Portal Opoka donosi o powstającej w Radzyminie kaplicy adoracji Najświętszego Sakramentu, która ma być „wotum wdzięczności” za pielgrzymkę Jana Pawła II w 1999 roku i inspirować się jego „nauczaniem” oraz duchowością fatimską. Inicjatywa ta, ukazana jako szczyt katolickiej pobożności, jest w rzeczywistości klasycznym przykładem posoborowego eklektyzmu, łączącego kult heretyka…
Artykuł poniższy relacjonuje dyskusję dotyczącą potencjalnego odtajnienia aneksu do raportu z likwidacji Wojskowych Służb Informacyjnych, podkreślając wagę „bezpieczeństwa państwa” i „niezwykle wrażliwych danych”. Całość stanowi jaskrawy przykład modernistycznej redukcji historii do wymiaru czysto świeckiego, z całkowitym pominięciem nadprzyrodzonego wymiaru walki z Kościołem.
Portal Opoka relacjonuje decyzję administracji Stanów Zjednoczonych o częściowym zniesieniu sankcji nałożonych na Federację Rosyjską, zezwalając na import ropy naftowej. Decyzja ta, podyktowana blokadą cieśniny Ormuz i gwałtownym wzrostem cen surowca, obnaża cynizm mocarstw, dla których ekonomia stoi ponad deklarowanymi wartościami. W obliczu kryzysu energetycznego, maski „obrońców demokracji” opadają,…
Artykuł z portalu Opoka (13 marca 2026) relacjonuje aktualną pozycję polskiej ekstraklasy w rankingu UEFA, podkreślając jej stagnację na 12. miejscu i malejące szanse na awans do czołowej dziesiątki. Tekst skupia się na suchych faktach sportowych, pomijając całkowicie wymiar duchowy i nadprzyrodzony, co jest charakterystyczne dla przekazu mediów kontrolowanych przez…
Portal Opoka (12 sierpnia 2025) przedstawia życiorys św. Joanny Franciszki de Chantal jako rzekomy wzór „adaptacji do zmian” i „otwarcia na nowe drogi”. Artykuł eksponuje jej współpracę ze św. Franciszkiem Salezym oraz działalność założonego przez nich zgromadzenia wizytek, całkowicie jednak wypaczając katolicki sens świętości. Ten tendencyjny przekaz służy subtelnemu lansowaniu posoborowego progresizmu pod płaszczykiem pobożnej hagiografii.
Portal Opoka (13 marca 2026) publikuje artykuł ks. Jarosława Tomaszewskiego „Godzina honoru”, który w poetyckiej formie opowiada historię urzędnika Heroda Antypasa, który porzucił karierę i bogactwa, by stać się chrześcijaninem. Autor, odwołując się do Ewangelii, zestawia ten starożytny przykład z postawą współczesnego polskiego polityka – marszałka Sejmu, który zrezygnował…
Portal Opoka informuje o masowych mordach na chrześcijanach w Afryce, dokonywanych przez islamistów w Nigerii, Demokratycznej Republice Konga i Mozambiku. Artykuł opisuje bestialskie ataki, w tym palenie kobiet i dzieci w kościele, masakry podczas modlitw oraz egzekucje za „grzechy” według prawa szariatu. Administracja Donalda Trumpa zapowiada reakcję w postaci „działań na rzecz wolności religijnej” i współpracy z Departamentem Stanu. Statystyki organizacji Open Doors wskazują na ok. 150 tys. ofiar w ciągu dekady. To nie jest zwykła relacja o prześladowaniach – to krzyczące świadectwo teologicznego bankructwa współczesnego pseudo-Katolicyzmu.
Portal Opoka relacjonuje inicjatywę „ojca” Mathieu Raffray z Instytutu Dobrego Pasterza, polegającą na organizowaniu młodzieżowych obozów renowacyjnych przy „katolickich” obiektach we Francji. Akcja łączyć ma fizyczną pracę z modlitwą, „odkrywaniem tradycyjnej liturgii” i dialogiem między ochrzczonymi niepraktykującymi, ateistami i „katolikami”. Ta zgniła synteza humanitaryzmu i religijnego folkloru stanowi kwintesencję posoborowej deformacji katolickiego pojęcia apostolatu.
Portal Opoki w komentarzu liturgicznym na 14 marca 2026 roku prezentuje rozważanie ks. Rafała Hołubowicza na temat modlitwy, oparte na przypowieści o faryzeuszu i celniku. Kaznodzieja słusznie piętnuje faryzejską pychę i wzywa do pokory, jednak czyni to w oderwaniu od katolickiego rozumienia kultu, ofiary i sakramentów. Całość wpisuje się…
Portal Opoka relacjonuje rozważania „ks.” Nikosa Skurasa, który w tekście „Śmierć a ziemia obiecana” (12 sierpnia 2025) dokonuje egzegezy śmierci Mojżesza, mieszając osobiste doświadczenia szpitalne z nieprecyzyjnymi odniesieniami biblijnymi. Autor sugeruje, że perspektywa nadprzyrodzona jest kwestią subiektywnego wyboru, cytuje modernistycznego „papieża” Jana Pawła II i przemilcza kardynalne prawdy wiary o Sądzie Ostatecznym i konieczności łaski uświęcającej dla zbawienia. Tekst stanowi klasyczny przykład posoborowej dezintegracji doktryny katolickiej na rzecz psychologizującej pobożności.
