Portal Opoka informuje o artykule „o. Jacka Salija OP” dotyczącym modlitwy za zagrożonych potępieniem. Tekst, maskujący się jako pobożna refleksja, w rzeczywistości stanowi klasyczny przykład posoborowej manipulacji doktryną zbawienia.
Portal Opoka relacjonuje sprawę hiszpańskich obrońców życia, którzy po trzech latach procesu zostali uniewinnieni z zarzutu „nękania” poprzez modlitwę przed dzieciobójczym zakładem. Choć werdykt budzi pozorne złudzenie zwycięstwa, stanowi jedynie chwilowe zawieszenie pseudoprawnego terroru przeciwko obrońcom niewinności.
Portal Opoka (12 grudnia 2025) relacjonuje decyzję Izraela o sfinansowaniu usunięcia 68 mln ton gruzu w Strefie Gazy na żądanie Stanów Zjednoczonych. Kwotę szacuje się na 1,1 mld złotych. Informacja podana w suchym, technokratycznym tonie ukazuje bankructwo współczesnego „międzynarodowego porządku”, który redukuje tragedię wojny do kwestii logistycznych i finansowych, całkowicie pomijając jej wymiar moralny i duchowy.
Portal Opoka (12 grudnia 2025) prezentuje komentarz „ks.” Rafała Hołubowicza do liturgii adwentowej, będący kwintesencją modernistycznej deformacji duchowości katolickiej. Tekst redukuje nadprzyrodzone prawdy wiary do psychologicznych metafor, zacierając istotę proroctw mesjańskich.
Portal Opoka relacjonuje incydent z 12 grudnia 2025 r., gdy ponad 180 cudzoziemców (głównie z Afganistanu, Pakistanu, Indii, Nepalu i Bangladeszu) przedostało się podkopem pod granicą polsko-białoruską. Tunel o długości kilkudziesięciu metrów i wysokości 1,5 m został wykopany 50 metrów po stronie białoruskiej, z wyjściem 10 metrów od polskiej zapory. Dzięki systemom elektronicznym Straż Graniczna wykryła naruszenie, zatrzymując 130 osób i prowadząc poszukiwania pozostałych. Zatrzymano także dwóch kierowców – 69-letniego Polaka i 49-letniego obywatela Litwy – którzy mieli przerzucać migrantów na zachód Europy. To czwarty taki przypadek w 2025 roku na Podlasiu. Relacja koncentruje się na technicznych aspektach zdarzenia, przemilczając jego wymiar cywilizacyjny i religijny.
Portal Opoka (12 grudnia 2025) informuje o proteście ponad 120 osób – w tym historyków i byłych opozycjonistów PRL – przeciwko promocji książki Grzegorza Rossolińskiego-Liebe w niemieckich i austriackich instytucjach. Autor przedstawia polskich burmistrzów jako „równoprawnych partnerów” nazistowskich okupantów, wbrew faktom historycznym. Szczególnie bulwersujące jest oskarżenie Juliana Spitosława Kulskiego, burmistrza Warszawy, który ukrywał Żydów w swoim mieszkaniu i został pośmiertnie uhonorowany za ratowanie życia.
Portal Opoka informuje o pozbawieniu tytułu Miss Universe Finlandii Sarah Dzafce, która dla żartu wykonała gest tzw. „skośnych oczu” w chińskiej restauracji. Organizatorzy konkursu uznali to za przejaw rasizmu, mimo publicznych przeprosin uczestniczki i jej wyjaśnień o osobistych doświadczeniach dyskryminacji. Tymczasem nowa „miss” Tara Lehtonen przejęła koronę, co media przedstawiają jako triumf „poprawności politycznej”. W kontekście tych wydarzeń szczególnie bulwersujące jest zestawienie tej światowej próżności z próbą nadania jej pseudoreligijnego wymiaru poprzez wzmiankę o rzekomo „poruszającym wyznaniu wiary” zwyciężczyni globalnego konkursu Fatimy Bosch.
Portal Opoka relacjonuje wyniki piłkarskich rozgrywek europejskich z niepokojącym pomieszaniem sfery sacrum i profanum. Tytułowa „Radość pod Jasną Górą” groteskowo łączy patronat Matki Bożej ze świeck…
Portal Opoka (12 grudnia 2025) informuje o rekordowej liczbie 16 499 przypadków eutanazji w Kanadzie w 2024 roku, stanowiących już 5,1% wszystkich zgonów. Artykuł wskazuje na finansowe motywacje rządu, traktującego chorych jako „obciążenie dla budżetu”, przywołując wypowiedzi aktywistów pro-life krytykujących tę praktykę jako sprzeczną z „fundamentalnymi wartościami”. Pomimo pozorów obiektywizmu, tekst nie sięga do teologicznych korzeni zła, ograniczając się do humanitarnej retoryki, podczas gdy Kanada oficjalnie wprowadziła kult śmierci jako normę społeczną.
Portal OPOKA relacjonuje wydarzenia związane z rocznicą rzekomych objawień w Guadalupe, gloryfikując modernistycznych uzurpatorów od Jana XXIII po Leona XIV. Artykuł przedstawia kult „Morenity” jako centrum posoborowej pseudo-pobożności, pomijając całkowicie teologiczne zastrzeżenia co do autentyczności tych objawień oraz ich sprzeczności z katolicką mariologią.
