Portal Opoka.org.pl informuje o komunikacie Konferencji „Episkopatu” Polski wydanym po spotkaniu w Gdańsku, w którym rzekomi pasterze nawołują do zachowania „gościnności i życzliwości” wobec ukraińskich uchodźców. Dokument całkowicie pomija nadprzyrodzony wymiar miłosierdzia, redukując katolicką caritas do świeckiego humanitaryzmu, co stanowi jawny przejaw modernistycznej apostazji.
Portal Opoka relacjonuje wypowiedź Donalda Trumpa dotyczącą możliwości wznowienia działań wojennych Izraela w Strefie Gazy, jeśli Hamas nie rozbroi się dobrowolnie. Prezydent USA zapewnia, że amerykańskie wojska nie zostaną zaangażowane w ten proces, ograniczając rolę Waszyngtonu do wsparcia dyplomatycznego i logistycznego.
Portal Opoka (16 października 2025) przytacza wpis Karola Nawrockiego, w którym prezydent nazywa Jana Pawła II „Polakiem, który zmienił świat”, „świętym” oraz twierdzi, że jego słowo „pokonało komunistyczną dyktaturę”. Artykuł bezkrytycznie powiela hagiograficzny obraz Wojtyły, pomijając całkowicie jego destrukcyjną rolę w demontażu katolickiej doktryny.
Portal Opoka (16 października 2025) publikuje rozważania ks. Rafała Hołubowicza na temat kryzysu powołań kapłańskich. Autor diagnozuje problem jako konsekwencję „kryzysu wiary w realną obecność Chrystusa w Eucharystii”, powołując się przy tym na tzw. „papieża” Benedykta XVI. Jako remedium sugeruje powrót do „Liturgii sprawowanej w rycie przedsoborowym”, wskazując na francuskie doświadczenia odrodzenia wiernych.
Portal Opoka (16 października 2025) informuje o zawieszeniu broni między Pakistanem a Afghanistanem po najkrwawszych od lat starć przygranicznych. Rozejm został wynegocjowany pod naciskiem Arabii Saudyjskiej i Kataru, które obawiają się destabilizacji regionu i odrodzenia grup terrorystycznych. Tekst pomija jednak zasadniczą przyczynę konfliktów – odrzucenie społecznego panowania Chrystusa Króla i dominację islamskiej herezji.
Portal Opoka (16 października 2025) przedstawia apologetyczną narrację „prymasa” Wojciecha Polaka w obronie Jana Pawła II, kwestionującą zasadność krytyki wobec tej postaci. Hierarcha stwierdza, że „wybiórcze traktowanie wypowiedzi fałszywie kanonizowanego Wojtyły fałszuje jego obraz”, zalecając patrzenie na „całość nauczania” zamiast „pojedynczych opinii”. Portal wielokrotnie używa tytułu „święty” wobec Wojtyły, gloryfikując jego podróże i „dorobek naukowy”.
Portal Opoka informuje o udostępnieniu czternastu encyklik Jana Pawła II w formie audiobooków, przedstawiając je jako „duchowe dziedzictwo” i „nauczanie nie tracące aktualności”. W artykule z 16 października 2025 r. czytamy: „W 47. rocznicę wyboru Karola Wojtyły na Stolicę Piotrową portal OPOKA przypomina duchowe dziedzictwo Papieża Polaka”. Autor bezkrytycznie powiela posoborową narrację, używając tytułów „święty” i „papież” wobec postaci, której działalność stanowiła systematyczną dekonstrukcję katolickiej doktryny.
Portal Opoka (16 października 2025) publikuje hagiograficzną relację z wyboru kard. Karola Wojtyły na antypapieża Jana Pawła II w 1978 r., gloryfikując to wydarzenie jako przełomowe dla „Kościoła”. Artykuł pełen jest emocjonalnych opisów „entuzjazmu świata”, cytatów z modernistycznych hierarchów oraz pomników budowanych człowiekowi, który stał się ikoną posoborowego apostazji. Zupełnie pominięto przy tym dogmatyczną ocenę jego heretyckich działań i nieważność wyboru z punktu widzenia prawa kanonicznego.
Portal opoka.org.pl (16 października 2025) informuje o planowanej na 19 października trzeciej edycji „Narodowego Marszu Papieskiego” w Warszawie, rzekomo będącego hołdem dla „św. Jana Pawła II” i „bł. ks. Jerzego Popiełuszki”. Według relacji, wydarzenie rozpocznie się „Mszą świętą” w Bazylice Świętego Krzyża, po której uczestnicy przejdą na plac Zamkowy. Organizator Paweł Ozdoba deklaruje, że celem marszu jest promocja „wartości chrześcijańskiej cywilizacji” – rodziny, małżeństwa i obrony życia. To jawna próba sakralizacji modernistycznej rewolucji pod płaszczykiem tradycji.
Portal Opoka (16 października 2025) publikuje rozważanie ks. Mariana Machinka MSF dotyczące metody modlitwy, oparte na fragmencie Ewangelii Łukasza. Autor koncentruje się na zewnętrznych aspektach modlitwy – gestach, postawach ciała i wytrwałości – pomijając całkowicie jej nadprzyrodzony charakter jako aktu kultu należnego wyłącznie Bogu. Rozważanie kończy się banalnym pytaniem o osobistą wierność modlitewnym praktykom „w obliczu przeciwności”.
