Portal Opoka informuje o wynikach sondażu IBRiS, z którego wynika, że 68,6% Polaków uważa alkohol za zbyt łatwo dostępny. Artykuł przytacza dane o rosnącej liczbie sklepów alkoholowych (jeden na 303 mieszkańców) oraz porównuje cenę trunków do przeciętnego wynagrodzenia. Brakuje tu jednak czegoś fundamentalnego – katolickiego spojrzenia na problem pijaństwa jako grzechu ciężkiego i społecznej plagi.
Portal Opoka w artykule z 5 października 2025 r. przedstawia refleksję na temat wspomnienia Matki Bożej Różańcowej, zestawiając postacie biblijne Marty i Marii z praktyką modlitwy różańcowej. Autor, ks. Michał Kwitliński, podkreśla rzekomą „harmonię” między kontemplacją a działaniem, wskazując na elastyczność różańca jako modlitwy dostosowanej do „intensywnej pracy” współczesnego człowieka. Artykuł pomija jednak fundamentalne prawdy wiary, redukując modlitwę do psychologicznego ćwiczenia, co stanowi klasyczny przykład posoborowej dewaluacji życia nadprzyrodzonego.
Portal Opoka relacjonuje wydarzenie pod hasłem „Przyszłość dzieci w naszych rękach”, organizowane przez Centrum Życia i Rodziny. Uczestnicy modlili się, składali świadectwa o „cudach życia” i uderzali w Dzwon „Głos Nienarodzonych”. Powierzchowna pobożność nie może jednak zakryć doktrynalnej pustki i współpracy z modernistycznymi strukturami.
Portal Opoka relacjonuje obchody Archidiecezjalnego Dnia Eucharystii w Sokółce, gdzie „abp” Józef Guzdek wygłosił homilię na temat „potrzeby odważnego i publicznego wyznawania wiary w realną obecność Chrystusa w Najświętszym Sakramencie”. Artykuł wspomina o rzekomym „cudzie eucharystycznym” z 2008 roku, kiedy to na hostii miały pojawić się „krwistoczerwone plamy” identyfikowane później jako „fragment tkanki ludzkiego mięśnia sercowego”. Cytowany „hierarcha” posoborowy stwierdza: „Niech kolana zgięte do adoracji potwierdzają naszą wiarę”, odwołując się przy tym do „świętych” posoborowej sekty – Piotra Frassatiego i Carla Acutisa.
Portal Opoka (5 października 2025) przedstawia historię Karmelu Łobzowskiego w Krakowie jako przykład „odwagi, wierności i nadziei”, pomijając jego dogłębną dekompozycję w modernistycznej herezji. Artykuł wychwala 150-lecie istnienia klasztoru, akcentując rzekomą „odnowę Karmelu” i „otwartość na ludzi”, podczas gdy w rzeczywistości mamy do czynienia z systematycznym odwrotem od reguły św. Teresy z Avili i infiltracją posoborowego relatywizmu.
Portal Opoka relacjonuje wystąpienie Roberta Prevosta („Leona XIV”) podczas Jubileuszu Świata Misyjnego i Migrantów, w którym uzurpator watykański głosił „nową epokę misyjną” skupioną na „przyjmowaniu migrantów” i „permanentnym stanie misji”. Przemilczając nadprzyrodzony cel Kościoła, tekst odsłania całkowitą redukcję katolickiej misji do świeckiego aktywizmu.
Portal Opoka relacjonuje świadectwo Cecylii Bachalskiej, przedstawianej jako „misjonarka” zgromadzenia „Najświętszej Marii Panny Królowej Afryki” działającego w Tanzanii. Tekst gloryfikuje subiektywne doświadczenia „siostry”, pomijając całkowicie nadprzyrodzony cel misji katolickiej.
Portal Opoka relacjonuje znalezisko szczątków obiektu powietrznego w powiecie ostrowskim, nad którym czuwają Żandarmeria Wojskowa i prokuratura. Wzmiankowane są wrześniowe incydenty naruszenia polskiej przestrzeni powietrznej przez rosyjskie drony oraz akcja ich neutralizacji przez polskie i sojusznicze siły. Artykuł przywołuje także postać „świętej Faustyny”, której wspomnienie obchodzono w dniu publikacji.
Portal Opoka (5 października 2025) informuje o udziale Wydawnictwa Esprit w XXX Targach Wydawców Katolickich w Warszawie, zapowiadając szereg spotkań z autorami prezentującymi książki o tematyce religijnej. W programie znalazły się m.in.: podpisywanie książek przez ks. Bogusia Kowalskiego, premiera niepublikowanych kazań Benedykta XVI czy spotkanie poświęcone „niezwykłym objawieniom ks. Jerzego Popiełuszki we Włoszech”. Całość stanowi klasyczny przykład promocji rewolucyjnej doktryny posoborowej pod pozorem „odpowiedzi na duchowe poszukiwania”.
Portal Opoka relacjonuje życiorys Faustyny Kowalskiej (1905-1938), przedstawiając ją jako „świętą” mistyczkę i apostołkę „Bożego Miłosierdzia”, której „Dzienniczek” stał się rzekomo źródłem nadziei dla milionów. Opis obejmuje objawienia, polecenie namalowania obrazu „Jezu ufam Tobie”, wprowadzenie nowych form kultu oraz kanonizację przez Jana Pawła II w 2000 roku. Artykuł pomija fundamentalne problemy doktrynalne związane z tą postacią, wpisując się w posoborową narrację sentymentalnego miłosierdzia bez sprawiedliwości.
