia apostazji historycznym makijażem, bez żadnej realnej mocy sakramentalnej ani doktrynalnej.
Portal National Catholic Register relacjonuje, że rząd Stanów Zjednoczonych przekaże kolejne dotacje humanitarne dla „Caritas Kuba”, omijając reżim komunistyczny. Inicjatywa ta, zapoczątkowana pod koniec 2025 roku, ma dotrzeć do najuboższych w pięciu prowincjach. Kwoty sięgają stu milionów dolarów. Redakcja portalu sekty posoborowej przedstawia to jako sukces „współpracy” między władzą świecką a strukturami nowego adwentu. To jest jednak jedynie maska na duchową pustkę: humanitaryzm naturalistyczny wypiera miłosierdzie nadprzyrodzone, a struktury posoborowe stają się dystrybutorami dóbr ziemskich zamiast dispensatorami łaski.
Portal National Catholic Register (17 września 2026) relacjonuje planowaną wizytę uzurpatora Roberta Prevosta, zwanego Leonem XIV, we Francji w dniach 25–28 września. Autor tekstu, bp Matthieu Rougé z Nanterre, chwali się programem łączącym UNESCO, Notre-Dame, Stade de France, Lourdes i Metz. Program ten ma być dowodem na „nowe życie” starożytnego Kościoła. W rzeczywistości jest to manifest całkowitej poddaności sekty posoborowej masońskiemu porządkowi i publicznej zdradzie praw Króla Chrystusa.
Portal ACI Prensa, organ propagandy sekty posoborowej, relacjonuje o zamordowaniu Romana de la Cruza Hernández, funkcjonariusza struktury w Huejutla. Meksykańska Konferencja Episkopalna (CEM) żąda „dokładnego śledztwa” i okazuje „solidarność braterską”. Biskup José Hiraís Acosta Beltrán apeleuje o „kulturę pokoju” i nie spekulowanie o zbrodni. Statystyka Centrum Multimedialnego Katolickiego podaje 28 incydentów przemocy i czterech zabitych „kapłanów” w kadencji prezydentki Claudii Sheinbaum. Artykuł, pozbawiony jakiegokolwiek wymiaru nadprzyrodzonego, jest jaskrawym dowodem na to, że sekta posoborowa funkcjonuje jako agencja humanitarna, a nie jako Kościół Katolicki.
Portal National Catholic Register publikuje komentarz Melissy Overmyer, autorki książki „Living the Blessed Life”. Przedstawia ona siedem nawyków – skróconych akronimem BLESSED – mające gwarantować szczęście i zdrowie. Autorka łączy cytaty Pisma Świętego i Ojców Kościoła z badaniami neurologicznymi i psychologicznymi. Twierdzi, że „nowoczesna nauka potwierdza starożytne prawdy”. Wskazuje na korzyści fizjologiczne: obniżenie kortyzolu, uwalnianie endorfin, poprawę immunologię. Pomija jednak grzech, krzyż, sakramenty prawdziwe i konieczność zbawienia. To nie jest katolicyzm, lecz naturalistyczna terapia samopomocy owiana słownictwem religijnym.
Portal National Catholic Register, głośnikiem sekty posoborowej, promuje serial EWTN „The Road Less Traveled”, w którym Dave Stotts zwiedza tureckie miejsca pamiątkowe chrześcijaństwa. Artykuł chwali format podróżniczy, żarty i referencje popkulturowe, redukując świętość do atrakcji turystycznej. To jednak jedynie pozłacana pustka, maskująca duchową ruinę struktury okupujących Watykan.
Portal National Catholic Register relacjonuje ze drugiego rocznego spotkania „Saints on Their Way” w Sanktuarium św. Elżbiety Ann Seton w Emmitsburg, gdzie przedstawiciele ponad trzydziestu procesów kanonizacyjnych – w tym rodzina nastolatki zmarlych z guza mózgu, gildia Julia Greeley oraz promotorzy sprawy ks. Vincenta Capodanno – odbierali instrukcje od mons. Roberta Sarno, przez trzydzieści osiem lat funkcjonującego w Dikasterii dla Spraw Świętych, oraz kanonikistki Jeannine Marino. Artykuł chwali się „ponad stu amerykańskimi sprawami”, Mszą odprawianą przez bp Roya Campbella i festiwalem dla wiernych, prezentując proces kanonizacji jako skomplikowaną, kosztowną i długotrwałą procedurę biurokratyczną, w której „Kościół nie szuka idealnych ludzi”, a święci mają być „słupami drogowymi” dla wciąż pielgrzymujących. To jest manifest duchowej bankructwa sekt posoborowych: fabryka tytułów bez Prawdy, bez Sakramentów, bez Papieża i bez Kościoła.
Portal NCR/EWTN (17 września 2026) relacjonuje o otwarciu przez diecezję Feniks „centrum edukacyjnego” z „ministerstwem zdrowia psychicznego” we współpracy z uniwersytetem Mary, a także o serialu animowanym „biskupa” Caggiano oraz gwarancjach finansowych dla studentów lojolińskich. Wszystkie te inicjatywy, choć pozornie blagorodne, stanowią dowód totalnej redukcji misji posoborowych struktur do naturalistycznego humanitaryzmu, pozbawionego nadprzyrodzonego sensu zbawienia.
Portal NCR/EWTN relacjonuje o audiencji generalnej uzurpatora Leona XIV (16 września 2026), podczas której ten oddał hołd konstytucji pastoralnej *Gaudium et Spes*, nazywając ją „pilnym przesłaniem” dla dzisiejszego świata. Antypapies zachęca do „szacunku i miłości wobec przeciwników” oraz ostrzega przed oddawaniem decyzji algorytmom, całkowicie milcząc o konieczności poddania się Chrystusowi Królowi i prawu Bożemu. To jest manifest nowoczesnego naturalizmu, który zamiast zbawienia oferuje humanitarne utopy.
