tygodnikpowszechny.pl

Scena teatralna z Olafem Lubaszenką jako Karolem i Ewą Wiśniewską jako Starską w melancholicznym listopadowym pejzażu, symbolizująca duchową pustkę.
Kultura

Teatralna iluzja jako zwierciadło współczesnej duchowej pustki

Portal Tygodnik Powszechny (19 stycznia 2026) promuje najnowszą adaptację opowiadania Jarosława Iwaszkiewicza „Dzień listopadowy” w reżyserii Jana Kidawy-Błońskiego. Akcja spektaklu – w przeciwieństwie do literackiego pierwowzoru – rozgrywa się nie w leśniczówce, lecz w agroturystyce prowadzonej przez „dość nieokrzesanego” Karola (Olaf Lubaszenko), gdzie pojawiają się jego matka-aktorka Starska (Ewa Wiśniewska) oraz gosposia Hanka (Julia Kijowska). Reżyser dokonuje psychologizacji krajobrazu, eksponując rzekomo „uniwersalne” konflikty: między erosem a tanatosem, fałszem a prawdą, ucieczką a konfrontacją.

Ksiądz katolicki patrząc z żalem na afisze filmowe 'Grzesznicy' i 'Jedna bitwa po drugiej' w kościele, symbolizujący konflikt między wiarą a rewolucją kulturową Hollywood
Kultura

Antychrześcijańska rewolucja kulturowa pod płaszczem „postępowego kina”

Portal „Tygodnik Powszechny” (22 stycznia 2026) relacjonuje nominacje do nagród Oscara, zachwala „Grzeszników” Ryana Cooglera i „Jedną bitwę po drugiej” Paula Thomasa Andersona jako „kino amerykańskie w najlepszym wydaniu”. Autorce imponuje „progresywna Ameryka” oraz „polityczne komentarze” zagranicznych produkcji, w tym irańskiego „To był zwykły przypadek” Jafara Panahiego. Całość utrzymana w tonie bałwochwalczego kultu człowieka, gdzie „dzika frajda” i „krytyczny przekaz” zastępują jakiekolwiek odniesienie do porządku nadprzyrodzonego.

Katholicki kapłan w tradycyjnych szatach stał przed lodowym krajobrazem Grenlandii, trzymając krzyż podczas negocjacji amerykańskich i europejskich dyplomatów.
Świat

Amerykańsko-europejski kompromis w sprawie Grenlandii: triumf pragmatyzmu nad zasadami

Portal Tygodnik Powszechny (22 stycznia 2026) relacjonuje zakończenie kryzysu grenlandzkiego poprzez „ramowe porozumienie” między administracją Donalda Trumpa a Europą. Według doniesień, po „chaotycznym i dygresyjnym” wystąpieniu Trumpa w Davos, gdzie domagał się „pełnego włączenia wielkiej wyspy do USA”, doszło do porozumienia z sekretarzem generalnym NATO Markiem Rutte. Choć szczegóły pozostają niejawne, autor Jacek Stawiski sugeruje, że układ prawdopodobnie przewiduje rozbudowę amerykańskiej infrastruktury wojskowej na Grenlandii przy zachowaniu formalnej przynależności wyspy do Danii. Artykuł wyraża „poczucie wielkiego niesmaku” wobec metod Trumpa, porównując grenlandzki spór do „zimnej wojny” i wskazując na korzyści geopolityczne dla Rosji. W tle przewija się krytyka projektu „Rady Pokoju” Trumpa jako próby zastąpienia ONZ, co według autora grozi powtórką błędów lat 30. XX wieku.

Katolicki ksiądz w ornatach stoi przed pokrzywionym kościołem św. Piotra z Alcantary w Karwinie przy deindustrializowanym krajobrazie.
Kultura

Krzywa pamięć zdeformowanej świątyni: gloryfikacja zapomnienia w cieniu nieprawości

Portal Tygodnik Powszechny (20 stycznia 2026) wychwala trylogię Karin Lednickiej „Krzywy kościół” jako literacki fenomen, który „odkrywa dla współobywateli Śląsk” i „przywraca pamięć” o zniszczonej przemysłowo Karwinie. Artykuł Zbigniewa Rokity pomija jednak kluczowy wymiar teologiczny tej historii – systematyczne odrzucenie sacrum na rzecz mamony.

Wierni i ksiżowie czytają artykuł z Tygodnika Powszechnego o destrukcyjnym wpływie nowoczesnego teatru na wartości katolickie w tradycyjnym wnętrzu kościola
Świat

Teatralne bałwochwalstwo: modernistyczna demolkacja sacrum w służbie rewolucji

Portal Tygodnik Powszechny (19 czerwca 2025) przedstawia przegląd wydarzeń w polskim teatrze minionego roku, gloryfikujący spektakle otwarcie rewolucyjne i antykatolickie. Artykuł zachwyca się „Tkoczami” Mai Kleczewskiej z Teatru Śląskiego – przedstawieniem pełnym przemocy, gdzie „fabrykanci mówią po polsku (kiedyś wydawali rozkazy po niemiecku), a uciemiężeni robotnicy po śląsku”, co reżyserka wykorzystuje do „ukazania sztafetę przemocy” i tezy o „reprodukowaniu” społecznego konfliktu bez możliwości sprawiedliwego rozwiązania. Autor entuzjastycznie opisuje również „Proces Eligiusza Niewiadomskiego” Bartosza Szydłowskiego, ukazujący zabójcę prezydenta Narutowicza jako „cichego szaleńca” z „wizją uzdrowienia kraju”, oraz „Termopile polskie” Jana Klaty, gdzie „karty w imieniu monstrualnej carycy Katarzyny rozdawał kniaź Patiomkin”. Całość wieńczy teza o „wielobarwności” polskiego teatru, który „nie mówi jednym głosem”.

Cerkiewne chrzestne Obrzędy w tradycyjnym Kościele katolickim pod kątem sedewakantystów
Kurialiści

Dezercja rodziny czy apostazja narodu? Krytyka relatywizacji sakramentu chrztu w neokościele

Portal „Tygodnik Powszechny” (20 stycznia 2026) relacjonuje drastyczny spadek liczby sakramentalnych chrztów w Polsce, podając jako przyczyny „kryzys demograficzny”, „zmiany społeczne” oraz rzekome „nadużycia w Kościele katolickim”. Artykuł prezentuje wypowiedzi rodziców świadomie odmawiających chrztu dzieciom, opatrzone komentarzem dominikanina Andrzeja Kuśmierskiego, który relatywizuje obowiązek tego sakramentu.

Katolicki teolog stoi przed starym kościołem z Biblią w ręku, symbolizując trwałość wiary i boski porządek na tle cywilizacyjnego relatywizmu.
Świat

Mit cywilizacyjnej odrębności a katolicka wizja dziejów

Portal „Tygodnik Powszechny” (20 stycznia 2026) prezentuje wywiad z prof. Josephine Quinn, w którym historyczka kwestionuje tradycyjne rozumienie „Zachodu” jako cywilizacji wyrosłej z grecko-rzymskich korzeni. Jej teza o „kulturowym zapożyczaniu” jako motorze historii stanowi jednak niebezpieczne uproszczenie, pomijające nadprzyrodzony porządek objawiony w katolickiej nauce o Regnum Christi.

Przewijanie do góry