Cytowany artykuł z portalu „Tygodnik Powszechny” (19 lutego 2026) prezentuje wywiad z amerykańską pisarką Catherine Lacey o jej powieści „Biografia X”. Lacey opisuje alternatywną rzeczywistość Stanów …
W numerze 08/2026 „Tygodnika Powszechnego” Anna Goc rozważa fundamentalne pytanie: gdzie szukać prawdy w dobie sztucznej inteligencji, na przykładzie medycznych diagnoz. Artykuł opisuje hipotetyczny p…
Streszczenie recenzji: cudzołóstwo jako „tęsknota za życiem wyzwolonym”
Portal „Tygodnik Powszechny” (17 lutego 2026) publikuje recenzję filmu Martina Scorsese „Wiek niewinności”, w której autorka (Maria Dutkiewicz) przedstawia cudzołóstwo głównej bohaterki nie jako grzech, lecz jako ucieczkę od „bezwzględnych konwenansów” i pragnienie „życia wyzwolonego i intensywnego”. Recenzja gloryfikuje „tęsknotę” za Ellen Olenską (Michelle Pfeiffer), podkreślając jej „czerwone atłasy i czarne koronki” jako symbol wolności, podczas gdy narzeczona Newlanda Archera (Winona Ryder) jest przedstawiona jako „zbyt niewinna, by ją pożądać”. Brak jakiejkolwiek moralnej oceny, sakramentalnego kontekstu małżeństwa czy świadomości, że cudzołóstwo jest jednym z „czterech ostatnich rzeczy” (śmierć, sąd ostateczny, piekło, chwała). Recenzja promuje naturalistyczny, psychologiczny reading, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar życia chrześcijańskiego, co jest typowe dla postsoborowego humanitaryzmu, potępionego w encyklice Lamentabili sane exitu (1907) św. Piusa X jako błąd nr 26: „Wiara jako przyzwolenie umysłu opiera się ostatecznie o sumie prawdopodobieństw” oraz błędem nr 58: „Wszystką prawdę i doskonałość moralności należy umieścić w gromadzeniu bogactw i zaspokajaniu przyjemności”.
Stary Testament jako „niebezpieczna lektura”: odrodzenie herezji Marcjona w „Tygodniku Powszechnym”
Portal „Tygodnik Powszechny” (19 lutego 2026) publikuje felieton Zuzanny Radzik, w którym broni sta…
Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje rozmowę z psychoterapeutką Olivią Ziębińską, w której emocja złości jest przedstawiona wyłącznie przez pryzmat psychologii ewolucyjnej, regulacji psychicznej i codziennych konfliktów społecznych. Artykuł, pozbawiony jakiegokolwiek odniesienia do nadprzyrodzonego porządku moralnego, grzechu, łaski czy życia sakramentalnego, stanowi symptomaticzny przykład **naturalistycznego humanizmu**, który zewnętrznie relatywizuje i wewnętrznie demontuje katolickie rozumienie emocji jako rzeczy podlegających woli i poddanych porządkowi łaski. Zamiast wskazać złość jako emocję wymagającą poddania, ujarzmienia i przemienienia przez Chrystusa, artykuł promuje jej „regulację” i „obsługę” jako neutralny proces terapeutyczny, co jest bezpośrednim sprzeciwem z „Regulae Monachorum” św. Benedykta: „Nie opierać się złości, ale ją ujarzmić”.
Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje wywiad z bp. Arturem Ważnym, ordynariuszem diecezji sosnowieckiej, w którym przedstawia on swoją wizję pokuty, struktur Kościoła i odpowiedzi na kryzys nadużyć. Jego wypowiedzi są przejawem głębokiego odrzucenia katolickiej teologii pokuty, sakramentu spowiedzi i hierarchicznego charakteru Kościoła na rzecz subiektywnego humanitaryzmu i psychologizmu, stanowiącego bezpośredni owoc modernizmu potępionego przez św. Piusa X w *Lamentabili sane exitu*.
Portal „Tygodnik Powszechny” (17 lutego 2026) publikuje artykuł psychologa Michała Bilewicza, w którym próbuje zrozumieć transgeneracyjny przekaz traumy poprzez wyłącznie naturalistyczne i psychologiczne kategorie. Artykuł ten stanowi symptomaticzny przykład całkowitego zawężenia problemu ludzkiego cierpienia do sfery biologicznej i społecznej, z całkowitym pominięciem nadprzyrodzonego wymiaru grzechu pierworodnego, kary za grzech oraz jedynego prawdziwego lekarstwa w Sakramencie Pojednania.
Streszczenie: Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje analizę geopolityczną, w której eksploruje możliwość sojuszu Europy z państwami azjatyckimi (Indie, Japonia, Korea Południowa, Australia) w obliczu…
Artykuł w „Tygodniku Powszechnym” z 17 lutego 2026 roku gloryfikuje muzykę disco lat 80. jako formę rozrywki łączącą tańce z łzami, a współczesne AI generujące podobne brzmienia uznaje za wierne odtworzenie tych emocji. Tekst ten, choć pozornie neutralny, jest przejawem głębokiej apostazji: gloryfikuje światowe, zmysłowe wartości, całkowicie pomijając transcendencję i panowanie Chrystusa nad kulturą. To kolejny dowód na to, jak daleko poszła dekadencja po soborowej rewolucji.
„Uznanie własnej kruchości nie jest kapitulacją, lecz bramą do wolności i zjednoczenia z boską Rzeczywistością” – taki tytuł nosi artykuł Piotra Sikory w „Tygodniku Powszechnym” (nr 08/2026). Autor, o…
